All Roads Lead to Hummus

Hummus is zo'n heerlijk veelzijdig goedje. Dat maakt het waarschijnlijk de nummer 1 spread onder vegetariërs en veganisten. Je kunt er allerlei smaken en kleuren aan geven en daar eindeloos in variëren. Er zijn talloze recepten online te vinden; van supersnel tot geheime en eeuwenoude familierecepten.  En dat is leuk! Niet alleen omdat je wekelijks je broodbeleg kunt aanpassen, maar ook wanneer je een Midden-Oosters thema geeft aan een zondagse lunch en de platbroden immers wel belegd moeten worden. Door alle vrolijke kleuren die je hummus kunt geven staat het ook nog heel gezellig op een gedekte tafel. Ik had paars, oranje, en die niet-nader-te-bepalen-kleur van normale hummus in petto voor mijn gasten. Zie het vrolijke en smakelijke resultaat!

Wortelhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

1 theelepel komijnzaad

1 theelepel korianderzaad

6 eetlepels olijfolie

1 theelepel heldere honing

500 gram wortels, geschild

3 grote tenen knoflook, geplet

sap van 1/2 citroen

sap van 1 sinaasappel

3 eetlepels tahini (of pindakaas zonder stukjes)

zeezout-vlokken en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 200 graden. Rooster de komijn- en korianderzaadjes een minuut in een droge koekenpan tot ze beginnen te geuren. Stamp in de vijzel tot een vrij fijn poeder. Roer in een grote kom 4 eetlepels van de olie met de honing en geroosterde specerijen door elkaar. 

Snijd de wortel in stukjes van 4-5 centimeter en voeg met de knoflook aan de dressing toe. Schep om zodat alles goed bedekt is en breng op smaak met zout en peper. Schep in een kleine braadslede en zet in de oven tot de wortels gaar zijn en net bruine randjes beginnen te krijgen. Dit duurt ongeveer 35 minuten. Halverwege even omscheppen.

Laat de wortels iets afkoelen en schep alles in een foodprocessor. Knijp hierbij de knoflook uit hun velletjes. Voeg het citroen- en sinaasappelsap toe, de tahini (of pindakaas) en de rest van de olie en pureer. Voeg extra zout en peper toe als dat nodig is. 

Bietenhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

 

50 gram walnoten

1 theelepel komijnzaad

15 gram oud brood zonder korstjes, in stukken gescheurd

200 gram gare bietjes (niet in het zuur), in blokjes

1 eetlepel tahini (of pindakaas zonder stukjes)

1 grote teen knoflook, geperst

sap van 1 citroen

wat olijfolie 

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 180 graden. Rooster de walnoten 5-7 minuten op een bakplaat in de oven tot ze geuren. Laat afkoelen.

Verwarm een kleine droge koekenpan op middelhoog vuur en rooster de komijnzaadjes terwijl je de pan schudt, tot ze donkerder worden en gaan geuren. Dit gebeurt heel snel, dus laat ze niet verbranden. Doe ze in een vijzel en stamp ze fijn. 

Doe het brood en de geroosterde noten in een foodprocessor of blender. Maal ze tot je fijn kruimels hebt. Voeg de bietjes, tahini (of pindakaas), het grootste deel van de knoflook en komijn, het sap van 1/2 citroen, 1/2 eetlepel olie en wat zout en peper toe. Pureer tot je een dikke pasta hebt. Proef en breng op smaak met nog wat komijn, knoflook, citroensap, zout en/of peper. Pureer nogmaals. Roer er wat olie door als je de hummus wat smeuïger wilt hebben. Zet in de koelkast tot je de hummus nodig hebt. Dien op kamertemperatuur op. 

Eet smakelijk!

Thuiswerklunch

Wat heerlijk is het om af en toe thuis te kunnen werken. Het fijnste vind ik dat ik een keer iets anders voor de lunch kan eten dan boterhammen of restjes opgewarmd eten. Ik heb, of eigenlijk neem, even de tijd om wat klaar te maken. En dan kan heel snel en eenvoudig. Dit recept heeft 5 ingrediënten. En daarmee tover je een smakelijke Spaanse tortilla tevoorschijn die je, wellicht al verder werkend achter de laptop, met wat brood erbij op eet. Een traktatie op zo'n dagje dat je werkt en toch de tijd aan jezelf lijkt te hebben. Ik word er in ieder geval productiever van. Ook in de keuken!

 Tortilla met zoete aardappel - naar een recept van Chickslovefood uit Het 5 or less-kookboek (2 personen)

2 zoete aardappelen

1 kleine rode ui

1 eetlepel zonnebloem of maïskiemolie

klein handje vol bladpeterselie

6 eieren

50 gram feta, verkruimeld

zout & versgemalen zwarte peper

A Dish for all Seasons

Restjes groenten over waar je niets mee kunt doen? (denk je) Teveel eieren gekocht, omdat je nooit weet wie er mee ontbijt 's ochtends? (het kan) Geen paniek! Fritatta is de oplossing voor deze problemen. Fritatta is een mooi woord voor een gevulde omelet. Je zou het ook een quiche zonder korst kunnen noemen. De groenten gaar je vooraf, ei erbij, in de oven en klaar. Je kunt hier enorm veel kanten mee op. In ieder seizoen kun je spelen met de groenten die dan verkrijgbaar zijn. Winter leent zich voor penen, kool en knollen. Lente-fritatta kan met bijvoorbeeld verse doperwt en asperge. Maak 'em 's avonds, houdt een stukje over en je hebt gelijk een lekkere lunch. Veelzijdig, makkelijk en onweerstaanbaar. Jij weet wat je vanavond kunt eten.

Fritatta met wintergroenten - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4-6 personen)

Ongeveer 600 gram gemengde wintergroenten* zoals winterpeen, pompoen, pastinaak, knolselderij, bietjes, aardappel en in ieder geval sjalot of ui

1 grote teen knoflook, fijngesneden

3 eetlepels olijfolie

7 grote of 8 middelgrote eieren, op kamertemperatuur

handje gemengde kruiden zoals peterselie, bieslook, tijm of rozemarijn, fijngesneden

20-30 gram Parmezaanse, harde geiten- of andere vol smakende kaas, geraspt

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 190 graden. Bereid ondertussen de groenten. Pel sjalotjes of uien en snijd ze in vieren of in dikke ringen. Schil de wortel en snijd ze in plakjes van 5 millimeter. Schil pompoen, verwijder het zaad en snijd in blokjes van 2-3 centimeter. Schil pastinaak, bietjes, aardappel en knolselderij en snijd in blokjes van 1-2 centimeter. Als je kool gebruik, snijd deze dan in grove repen. 

Doe alle groenten in een ovenschaal (behalve bladkool soorten) van ongeveer 23x23 centimeter. Voeg de knoflook, olie en flink wat zout en peper toe en vermeng alles goed. Zet 40 minuten in de oven, roer een paar keer door, tot alle groenten gaar zijn en beginnen te karameliseren. 

Mocht je koolsoorten gebruiken, roerbak deze dan met 1/2 - 1 eetlepel olijfolie tot ze zachter worden. Laat deze dan even uitlekken in een vergiet tot verder gebruik.

Klop de eieren los met de kruiden en nog wat zout en peper. haal de schaal uit de oven, schenk de eieren over de groente en verdeel de geraspte kaas erover. Als je koolsoorten gebruikt, meng deze dan eerst met de groenten voordat je het eimengsel erover giet. Zet de schaal nog 10-15 minuten in de oven, tot het ei gestold is en de bovenkant begint te bruinen. Als je een gril hebt, kun je deze gebruiken om de bovenkant sneller te laten kleuren (de groenten zijn toch al gaar).

Laat de fritatta iets afkoelen en laat eventueel uit de schaal op een bord of snijplank glijden. Dien warm of koud op.

Eet smakelijk!

* Gebruik voor ieder seizoen andere groenten en verse kruiden. Wissel af met wat er in het seizoen is en wat je in huis hebt.

Wrap It Up!

Dan heb je al die hummus, die je vorige week gemaakt hebt, maar wat kun je er allemaal mee. Dit is een voorbeeld van een makkelijk en snel lunchgerecht. Handig om mee te nemen naar het werk. En makkelijk uit te breiden naar een uitgebreide lunch thuis, door wat extra moeite voor de overige vulling te doen. Denk eens aan een 'stel-je-eigen-wrap-samen' lunch met vrienden. Wrapper's delight!  

Hummus wrap - naar een idee van Isa Chandra Moskowtiz uit Appetite for Reduction

1 volkoren wrap

2 à 3 eetlepels zelfgemaakt hummus

De overige ingrediënten zijn variabel:

plakjes kaas

paar blaadjes romaine of little gem sla

1/2 tomaat in plakken

1 eetlepel dressing* naar keuze

losse kikkererwten

of: gegrilde courgette en paprika stukjes, komkommerreepjes, een gekookt eitje, geroosterde zonnebloem of pompoenpitten, gebakken tofu, etc.

Smeer de wrap in met de hummus. Gebruik zoveel als je lekker vindt. Bekleed de wrap daarna met de overige ingrediënten. Bijvoorbeeld eerst de kaas, wat blaadjes sla, de tomaat, een paar kikkererwten en als laatste de dressing. Vouw dubbel, of rol op (gebruik eventueel een cocktailprikker om hem op z'n plaats te houden).

Afhankelijk van hoeveel tijd je hebt en wat er in huis of aan restjes over is, kun je eindeloos variëren. 

Eet smakelijk!

* recept voor een smakelijk 'Balsamic Vinegar' dressing volgt binnenkort. Past er uitstekend bij!

Vrolijk Paasbrood!

Soms ben je toe aan een ander soort brood dan wit of volkoren. Mocht je weer eens zo'n bui hebben, wellicht rond de feestdagen, dan kun zelf brood maken en dit een 'smaakje' geven. Het eerder gegeven recept voor verrukkelijke geitenkaasbrood is een mooi voorbeeld. Voor een extra feestelijk tintje aan zelfgemaakt brood is dit recept voor zoet brood met saffraan en honing heel erg geschikt. Bijvoorbeeld voor het paasontbijt. Saffraan, het duurste specerij ter wereld, is ook niet iets wat je dagelijks gebruikt. Dit kostbare goed wordt geoogst uit de stampers van de saffraankrokus. Deze zeer arbeidsintensieve productie en verwerking, maar ook het feit dat deze bloem alleen geteeld kan worden en niet in het wild voortkomt, drijven de prijs nog eens extra omhoog. De smaak is bijzonder en zeer intens. Ga er spaarzaam mee om, want teveel saffraan in je gerecht geeft het een bijna chemisch smaakje. Zoals met elk brood heeft het maken even tijd nodig, maar het is, uiteraard, de moeite waard.

Saffraan & honing brood - Allerhande nr. 03 2012

1 zakje gedroogde gist (7 gram)

100 milliliter volle melk

400 gram tarwebloem + extra voor bestuiven

0,05 gram saffraan (meestal 1 verpakking)

3 eieren, op kamertemperatuur

75 gram suiker

2 theelepels zout

50 gram boter, op kamertemperatuur

6 eetlepels vloeibare honing

50 gram sukade

Meng de gist met de melk. Laat 5 minuten staan. Het mengsel gaat misschien een beetje schuimen. Voeg daarna 100 gram bloem toe, meng, en laat ongeveer een uur op kamertemperatuur staan.

Week de saffraan in 1 eetlepel heet water. Klop 2 eieren los in een kom. Meng de rest van de bloem met suiker en zout. Snijdt de boter in klontjes en voeg toe. Snijdt met twee messen het mengsel tot een kruimelig geheel. Voeg het gistmengsel, saffraan, de losgeklopte eieren, honing en sukade toe. Kneedt het geheel tot een soepel deeg. Laat het 10 minuten staan, afgedekt met een vochtige theedoek, en kneed het daarna tenminste 10 minuten tot het deeg soepel en elastisch is. Laat, wederom afgedekt, op kamertemperatuur 1 uur rusten.

Kneed, na het rusten, het deeg nogmaals een aantal minuten en vorm het tot een langgerekte rol. Vorm een S van het deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Dek het deeg losjes af door er een met bloem bestoven (thee)doek overheen te leggen en laat het nog 30 minuten rijzen.

Verwarm ondertussen de oven voor op 190 graden. Klop het laatste ei los en bestrijk het deeg ermee, zodat het mooi gaat glimmen. Bak het brood in ongeveer 20 minuten in het midden van de oven goudbruin en gaar. Klop op de onderkant om te controleren of het gaar is; klinkt het hol dan is het goed, klinkt het dof, dan moet het brood nog even in de oven. Doe dit steeds per 5 minuten tot het brood gaar is. 

Laat het brood afkoelen op een rooster. Lekker met zoet beleg of jonge geitenkaas.

Eet smakelijk!

Bake Me a Four-Leave Clover!

Sodabrood bakken is brood bakken zonder kneden. Nouja, niet helemaal, maar in ieder geval zonder de 10 minuten massage die gistbroden normaal krijgen om de gluten actief te maken. Minder geschikt als anger management tool dus. Sodabrood kneed je niet te lang, omdat de baking soda actief wordt zodra het in aanraking komt met de natte ingrediënten. Het moet daarom zo snel mogelijk de oven in om te rijzen en garen. Sodabrood is zo makkelijk te maken, dat je je afvraagt waarom je het nooit eerder hebt gedaan. Alleen het rusten kost tijd. Tijd genoeg om de rest van het ontbijt, de lunch of avondeten op orde te maken. Of onderuit gezakt op de bank een boek te lezen. Speciaal voor St. Patrick's Day, Iers Sodabrood.

Iers Sodabrood - naar recept van Chow.com

 

270 gram volkorenmeel

185 gram bloem, plus extra voor bestuiven

1 1/2 theelepel baking soda*

1 theelepel zout

475 milliliter karnemelk (pak goed schudden voor gebruik!)

4 eetlepels boter, gesmolten

Verwarm een oven voor op 200 graden. Leg een stuk bakpapier op een bakplaat of rooster en bestuif met bloem. Meng de volkorenmeel, bloem, baking soda en zout in een kom. Doe hier de karnemelk en gesmolten boter bij en kneed met je handen door elkaar. Doe dit tot er een bal ontstaat. Het hoeft maar kort, ongeveer 1 minuut. Bestuif een werkvlak licht met bloem en kneed de bal hierop nog even kort, zodat er een vrij egaal geheel, zonder zichtbare stukjes ongemengde meel. Ook dit hoeft maar een minuut.

Leg het deeg op het met bloem bestoven bakpapier en vorm een rond, enigszins plat brood met je handen, van ongeveer 5 centimeter dik. Neem een mes en maak een kruis in de bovenkant van ongeveer 1 centimeter diep.

Bak het brood in de oven, zo'n 35 á 40 minuten. Controleer of het gaar is door het brood voorzichtig (het is erg broos) om te draaien en op de onderkant te kloppen. Klinkt het hol, dan is het brood gaar. Bak anders nog 5 minuten langer in de oven en controleer weer.

Haal het brood, zodra het gaar is, uit de oven en laat op een rooster 2 uur afkoelen. Snijdt het brood zodra het helemaal is afgekoeld, anders brokkelt het uit elkaar. 

Eet smakelijk!

* Arm & Hammer baking soda is vrij goed verkrijgbaar in (Surinaamse) toko's.

Londen, een stad in drie gangen - Lunch

Londen, in een woonwijk op de grens tussen Harlesden en Neasden, begint iedere ochtend, tussen 2 en 7 maart, een kleine culinaire reis naar het bijna grenzeloze aanbod eetgelegenheden dat Londen rijk is. Iedere denkbare etnische groep kan ergens in Londen gerechten uit zijn streek eten. Een rijkdom die zelfs Amsterdam of Rotterdam niet kennen. Voor een foodie een walhalla. Zonder op reis te hoeven, behalve dan een tripje met de underground of dubbeldekkerbus, kun je je overal ter wereld wanen. Vandaag in Sri-Lanka. Morgen in Tsjechië. En overmorgen? Zweden, Brazilië, Iran, Nieuw-Zeeland?  

Lunch in Londen, lunch überhaupt ergens anders dan thuis, is anders. Waar ik zelf rond lunchtijd de neiging heb vooral iets makkelijks en snels te maken (lees de restjes van de vorige dag of een boterham met vul-maar-in tussendoor), is lunch buitenshuis iets bijzonders. Broodjes zijn anders, rijkelijker belegd. Soms ga ik voor iets hartigs als soep of quiche. Af en toe is mijn lunch zoet met taart & cake. Of een decadente combinatie van hartig en zoet. Thuis doe ik nauwelijks moeite om een lunch onalledaags te maken, maar ik wil juist als ik ergens anders lunch, iets speciaals eten. En iedere keer als ik weer een onweerstaanbare, aparte, of simpelweg niet te versmaden lunch heb gegeten, neem ik me voor om thuis ook eens wat meer mijn best te doen rond het middaguur. Om dat vervolgens zelden te doen. 

De Londense lunch avonturen van L. en mij begonnen op een luie zaterdag. We wisten waar we naartoe wilden. Daar hadden we geen 'cheap eats' gidsje voor nodig. Vast prik tijdens ieder bezoek is de London Review Bookshop en de aangrenzende Cakeshop. Als er twee dingen goed samen gaan dan zijn het wel thee en boeken. Ik hoop, vermoed, dat dit de insteek is van de London Review Cakeshop. De boekwinkel zelf is al uiterst charmant, met kleine oplages en daardoor een groot assortiment, maar wat de Cakeshop voor deze theeleut helemaal aantrekkelijk maakt, is de aandacht die ze besteden aan de thee die ze schenken. Niet alleen het aanbod, maar ook de wijze van serveren is origineel en getuigd van liefde voor het product. De thee komt van Jing (helaas niet voor particulieren te krijgen) en ik dronk een lekkere Phoenix Honey Orchid Oolong. Een feestje voor deze theeliefhebber.

 

Phoenix Honey Orchid (Oolong) thee van Jing @ London Review Cakeshop

Daarnaast serveert de Cakeshop erg lekkere (hoewel een beetje prijzige) lunchgerechtjes en gebak. Wij kwamen, helaas, op een drukke zaterdagmiddag. Niet de beste tijd om in alle rust te genieten van al het lekkers, een rustig praatje te houden of even door pas gekochte boeken te bladeren. Het duurde even voor we een plaatsje kregen, maar ondanks de drukte bleef het personeel behulpzaam, hoewel L.'s theebestelling helemaal misliep. Volgende keer gaan we weer gewoon op dinsdagmiddag! Na een quiche met zoete aardappel, deelden L. en ik een stuk glutenvrije rozen en pistache cake. Yum! En ach, als je je ogen sluit en geniet van thee en heerlijk voedsel dan maakt de drukte om je heen even niet uit. 

Glutenvrij Rozen & Pistachio cake @ London Review Cake Shop

A mighty late lunch, dat was de zondag. We ontbeten al later, ondanks dat we om 10 uur vergeefs theaterkaartjes wilden halen, maar slenterden daarna rustig door de Londense straten, op zoek naar de Courtauld Gallery. Londense musea zijn doorgaans gratis; voor Courtauld betaal je een kleine entree. Maar wat een prachtige collectie. Niet groot, maar een mooie en overzichtelijke greep uit 700 jaar kunstgeschiedenis, met een prachtige Renoir als hoogtepunt. Ik houd van dit soort kleinschaligere musea, waarin je meer ruimte hebt om de stukken op zich op te nemen, zonder dat je je gedwongen voelt door te lopen om de rest nog te zien. Op ons gemakje gingen we door het museum en daarna op zoek naar Food for Thought. In dit vegetarisch eetcafé eet je wat de pot schaft. Gelukkig schaft die pot heel goed. Niet voor niets een Londonse favoriet (volgens onze Cheap Eats gids). Veel, vers en smakelijk! Quinoa- en tomatensalade met een spinazie-quiche voor belachelijk weinig geld. Alleen de ijsbergsla stak een beetje knullig af bij het kleurrijke geheel. Op kleine krukjes aan houten tafeltjes dronken we thee en water, aten van onze gevulde borden, keken rond naar de variëteit aan bezoekers en waren gelukkig. En voldaan! En het avondeten hadden we nog te goed. Stelletje glutons!

 

Quiche & Salads @ Food for Thought

Geen bezoek aan Londen lijkt compleet zonder een echte high, zoals de Nederlanders zeggen, of afternoon, zoals de Engelsen dat zeggen, tea. Tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik tijdens deze Londentrip voor het eerst een Engelse afternoon tea* heb genuttigd. Of zeg je 'gedaan'? Want een afternoon tea is niet een ordinaire schranspartij, maar een belevenis. Bedoelt om je minstens twee uur zoet (en hartig) te houden. L. en ik namen het ons al eerder voor, maar nu, op de dinsdagmiddag, kwam het er dan echt van. In het hippe en chique Marylebone Hotel, in de hippe en chique wijk Marylebone, stond ons een ware traktatie te wachten. Scones, groot en uitnodigend, met clotted cream en jam. Crustless sandwiches met zalm en roomkaas. En kleine tea cakes met passievrucht, chocolade en pruimenvulling. Zo Engels, zo lekker, zo dit-is-zo-slecht-maar-zo-goed voor je. Ook hier weer thee van Jing. En het moet gezegd worden, we baalden tegen die tijd wel een beetje dat we dit niet zelf konden kopen. Earl Grey, jasmijn, rozen en kamille. We wilden meer!**

Afternoon Tea @ Marylebone Hotel

Woensdagmiddag was de lunch voor mij alleen. L. had college en ik had de dag grotendeels voor mijzelf. What better way to spend it dan in het Victoria & Albert Museum. Een van Londens verdwaal musea waar je uren zoet bent en dan misschien een kwart van de collectie ziet. Maar ik wilde trek kweken, want vanmiddag zou ik op (be)zoek gaan naar Ottolenghi. Ik kende de naam omdat er redelijk mee gedweept werd in delicious.magazine, dus dit was de kans voor Ottolenghi om zijn reputatie waar te maken.

Nog nooit ben ik zo blij geweest dat ik zo lang heb gelopen voor een bezoekje aan, zo weet ik nu, de lunchplek die ik in Londen bezocht moest hebben (en jij, foodie, mag deze ook niet overslaan!). Ik kan vrij deterministisch zijn als het aankomt op waar ik eet en ik doe daar ook moeite voor (al betekend het uren hongerig en verdwaalt rondlopen in Kyoto op zoek naar dat ene plekje). Soms loopt het plan een beetje anders dan verwacht, maar, alvast een tipje van de sluier, Ottolenghi was alle moeite dubbel en dwars waard. Wat gebeurde er? Ondanks dat ik blog, soms tweet, en teveel op Facebook zit, ben ik een nogal primitieve mobiele beller. Geen Iphone, Blackberry, of andere touchscreen monster. Je moet ermee kunnen bellen, sms-en en dat is genoeg. Dus ik heb geen mobiel internet. Het loont echter wel eens de moeite om even te (kunnen) checken waar je naartoe gaat voordat je er naartoe gaat, zeker als je trek hebt. Aan de andere kant, maakt het op de bonnefooi gaan de onderneming ook weer spannend. Dus ik op weg naar Ottolenghi adres één. Een wandeling van ongeveer 30 minuten door de ultra posh wijk Kensington. Een plaatje. En ik kan een beetje kaartlezen dus ik had het vrij snel gevonden. Echter, toen ik naar binnen ging, bleek er alleen take-away gegeten te kunnen worden. Mijn buik was niet blij (en ik dacht, niet voor de eerste keer: Waarom toch al die moeite?) Gelukkig stuurde het behulpzame personeel me in de richting van Notting Hill, waar een sit-in Ottolenghi filiaal gevestigd was. 

Na een wandeling van wederom 30 minuten was mijn appetite tot grote hoogten gestegen. Maar gelukkig had ik Ottolenghi twee ook vrijwel in een keer gevonden. En toen liep ik naar binnen. Ik zie één tafel, waar een stuk of 10 mensen aan kunnen eten, die er alle 10 waren. Maar ik wilde niet weg. Ik moest en zou daar eten. Ze laten je niet voor niets eerst door de winkel, waar de meest heerlijke dingen tentoongespreid staan, lopen voor je bij de tafel komt. Het wachten duurde gelukkig niet te lang. 

 Geschroeide Tonijn met sesamkorst, gesmoorde venkel met bloedsinaasappel & ricotta en geroosterde pompoen @ Ottolenghi

En daar zat ik dan. Omringt door vreemden, met eigenlijk niemand om tegen te praten, met een kaart in mijn hand waarvan ik ieder gerecht wel wilde proberen. Eigenlijk een ideale setting om ongestoord van eten te kunnen genieten. And my oh my, did I do just that. Liefde gaat door de maag. Misschien geld dat ook wel voor mij. Maar vooral liefde voor het eten zelf en dat straalde van de gerechtjes af die ik at. Geschroeide tonijn met sesamkorst, gesmoorde venkel met bloedsinaasappel en ricotta, en geroosterde (in schil) pompoen. Dit was zo lekker. Ik wilde meer. Ik wilde nog niet weg, ondanks dat ik nog met L. zou eten voor we die week eindelijk naar Singin' in the Rain zouden gaan. Dus ik nam nog een dessert.

Gluten-free Heavenly Cake @ Ottolenghi

Heb je ooit wel eens een gastronomisch orgasme ervaren? Ik geloof dat ik dat nu heb meegemaakt. Heaven on a fork! Het meest vreselijke is dat ik niet eens meer weet wat er precies in het cakeje ging, behalve dat het glutenvrij was, citroenachtig smaakte, met een glazuur van rozenwater en verkruimelde pistache nootjes on top. Ja! Dit wil ik iedere dag. En ik wist ook, dat dit misschien wel de eerste en laatste keer was dat ik dat cakeje ooit zou eten. Iedere hap heb ik gekoesterd. Zodra ik er aan terug denk loopt het water me in de mond. Zo moet het altijd zijn. Na een lange zoektocht, vol omzwervingen, uitkomen bij wat je intens gelukkig maakt. 

Ik zou willen dat er na het Ottonlenghi hoogtepunt, op mijn laatste dag in Londen een nog groter hoogtepunt volgde, maar omdat ik naar het vliegveld moest, en we geen tijd hadden voor een uitgebreide lunch, aten we een voorverpakte salade van M&S. Ook zo moest het zijn. Ik was in de hemel geweest en weer terug op aarde geland. Op de dag dat ik terugkeerde naar huis, naar alle papieren, sollicitatieplichten en huishoudelijke klusjes die daar op mijn wachtte, werd de lunch alvast een doodgewone snelle hap tussendoor. Maar wat een prachtig Londons lunch avontuur was het geweest.

En nu? Zal ik mijn lunch thuis bijzonder maken? Met scones en glutenvrije citroentaartjes, hartige quiches en gekleurde salades? Of blijft het wederom bij voornemens? 

* Mocht je zelf een Afternoon Tea in Londen willen proberen kijk dan op deze site voor leuke aanbiedingen: http://afternoontea.co.uk/

**  Onderweg naar het Marylebone Hotel liepen we nog een pas geopende theewinkel tegen het lijf (misschien heb ik een soort zesde zintuig). Zo nieuw dat de prijzen van de thee nog niet bekend waren en zij, helaas, daarom een aankoop misliepen. Want de kaneelthee die zij verkochten rook geweldig. Mocht je in de buurt zijn: Amanzi Tea.

Health, Sunshine, & Californian Flatbread!

Je hebt pizza en je hebt Californisch platbrood (flatbread). En daar zit een verschil tussen is mij duidelijk gemaakt door de Allerhande. Hoewel de bodem vrijwel identiek is aan een pizzabodem wordt de Californische pizza, in tegenstelling tot de 'gewone' (Italiaanse?) pizza belegd met rauwe ingrediënten, die niet mee de oven in gaan. Dit terwijl de topping bij de 'Italiaanse' (gewone?) pizza meegebakken wordt. Duidelijk iets wat ik altijd al had willen weten, maar waarvan ik niet wist dat ik het kon vragen... Voor mij bood de Californische pizza, of platbrood, vooral een uitkomst waar 't het creatief spenderen van left-overs betrof. Restje broccoli, halve rode paprika, overgebleven artisjokharten, gekookt eitje; zo'n beetje alles kon ik er op kwijt. Het resultaat was een verbazend lekkere pizza, die me na het opeten, door de niet-alledaagse, (niet alleen) rauwe ingrediënten, zowaar een gezond gevoel gaf. Geen kleffe kaas en warme tomaat, maar een frisse, kleurrijke, beetje gekke combinatie van allerlei beetjes. Samen vormt het een vrolijk geheel. Aangezien ik vooral wil dat je zelf aan de slag gaat met restjes geef ik hier alleen het recept voor het brood en eventuele tomatensaus (als je dat wilt gebruiken). De rest mag je, net als ik, geheel aan jouw eigen fantasie overlaten.

Californisch Flatbread - naar een recept uit Allerhande nummer 02-2013 (genoeg voor 2 platbroden)

Voor het platbrood:

1 zakje gedroogd gist

2 theelepels rietsuiker

400 gram bloem

100 gram griesmeel + extra voor bestuiven

zout

Voor eventueel tomatensaus*:

170 gram cherrytomaten, gehalveerd

1/2 rode peper, zaadlijsten verwijderd

1 teen knoflook

5 gram koriander- of basilicumblaadjes

2 eetlepels olijfolie

zout

Doe het gist en de suiker in een kom en schenk er 325 milliliter handwarm water op. Roer en laat 3 minuten staan. Het mengsel zal gaan schuimen. 

Doe de bloem, het griesmeel en 2 theelepels zout in een mengkom. Maak een kuiltje in het midden en schenk het gistmengsel hierin. Meng met een mixer met deeghaken, of met de hand, zo'n 3-5 minuten. Het deeg is heel plakkerig, maar wordt door het mixen/kneden elastisch. Je kunt iets meer griesmeel toevoegen tegen het plakken, maar dit zal niet veel minder worden. Dek de kom af met een theedoek en laat het deeg 1 uur op een warme, tochtvrije plek rijzen. 

Kneed het deeg kort (het blijft wat plakkerig, maar dit is geen probleem) en verdeel in 2 porties. Bestuif met wat griesmeel en laat nog 20 minuten onder een schone theedoek rusten. Verwarm ondertussen de oven voor op 250 graden.

Begin ondertussen ook met de tomatensaus als je die gaat maken. Doe alle ingrediënten in een blender of foodprocessor. Maal in ongeveer 30 seconden tot een saus. 

Rol de porties deeg elk op een apart stuk bakpapier uit tot cirkels van ongeveer 1/2 centimeter dik. Bestrooi met nog wat extra griesmeel als het plakt (wat het zal doen!). Besmeer beide cirkels met tomatensaus als je dit gebruikt. Laat 1 centimeter rand vrij. Bak de flatbreads elk 15 minuten in de voorverwarmde oven. De platbroden zijn dan gaar en klaar voor gebruik. Doordat de ingrediënten die je toevoegd rauw en/of koud zijn, kun je het platbrood makkelijk lauwwarm of koud opeten.

Eet smakelijk!

* Ik heb zelf geen tomatensaus gebruikt, maar een beetje pesto op de ongebakken broden gesmeerd en dat meegebakken. Was ook erg lekker.

 

Croque? Madame?

Deze 'Dutch girl' eet ook wel eens een ordinaire tosti kaas. 

Met jalapeño pepers. Dat wel. 

Die rode, niet die groene.

't Zit 'em in de Vingers!

Zelf brood bakken is therapeutisch. Kneden met je blote handen is een verkapte vorm van anger management. Alles wat je dwars zit kun je met je handen in het brooddeeg kwijt. Kneden, knijpen, plat drukken, op je werkblad smijten, met je vuisten erop bonken; het mag allemaal, want het helpt om brood beter te laten rijzen. Vergeet echter niet een beetje liefde erbij te doen. Een kusje op de het deeg voor je het laat rusten of in de oven plaatst doet wonderen. Het werk zit 'em bij brood bakken in het kneden en de rest van de tijd ben je aan het wachten. Geduld is dan ook een schone zaak, maar het resultaat is meestal zeer de moeite waard. Dit geitenkaasbrood haalt zijn smaak uit de kaas en de kummel (karwij) die erin verwerkt zitten. Zeer lekker met een plakje geitenkaas of appelstroop.

Geitenkaasbrood met kummel - Recept uit delicious.magazine Augustus 2011

350 gram bloem

1 zakje gedroogde gist (7 gram)

50 gram roomboter

95 milliliter volle yoghurt

2 eieren

100 gram geraspte jong belegen geitenkaas

1 eetlepel melk

1,5 eetlepel kummel (karwijzaad)

Zorg dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn voor het lekkerste resultaat. Strooi 1 theelepel zout in een beslagkom. Zeef de bloem boven de kom. Maak een kuiltje in het midden en voeg de gist toe. Voeg boter, yoghurt en eieren toe en kneed het geheel met de hand of met een mixer (met kneedhaken) tot een egaal deeg. Kneed het brood daarna met de hand tenminste 10 minuten. Hierbij mag je lekker wild met het deeg omgaan! Leg het geknede deeg in een kom en dek deze af met een schone vochtige theedoek. Laat op kamertemperatuur 1 uur rusten. 

Voeg hierna de kaas en 1 eetlepel kummel toe. Kneed het deeg nog tenminste 10 minuten door. Rol het deeg tot een bol en leg deze op een ingevette bakplaat. Laat afgedekt met een theedoek nog eens 45 minuten rijzen. Bestrijkt de bol hierna met melk en strooi de rest van de kummel erover. 

Verwarm de oven op 200 graden. Bak het brood hierin zo'n 35-40 minuten tot het bruin en gaar is. Om dit te controleren klopt je met je vuist op de onderkant. Klinkt het dof, dan is het brood nog niet gaar. Doe het in dat geval nog 5-10 in de oven. Klinkt het hol, dan is het brood gaar. Laat het afkoelen op een rooster. 

Eet smakelijk!

"There ain't no such thing as a free lunch"

Nog maar een makkelijk, doch smakelijk lunch broodje. Van alle drie hoofdmaaltijden vond ik de lunch altijd het saaist, omdat ik hiervoor zelden in de keuken kon staan. Daar is nu tijdelijk (maar niet te lang hoop ik) verandering in gekomen en kan ik ook onder de middag daadwerkelijk iets bereiden (in plaats van de restjes van de vorige dag opwarmen). Dankzij een bezoekje aan de Balie kwam ik op het idee voor deze croque.

Tosti met geitenkaas, courgette & appelstroop

1 courgette
olijfolie

2 volkorenboterhammen 

Jong belegen geitenkaas

appelstroop 

Snijdt de courgette in plakjes. Als je ronde plakken snijdt reken dan ongeveer 4/6 per boterham (afhankelijk van de grote van de courgette), snijdt je in de lengte dan wordt het 2 per boterham. Het maakt niet veel uit en je houdt, tenzij je meerdere tosti's maakt, courgette over. Ik werkte met restjes dus sneed ze in de lengte.  

Smeer de plakken courgette aan twee kanten in met wat olie. Verhit een gril- of koekenpan en gril hierin de courgette aan twee kanten tot de plakken zacht zijn en bruine randjes krijgen. Laat de plakken uitlekken op wat keukenpapier.

Besmeer een boterham met appelstroop. Leg hier een aantal plakken geitenkaas op en daar bovenop de plakken courgette. Leg er nog een paar plakjes geitenkaas overheen en dek af met de tweede boterham.

Gril de 'croque' in een hete koekenpan tot deze aan twee kanten knapperig gebakken is en de kaas mooi gesmolten. 

Eet smakelijk!

“Ask not what you can do for your country. Ask what’s for lunch.”

Er zijn lunchbroodjes die je doen treuren over het feit dat je onder de middag op de werkplek geen fornuis tot je beschikking hebt. Dit broodje met gegrilde aubergine is er een van.

Gegrilde aubergine & jonge geitenkaas op een ouderwetse snee volkorenbrood

 

1 kleine aubergine
Olijfolie
(gerookte) paprikapoeder 
gedroogde marjolein
2 volkorenboterhammen
jong belegen geitenkaas 
optioneel: 
blaadjes sla
tomaat in plakjes 
peppadew 
etc...
 

Snijdt de aubergine in de lengte in plakken. Smeer deze aan twee kanten in met olijfolie en bestrooi met paprikapoeder en marjolein. Gril deze, terwijl je ze af en toe omkeert, in een hete koekenpan tot ze zacht zijn en mooie bruine grill-randjes hebben. Beleg één volkorenboterham met sla, plakjes jong belegen geitenkaas, in plakjes gesneden tomaat en peppadew and whatever else tickles your fancy en leg de aubergine plakken hierop. Dek af met de andere boterham en snijdt diagonaal door het midden. 

Eet smakelijk.