Sweet Chick(pea)!

Zo. Het is al heel wat maanden geleden sinds mijn laatste post. Af en toe dacht ik: "Ja, nu ga ik weer een recept op het blog zetten." Maar deed het vervolgens niet. Terwijl ik wel foto's ben blijven maken. Op Instagram, wat ik sinds 2015 al gebruik, kun je heel wat resultaten van mijn kookbuien bewonderen. Maar vandaag dacht ik: "Ik doe het." En wie weet of dit ene bericht zal leiden tot meer berichten. Want, ik kook nog steeds heel graag. En ik deel mijn kookkunst heel graag. Koken voor anderen vind ik heel leuk, maar ook als ik alles alleen op eet is het zo leuk als je in ieder geval het recept kunt delen zodat andere het ook kunnen maken. Zoete aardappel en kikkererwten zijn twee keukenfavorieten. Momenteel ben ik mijn overvolle kastjes een beetje aan het leeg koken (lukt redelijk), maar er moeten toch tenminste 2 blikken kikkererwten in staan. Die komen dan ook heel vaak op tafel. Deze combi van geroosterde aardappel, zacht en zoet, met pittige kikkererwten en een rokerige yoghurtsaus is erg lekker. Het recept vond ik op een avondje kookblogs browsen. 

Met kikkererwten gevulde zoete aardappel - naar een recept van Sylvia Fountaine van Feasting at Home (2-4 personen) 

2 tot 3 zoete aardappelen, in de lengte doormidden gesneden, ongeschild

1 eetlepel olijfolie

1/2 ui, in blokjes

1/2 appel, in blokjes

4 teentjes knoflook, grof gehakt

1 blik kikkererwten (240 gram nettogewicht), afgespoeld en uitgelekt

2 theelepels Ras el hanout

1/2 theelepel zout

1/2 theelepel versgemalen zwarte peper

2 theelepel maple syrup (ahornsiroop)

handjevol koriander, grof gehakt

50 gram bosui, gehakt

60 milliliter gewone yoghurt of sojayoghurt 

30 milliliter water

1/4 theelepel gerookt paprikapoeder

snufje zout naar smaak

Verwarm een oven voor op 200 graden. Bedek een bakplaat met bakpapier en leg hier de zoete aardappelen op met het snijvlak naar beneden. Rooster ze ongeveer 30-40 minuten tot ze zacht zijn.

Maak intussen de vulling. Fruit de ui en appel in de olijfolie, in een grote koekenpan, op middelhoog vuur zo'n 2 à 3 minuten. Zet het vuur iets lager en voeg de knoflook toe. Bak deze 4 minuten mee en voeg dan de kikkererwten, specerijen, zout en peper toe. Bak een paar minuten al roerend en roer dan de maple syrup erdoor. Voeg de helft van de koriander toe en zet het vuur uit. 

Om de rokerige yoghurt te maken roer je de yoghurt, water en paprika poeder door elkaar. Voeg naar smaak wat zout toe. Je kunt het eventueel in een knijpfles in de koelkast bewaren.  

Als de zoete aardappel gaar is draai je de helften om en snijd met een mes voorzichtig (niet te diep) een snee in het midden. Verdeel de vulling over de zoete aardappel-helften. Druppel de yoghurt over de gevulde zoete aardappels en garneer met de rest van de koriander en de bosui. 

Eet smakelijk!

Match Made in Heaven?

Aubergine en kikkererwten: Misschien wel mijn twee favoriete dingen om te eten. Dus wanneer ze samen in een gerecht verschijnen kan het eigenlijk al niet stuk. Aubergine vind ik het lekkerst als ie geroosterd is en hij sappig is en toch bite heeft. Al is tot moes, in een rokerige baba ganoush, ook zalig. Kikkererwten lepel ik als het moet zo uit blik met wat zwarte peper en citroensap. Waarom juist deze peulvrucht boven andere uitsteekt kan ik niet verklaren. Maar ieder gerecht met kikkererwten trekt mijn aandacht en wil ik maken. Onderstaande 'match' komt van Yotam Ottolenghi. Een naam die tegenwoordig steeds meer genoemd wordt, zelfs op verjaardagsfeestjes. Maar bij wie ook steevast wordt geklaagd dat sommige ingrediënten wel heel exotisch en moeilijk verkrijgbaar zijn. Of dat het recept té lang of té ingewikkeld lijkt. Dat alles valt gelukkig erg mee in onderstaand recept en deze kan dan ook prima op een doordeweekse dag na het werk gemaakt worden, mits je kiest voor kikkererwten uit blik en een uurtje werk voor je avondeten geen probleem vindt. 

Aubergines met gekneusde kikkererwten en kruidenyoghurt - naar een recept van Yotam Ottolenghi uit Plenty More (4 personen)

3 grote aubergines, overdwars in 2 centimeter dikke plakken

120 milliliter olijfolie

240 gram gaargekookte kikkererwten, plus een deel van het kookvocht*

1,5 theelepel komijnzaad, geroosterd en licht gekneusd

1 kleine citroen, vruchtvlees en pitten verwijderd, vruchtvlees klein gehakt

100 gram Griekse yoghurt

10 gram munt, grof gesneden

15 gram peterselie, grof gesneden 

zout & versgemalen zwarte peper

Verhit de oven tot 250 graden (of de hoogste stand op jouw oven).

Doe de plakken aubergine in een kom met 4 eetlepels olie, 3/4 theelepel zout en royaal versgemalen zwarte peper. Meng alles goed en leg de plakken naast elkaar op een of twee bakplaten bekleed met bakpapier. Rooster ze 40 minuten in de oven tot ze goudbruin en gaar zijn. Haal ze eruit en laat ze afkoelen. 

(In de tussentijd kun je het komijnzaad roosteren, de citroen bewerken en de kruiden hakken om wat voorbereidingstijd te sparen)

Vermeng intussen de gekookte kikkererwten in een kom met komijnzaad, citroenvruchtvlees, 3 eetlepels olie, 2 eetlepels kookvocht, 1/2 theelepel zout en royaal versgemalen zwarte peper. Prak alles grof met een vork of een pureestamper en doe er een beetje kookvocht bij zodat er een dikke strijkbare massa ontstaat. 

Doe de yoghurt in de kleine kom van de foodprocessor met de overgebleven eetlepel olijfolie, 2 eetlepels water, de kruiden, 1/2 theelepel zout en wat zwarte peper. Mix tot alles goed is vermengd. Je moet de yoghurt kunnen sprenkelen, dus voeg zo nodig een of twee eetlepels water of olie toe voor je de yoghurt over de borden sprenkelt. 

Schik de plakken aubergine voor het opdienen op een grote schaal of op borden. Schep de geplette kikkererwten erop, sprenkel de yoghurt erover en dien het gerecht op.

* Gebruik je het liefst verse? Laat ongeveer 100 gram droge kikkererwten een nacht in water weken en kook ze daarna tot ze uit elkaar vallen (zeker 60 minuten). Gebruik je uit blik? Kook deze dan in het vocht plus wat extra water zo'n 30 minuten. Begin met koken voor de aubergine de oven in gaat.

Cauliflower Crazy!

Nog een recept uit de categorie weinig werk, maar veel smaak. Bloemkool, de groente zonder sex-appeal (of toch?), verrast weer in dit oven recept. De bloemkool is eigenlijk een soort kameleon en past zich aan zijn omgeving aan. Zoet, hartig, bitter, alle smaken absorbeert hij en toch blijft er onmiskenbaar iets van de bloemkool zelf over. In dit gerecht overheerst zuur, maar de rokerige paprika geeft de bloemkool ook iets aards. Volgens de schrijver gaan zelfs bloemkoolhaters overstag met dit recept, dus wat let je? Lekkere gekookte aardappel erbij, of wat mij betreft, in de oven gebakken en smullen maar.

Gebakken bloemkool met citroen en paprikapoeder - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

1 middelgrote bloemkool (750-800 gram), zonder bladeren

2 citroenen

3 eetlepels olijfolie

1/2 theelepel gerookte paprikapoeder

zeezoutvlokken* en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 220 graden. Snijd de bloemkool in middelgrote roosjes en spoel de roosjes af. Schud het water eraf, maar zorg dat ze nog een beetje vochtig blijven. Doe de roosjes in een grote braadslee, knijp het sap van 1 citroen er overheen, besprenkel met olijfolie, voeg het paprikapoeder toe en wat zout en peper en schep alles om.

Snijd de andere citroen in 6/8 partjes en leg deze tussen de bloemkoolroosjes. Zet alles 25-30 minuten in de oven tot de roosjes licht beginnen te karameliseren. Schep halverwege een keer om.

Knijp de partjes meegebakken citroen uit over de bloemkool en dien meteen op, bestrooid met wat zoutvlokken.

Eet smakelijk!

* grof zeezout werkt ook

Holle Bolle Paprika

Ik blijf gefascineerd door de smaken van het Midden-Oosten en kook momenteel graag gerechten uit de verscheidene keukens uit de regio. Wat is toch de aantrekkingskracht van deze keukens? Voor mij persoonlijk zijn de ingrediënten en de smaken gewoon goed aan mij besteed. Het feit dat je dingen zowel warm als koud kunt eten. Vaak in ieder geval. En dus ook mee kunt nemen als lunch naar je werk. Verschillende granen als couscous, bulgur, maar ook rijst en vele peulvruchten. Het overmatig gebruik van kikkererwten. Omdat ik gewoon gek ben op kikkererwten. Maar ook van citrussmaken en specerijen als komijn, karwij of kardemom, die frisse en spannende accenten toevoegen. Het durven gebruiken van zoete accenten van kaneel of gedroogde vruchten trekt me ook aan in de gerechten. Ook in dit vrolijke gerecht komen een aantal van deze elementen terug. Dit is zo'n ideaal gerecht vol smaken dat warm of koud kan worden gegeten. Het originele recept vraagt om 8 grote paprika's, maar ik zou middelgroot nemen, want degene die ik gebruikte waren te groot en ik kwam niet helemaal uit met de vulling. Mocht je te kort vulling hebben, dan zou je als extraatje gewelde, gehakte gedroogde vruchten kunnen toevoegen (rozijnen of abrikozen) of geroosterde noten of zaden voor extra bite. 

Gevulde paprika's - naar een recept van Sally Butcher uit Veggiestan (8 stuks)

8 middelgrote paprika's

200 gram parelcouscous*

olijf- of andere olie, om te bakken

1 rode paprika, in kleine blokjes

2 stengels bleekselderij, in dunne plakjes

3 tenen knoflook, fijn gehakt

2 theelepel paprikapoeder

1/2 theelepel cayennepeper

1 theelepel kaneelpoeder

1/4 theelepel gemalen saffraan, geweld in kokend water of kurkuma

500 milliliter groentebouillon

ruime handvol verse koriander, gehakt

ruime handvol verse peterselie, gehakt

1 eetlepel verse dille, gehakt

zout en peper

150 milliliter tomatensap of passata

wat Parmezaanse kaas, eventueel

Zet een ruime pan water op het vuur en breng aan de kook. Snijd, indien nodig, een klein stukje van de onderkant van de paprika's, zodat ze overeind blijven staan. Snijdt de bovenkant eraf, zodat je een hoedje hebt. Haal de zaadjes plus zaadlijsten weg, maar bewaar de rest! Blancheer de paprika's en de hoedjes een zo'n 3 minuten, giet ze af en schik ze dicht op elkaar in een ovenschaal of braadslede. 

Verhit wat olie in een koekenpan en bak er de rode paprika, ui en selderij in. Voeg, als die zacht zijn, de specerijen toe, gevolgd door de couscous en roer goed om. Doe de saffraan door de groentebouillon en voeg deze, beetje bij beetje, toe aan de couscous. Je maakt nu de couscous klaar zoals een risotto. Voeg steeds wat bouillon toe tot het is geabsorbeerd en voeg weer een beetje toe tot de couscous beetgaar is. Dit duurt zo'n 20 minuten. Neem van het vuur als de couscous gaar is en roer de gehakte kruiden erdoor. Verwarm in de laatste 5 minuten de oven voor op 190 graden.

Verdeel het mengsel over de paprika's en dek af met de hoedjes. Giet het tomatensap of de passata rond de paprika's, bedek de schaal met aluminiumfolie en bak zo'n 30 minuten. 

Strooi, voor het serveren, eventueel wat parmezaan over de warme paprika's. Serveer met warm brood en yoghurt. De paprika's zijn ook heel geschikt om koud te eten.

Eet smakelijk!

* het recept vraagt oorspronkelijk om moghrabieh, een ronde pasta-vorm uit Noord-Afrika. Gebruik dit als je het kunt vinden. Blancheer de moghrabieh 5 minuten in kokend water en giet af voor gebruik.

All Roads Lead to Hummus

Hummus is zo'n heerlijk veelzijdig goedje. Dat maakt het waarschijnlijk de nummer 1 spread onder vegetariërs en veganisten. Je kunt er allerlei smaken en kleuren aan geven en daar eindeloos in variëren. Er zijn talloze recepten online te vinden; van supersnel tot geheime en eeuwenoude familierecepten.  En dat is leuk! Niet alleen omdat je wekelijks je broodbeleg kunt aanpassen, maar ook wanneer je een Midden-Oosters thema geeft aan een zondagse lunch en de platbroden immers wel belegd moeten worden. Door alle vrolijke kleuren die je hummus kunt geven staat het ook nog heel gezellig op een gedekte tafel. Ik had paars, oranje, en die niet-nader-te-bepalen-kleur van normale hummus in petto voor mijn gasten. Zie het vrolijke en smakelijke resultaat!

Wortelhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

1 theelepel komijnzaad

1 theelepel korianderzaad

6 eetlepels olijfolie

1 theelepel heldere honing

500 gram wortels, geschild

3 grote tenen knoflook, geplet

sap van 1/2 citroen

sap van 1 sinaasappel

3 eetlepels tahini (of pindakaas zonder stukjes)

zeezout-vlokken en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 200 graden. Rooster de komijn- en korianderzaadjes een minuut in een droge koekenpan tot ze beginnen te geuren. Stamp in de vijzel tot een vrij fijn poeder. Roer in een grote kom 4 eetlepels van de olie met de honing en geroosterde specerijen door elkaar. 

Snijd de wortel in stukjes van 4-5 centimeter en voeg met de knoflook aan de dressing toe. Schep om zodat alles goed bedekt is en breng op smaak met zout en peper. Schep in een kleine braadslede en zet in de oven tot de wortels gaar zijn en net bruine randjes beginnen te krijgen. Dit duurt ongeveer 35 minuten. Halverwege even omscheppen.

Laat de wortels iets afkoelen en schep alles in een foodprocessor. Knijp hierbij de knoflook uit hun velletjes. Voeg het citroen- en sinaasappelsap toe, de tahini (of pindakaas) en de rest van de olie en pureer. Voeg extra zout en peper toe als dat nodig is. 

Bietenhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

 

50 gram walnoten

1 theelepel komijnzaad

15 gram oud brood zonder korstjes, in stukken gescheurd

200 gram gare bietjes (niet in het zuur), in blokjes

1 eetlepel tahini (of pindakaas zonder stukjes)

1 grote teen knoflook, geperst

sap van 1 citroen

wat olijfolie 

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 180 graden. Rooster de walnoten 5-7 minuten op een bakplaat in de oven tot ze geuren. Laat afkoelen.

Verwarm een kleine droge koekenpan op middelhoog vuur en rooster de komijnzaadjes terwijl je de pan schudt, tot ze donkerder worden en gaan geuren. Dit gebeurt heel snel, dus laat ze niet verbranden. Doe ze in een vijzel en stamp ze fijn. 

Doe het brood en de geroosterde noten in een foodprocessor of blender. Maal ze tot je fijn kruimels hebt. Voeg de bietjes, tahini (of pindakaas), het grootste deel van de knoflook en komijn, het sap van 1/2 citroen, 1/2 eetlepel olie en wat zout en peper toe. Pureer tot je een dikke pasta hebt. Proef en breng op smaak met nog wat komijn, knoflook, citroensap, zout en/of peper. Pureer nogmaals. Roer er wat olie door als je de hummus wat smeuïger wilt hebben. Zet in de koelkast tot je de hummus nodig hebt. Dien op kamertemperatuur op. 

Eet smakelijk!

Down with Dhal

Kennen jullie dhal, of dal? Het bekende vegetarische Indiase gerecht met linzen? Zoniet, dan wordt het, zeker als je vegetariër bent, echt tijd het eens te proberen. Linzen waren vroeger zo'n beetje het enige wat je in vegetarische restaurants gereserveerd kreeg. Ooit, in ik meen 2001, was ik op zoek naar een vegetarisch restaurant in Utrecht met mijn toenmalige omnivoor-vriendje. Ergens bij de Oude Gracht, tussen menig ander restaurant, lag een vega-restaurant verscholen. Ik blij, maar bij één blik op de kaart vroeg het vriendje of we niet toch ergens anders konden eten. Linzen, bonen, linzen, en nog meer linzen. De wereld is sindsdien, voor de vegetarische culi, een stuk beter geworden. Maar linzen zijn echt wel 'tha bomb' ookal hebben ze een 'bad rep' gekregen door de vroege jaren van het toen steeds gewoner wordend vegetariër-schap. Ze zijn rijk aan vitaminen en mineralen zoals ijzer. Best essentieel voor de niet vlees-eter. En dhal, van linzen, is oh zo fijn. Eet een 'simple and clean'-versie met een stuk naan of platbrood of voeg er extra kruiden, groenten of een lekkere chutney aan toe. Je hebt gegarandeerd een voedzame, smakelijke maaltijd. Deze versie van Anna Jones is om van te watertanden. Ideaal voor de beginnende linzen- of dhal-eter, maar ook erg lekker voor de gevorderden onder ons.

 

Dhal met knapperige zoete aardappel en snelle kokoschutney -  naar een recept van Anna Jones uit Een nieuwe kijk op eten (3 personen)

2 zoete aardappels, gewassen, eventueel geschild, in blokjes

zeezout en versgemalen zwarte peper

1 theelepel komijnzaad

1/2 theelepel venkelzaad

olijfolie

2 tenen knoflook, gepeld en fijngehakt

duimgroot stuk gemberwortel, geschild en grof gehakt

1 groene chilipeper, fijngehakt

1 rode ui, gepeld en grof gesneden

1 theelepel komijnzaad

1 theelepel korianderzaad

1 theelepel gemalen geelwortel

1 theelepel kaneel

200 gram rode linzen

1 blik van 400 gram kokosmelk

4 deciliter groentebouillon

2 handenvol spinazie

een bosje koriander, met steeltjes fijngesneden

sap van 1 citroen

Voor de chutney

50 gram geraspte kokos

1 theelepel zwart of geel mosterdzaad

10 kerrieblaadjes (vers of gedroogd)

een beetje plantaardige olie of kokosolie

20 gram gemberwortel, geraspt

1 rode chilipeper, fijngehakt

Verhit een oven op 220 graden. Giet 1 1/2 deciliter kokend water over de kokos en laat het zwellen.

Doe de zoete aardappels in een braadslee met een flinke snuf zout en peper, het komijn- en venkelzaad en sprenkel er olie over. Rooster de aardappel 20-25 minuten in de oven tot ze gaar en zacht in het midden en van buiten krokant zijn.

Smoor voor de dhal knoflook, gember, chilipeper en rode ui een minuut of 10 in een grote pan tot de uien zacht en glazig zijn.

Wrijf komijn- en korianderzaad in een vijzel fijn en doe ze in de pan met ui samen met de overige specerijen. Bak alles een paar minuten mee tot het flink begint te geuren. Roer de linzen, kokosmelk en bouillon door het ui-specerij-mengsel en breng het tegen de kook. Draai het vuur laag en laat de linzen 25-30 minuten zachtjes pruttelen. Ze hoeven niet heel te blijven. 

Terwijl de linzen koken kun je de chutney maken. Laat de kokos uitlekken en doe het in een kom. Bak het mosterdzaad en de kerrieblaadjes in een beetje olie in een koekenpan tot het zaad gaat springen. Giet het mengsel over de kokos. Voeg zout en peper naar smaak toe en roer tot slot de gember en chilipeper erdoor. 

Neem de dhal van het vuur, roer de spinazie erdoor en laat hem iets slinken, roer dan de helft van de gesneden koriander en het citroensap door de dal. Schep een portie in diepe borden. Doe daarop een flinke schep zoete aardappel, een paar lepels kokoschutney en de overgebleven koriander. Geef er Indiaas platbrood of naan bij, of eventueel gekookte basmati rijst. 

Eet smakelijk!

Smaken van het Midden-Oosten

In het Midden-Oosten zijn ze niet bang voor flink wat kruiden en citroen in het eten. Dat is één van de openbaringen van het boek Veggiestan. Een kleurrijke en smakelijke reis door de keukens van het Midden-Oosten (inclusief Noord-Afrika en de verschillende "-Stannen" die de wereld rijk is). Ik krijg gelijk zin om een ticket te boeken naar een van die oorden en de lokale keukens aldaar te proeven. Maar gelukkig kan dat, dankzij dit soort fantastische kookboeken, ook thuis. Sally is een grappige schrijfster. Haar boek staat vol anekdotes, grappige verhalen en legenden. Zij deelt met veel vegetariërs een liefde voor peulvruchten. En die liefde komt niet alleen voort uit het besef dat die dingen onmisbaar zijn in een vegetarisch dieet. Deze stoofpot is een fantastische combinatie van bonen, groenten en eventueel een willekeurig graanproduct of rijst. En veel kruiden dus, maar vooral veel citroen. Wees niet bang dat het te zuur wordt, want de groentebouillon en de andere smaken heffen het meeste zuur op. Ik droom lekker weg van verre oorden, terwijl ik dit aan mijn eigen (eindelijk) zonnige eettafel eet. 

Stoofpot met zwartoogbonen en citroen - naar een recept van Sally Butcher uit Veggiestan (4 personen)

5 stengels bleekselderij, gewassen

3 wortels, geschild of geschrapt

75 gram boter

een scheutje olijfolie

2 uien, in ringen

1 theelepel kurkuma

1 1/2 theelepel gedroogde basilicum

1 eetlepel gedroogde dille

sap en geraspte schil van 2 citroenen

200 gram zwartoogbonen, een nacht geweekt, uitgelekt

600 milliliter groentebouillon

2 middelgrote aardappels, geschild en in vieren

zout en versgemalen zwarte peper

flinke hand peterselie, gehakt

Snijd de bleekselderij en wortel in smalle staafjes van zo'n 6 centimeter lang. Verhit de boter en olijfolie in een flinke pan. Voeg de bleekselderij, wortel en ui toe en bak alles tot het zachter wordt, zo'n 10 minuten. Doe de kurkuma, kruiden (behalve de peterselie) en citroenrasp erbij. Vervolgens de bonen, citroensap en bouillon. 

Breng aan de kook. Laat de stoofpot 10 minuten sudderen en voeg de aardappel toe. Kook het geheel 30 minuten, tot de aardappel zacht is en de bonen gaar zijn.

Proef en breng eventueel op smaak met zout en peper. Schep in een diepe schaal en bestrooi royaal met peterselie. Serveer met warm brood, rijst of kleine pasta (bijvoorbeeld orzo). 

Eet smakelijk!

Winterse Zomertijd Soep

"En na dinsdag wordt het weer kouder...." Zo klinken de woorden van de weervrouw door de huiskamer. Maar wacht eens even! De lente is toch begonnen? Rokjesdagen, zonneschijn, bloeiende bomen en bloemen? Waarom dan nog steeds kou? Zo aan het einde van de winterperiode, aan het begin van de zomertijd, ben ik het gewoon een beetje zat. Waarschijnlijk is het ieder jaar nog zo koud rond deze tijd, maar ervaar ik het ieder jaar iets meer als vervelend. Misschien ben ik het wel steeds minder gewend, die Nederlandse kou. Gelukkig was daar een kleine break in het Midden-Oosten, met temperaturen van 38 graden, maar helaas bood dat maar even soelaas. Er zitten gelukkig ook voordelen aan koud weer. Het spoort me altijd aan tot het koken van hartverwarmende, vullende maaltijden. Soepen, stoofpotten met bonen en wintergroenten, dat soort waar. En zolang het nog koud buiten is, blijf ik nog even hangen in het winterse koken. Deze lekkere, pittige soep past fantastisch bij het net-niet-warme weer buiten.

Kerriesoep met zoete aardappels - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

2 eetlepels olijfolie

2 uien, gesnipperd

4 teentjes knoflook, fijngesneden

4-5 gember, geschild en geraspt

1-2 rode chilipepers, naar smaak, zaadjes verwijderd en fijngesneden

1 eetlepel garam masala

2 theelepels kerriepoeder

3 zoete aardappelen, geschild en in blokjes van 2 cm

1 liter groentebouillon

400 milliliter kokosmelk uit blik

handje koriander, grof gesneden + extra als garnering

sap van 1 of 2 limoenen (1 flinke eetlepel)

zeezout en versgemalen zwarte peper

volle yoghurt, indien gewenst

Verhit de olie in een grote pan op middellaag vuur. Voeg de uien toe en fruit deze 10 minuten tot ze zacht en glazig zijn. Doe de knoflook, gember, chilipepers, garam masala en het kerriepoeder erbij en roer een minuutje door.

Voeg de zoete aardappels toe en roer tot deze bedekt zijn met de ui en specerijen.  Strooi wat zou en peper over de aardappelen en schenk de bouillon erbij. Zet het vuur hoger en breng het geheel aan de kook. Laat daarna zacht sudderen op een laag vuur tot de zoete aardappel gaar is. Zo'n 15 tot 20 minuten.

Haal de soep van het vuur en laat deze een beetje afkoelen. Pureer dan met een staafmixer of in een blender/foodprocessor tot een gladde soep. Doe de soep terug in de pan (behalve als je een staafmixer gebruikte) en warm zachtjes even op.

Roer de koriander er doorheen en voeg wat limoen sap toe. Proef en voeg dan eventueel meer limoensap toe (het kan snel overheersen, dus wees niet meteen al te gretig). Voeg eventueel extra zout en peper toe. Dien de soep op met een scheut yoghurt, als je dat lekker vindt, en strooi er extra koriander over. Maak af met een draai uit de pepermolen.

Eet smakelijk!

Zure soep?

Laat het maar aan Mark Bittman over om je te verrassen met ongewone recepten als je op zoek bent naar inspiratie. Naar iets anders met geijkte ingrediënten. En dan valt mijn oog op zuurkoolsoep. Begrijp me goed, ik houd van zuurkool, maar ik kon me hierbij niet veel anders voorstellen dan iets heel zuurs. Gooit ie er ook nog zure Granny Smith appels in. Hmm... Maar zoals wel vaker overwon mijn nieuwsgierigheid het van mijn, kennelijke, voorzichtigheid. Het resultaat is verrassend. De zure zuurkool wordt ineens mild. De specerijen kruiden het licht en de appel maakt de smaak ineens zoet in plaats van het verwachte zuur. Wil je dus een keer iets anders met zuurkool, dan is dit heel spannend om te proberen.  

Zuurkoolsoep - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4 personen)

2 eetlepels neutrale olie, zoals maïskiemolie

1 ui, gehakt

2 granny smiths of andere zure appels, geschild, zonder klokhuis, in blokjes

zout en versgemalen zwarte peper

500 gram zuurkool (naturel, liefst met alleen zout), uitgelekt, afgespoeld

1,5 liter groentebouillon

2 eetlepels bulgur of gierst

2 laurierblaadjes

6 kruidnagels

5 tot 6 jeneverbessen

Verhit de olie in een diepe koekenpan of middelgrote kookpan op matig tot hoog vuur. Voeg de ui toe bak deze onder af en toe roeren in zo'n 3 minuten glazig. Voeg de appel toe, bestrooi met een beetje zout en veel peper en bak al roerend nog zo'n 3 minuten, tot het sap van de appel vrijkomt. Zet het vuur laag en bak onder af en toe roeren 15 tot 20 minuten, tot de ui en appel zeer zacht en goudbruin zijn. 

Zet het vuur matig tot hoog en voeg de zuurkool toe. Bak al roerend 10 tot 15 minuten, tot het mengsel droog is en aan de pan gaat plakken. Roer de bouillon erdoor en schraap het aanbaksel van de bodem. 

Voeg de bulgur of gierst, het laurierbald, de kruidnagels en de jeneverbessen toe en breng aan de kook. Zet het vuur laag en laat de soep sudderen. Doe het deksel op de pan en laat de zuurkool en granen in 20 tot 25 minuten zeer zacht worden. Haal de specerijen eruit. Proef en breng eventueel op smaak. 

Eet smakelijk!

Mr. Beans

Porotos granados is een prachtig klinkend naam, maar vertaald uit het Spaans betekent het gewoon bonenstoofpot. Een perfect gekozen naam als je het mij vraagt. Nu vraagt dit recept om sperziebonen (en ik beloofde hier over te schrijven, dus waarom niet nu). Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met sperziebonen. Dat komt doordat ik vroeger te veel verwend ben met sperziebonen uit eigen tuin. Het was een van de weinige groenten die ik als kind superlekker vond. En terecht, want de smaak van bonen uit de tuin haalt het in de verste verte niet bij die uit de supermarkt. Helemaal niet bij de bonen die je in de winter vindt, maar ook elders in het jaar ben ik altijd een beetje teleurgesteld. Het groene, het knapperige van de sperzieboon van vroeger heb ik nooit meer echt teruggevonden in de supermarkt boon. Ai! Dus in de winter probeer ik ze vooral te vermijden, maar dan kom ik een recept tegen waar ze in gaan en wint mijn kooklust het van mijn verstand. Toch maar weer aan de supermarkt boon. Tja, eerlijk is eerlijk: Het was niet het meest smakelijke onderdeel van de stoofpot. Dus weglaten kan ook. Of deze soep maar eens in de zomer maken en de buurt doorfietsen op zoek naar een boer die ze langs de weg verkoopt...

Porotos Grandados - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (6 personen)

2 eetlepels olijfolie

1 middelgrote ui, fijngesnipperd

2 teentjes knoflook, fijngesneden

1 theelepel gerookte paprikapoeder

handvol oregano of marjolein, gehakt

400 gram bonen uit blik, bijvoorbeeld pinto-, witte of cannellinibonen,* uitgelekt en afgespoeld

1 liter groentebouillon

1 laurierblad

750 gram pompoen, bijvoorbeeld flespompoen of Hokaido, geschild, van zaad en draden ontdaan en in blokjes van 2 centimeter

200 gram sperziebonen, in stukjes van 2 centimeter gesneden

1 blikje maïskorrels (165 gram uitgelekt)**

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote pan of braadpan op middelhoog vuur. Fruit de ui 10 minuten zachtjes in de olie tot deze zacht en glazig is. Voeg de knoflook, het paprikapoeder en 1 theelepel van de oregano toe en bak een minuutje mee. 

Voeg de uitgelekte bonen, de pompoen, laurierblad en de bouillon tegelijkertijd toe. Laat het geheel sudderen tot de pompoen net gaar is, zo'n 10 - 15 minuten. Voeg dan de sperziebonen en maïskorrels toe en laat nog 5 minuten zacht koken. 

Breng goed op smaak met zout en peper (advies van Hugh is 1 theelepel zout en flink wat peper uit de molen). Roer de rest van de oregano erdoor, laat een paar minuten rusten en dien dan op.

Eet smakelijk!

* alternatief is 100 gram kleine gedroogde bonen, bijvoorbeeld pinto-, witte of cannellinibonen, een nacht geweekt in koud water en uitgelekt. Voeg deze na het bakken van de ui etc. toe en laat de soep 45 minuten tot 1 uur sudderen tot de bonen gaar zijn. Voeg dan de pompoen toe.

** alternatief is de maïskorrels van 2 verse maïskolven.

Winters roerbakje!

Maart is in de groenten en fruit kalender een van de karigste maanden als het aankomt op aanbod. Dat lijkt gek, omdat juist in maart de wereld weer een beetje kleur krijgt, een beetje warmer lijkt te worden en dan krijg ik juist zin in meer verse, frisse groenten. Die er dan, als je een beetje probeert naar het seizoen te eten, nog amper zijn. Ja, supermarkten liggen tegenwoordig het hele jaar vol met sla, tomaten en sperziebonen (die laatste kan ik wel eens een blogpost aan wagen) en dankzij die toch wel handige uitvinding, de diepvries, zijn veel groenten ook het hele jaar ingevroren verkrijgbaar. Eigenlijk is het nog geen tijd voor erwten uit de grond en jonge spinazie. Maar in kassen kweken wordt steeds geavanceerder en er worden betere, smaakvollere resultaten geboekt. Ben ik ouderwets, een schaduw-denker in de ogen van Louise Fresco*, of saai, als ik het leuk vind om, in ieder geval te proberen, de seizoenen te eren? Tja, in mijn ogen leidt dat vooral tot creativiteit en ontdekken. Zoals in het onderstaande recept, waarin winterse spruitjes en peen een pittig en exotisch tintje krijgen. Zolang er nog genoeg variatie mogelijk is met knollen en kolen, houdt ik het nog wel even uit tot asperge-tijd!

Winterse roerbak met Chinese 5-kruidenpoeder - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (2 personen)

1 grote wortel, geschild 

1 kleine pastinaak, geschild

ongeveer 100 gram shiitake, kastanje- of gewone champignons,  steeltjes ingekort

ongeveer 100 gram spruitjes, schoongemaakt

2 nestjes snelkook eiernoedels

2 eetlepels zonnebloemolie

3 sjalotjes of 1 middelgrote ui, fijngesneden

1/2-1 middel-hete rode chilipeper, van zaad ontdaan, fijngesneden

flinke snuf suiker

2 eetlepels sojasaus

2 eetlepels rijstwijn

1/2 theelepel Chinees vijfkruidenpoeder

flinke kneep limoensap

zeezout en versgemalen zwarte  peper

Bereid eerst de groenten. Snijd de wortel in dunne reepjes en de pastinaak, paddenstoelen en spruitjes in dunne plakjes. Kook de eiernoedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. Meestal ruim water en zo'n 4-5 minuten koken. 

Verhit intussen de zonnebloemolie in een wok op hoog vuur. Doe de ui of sjalotjes erbij en roerbak 1 minuut. Voeg de wortel en pastinaak toe en roerbak nog 2 minuten. Doe de paddenstoelen en knoflook erbij en roerbak nog 1 minuut. Doe als laatste de spruitjes in de wok en bak nog een paar minuten mee tot ze geslonken zijn (zo'n 3-5 minuten). Breng op smaak met zout, peper en een flinke snuf suiker. Schep de groenten uit de wok. 

Giet de noedels af (indien nog niet gedaan). Draai het vuur onder de wok laag en voeg de sojasaus, rijstwijn, het vijfkruidenpoeder en de noedels toe. Roerbak een paar minuten, doe de groenten terug in de pan en schep alles op hoog vuur goed door elkaar. 

Schep de groenten in, eventueel voorverwarmde, kommen en knijp er wat limoensap overheen. 

Eet smakelijk!

* Een zeer interessante wetenschapster die durft tegen de draad in te denken. Waar ik dan wel weer van houd, ookal ben ik het niet altijd met haar eens.

Van de markthal naar de mond

Zijn jullie al in de Markthal in Rotterdam geweest? Architectonisch gezien indrukwekkend. Een bijzonder gebouw, groot en licht, waarin dus 'de eerste' overdekte voedselmarkt (food market voor marketingmensen) in Nederland is geopend. Geïnspireerd op de markten in Barcelona, Stockholm en Rome. Qua aanbod mag het van mij nog wat spannender. Naast de specialistische kaas-, vlees-, vis- en groenteboer vind je er namelijk ook wat ketens, wat voor mij een beetje afdoet aan het culinaire gehalte. Maar ik ben dan ook een beetje een food-snob... Ik hoop in ieder geval dat het in de toekomst nog iets meer uitdaagt, iets bruisender gaat worden en je echt het gevoel gaat geven dat je in 'the place to be' bent als het om lekker eten gaat. Mijn vriendin K. en ik hebben echter wel een leuke hapjes-maaltijd bij elkaar gescharreld en ik tikte een nieuw kookboek op de kop. Waar ik dit lekker pittige spruitjesrecept in vond. 

Spruitjescurry met bulgur - naar een recept van Cornelia Schinharl uit Culinair Vegetarisch (4 personen)

Voor de spruitjescurry

800 gram spruitjes

1 ui

4 tenen knoflook

1 stukje verse gember (ca. 2 centimeter)

2 rode pepers

1 bolle theelepel elk van komijn-, venkel-, koriander- en mosterdzaad

2 theelepels kurkuma

1/4 theelepel kaneel

zout

2 eetlepels zonnebloem-, archide- of maïskiemolie

2 blaadjes laurier

300 milliliter groentebouillon

Voor de bulgur

2 tenen knoflook

1 ui

2 eetlepels zonnebloem-, archide- of maïskiemolie

2 eetlepels pijnboompitten

200 gram bulgur (fijn of grof)

400 milliliter groentebouillon

zout en versgemalen zwarte peper

Was de spruitjes, verwijder de stronkjes en de buitenste slappe blaadjes en halveer ze eventueel als ze groot zijn. Pel ui en knoflook, schil de gember* en hak alles fijn. Was de rode pepers, verwijder de steeltjes en snijd ze met zaad in al in ringetjes. Als je niet van heel pittig houd, kun je het zaad eventueel verwijderen. 

Rooster de specerijen in een droge pan op halfhoog vuur al roerend zo'n 1-2 minuten tot de geuren loskomen. Maal ze daarna in een vijzel zo fijn mogelijk en meng de kurkuma, kaneel en 1 theelepel zout door.

Pel voor de bulgur de ui en knoflook en hak ze fijn. Verhit de olie en rooster de pijnboompitten daarin licht goudgeel. Meng er knoflook en ui door en fruit ongeveer 3 minuten. Roer de bulgur erdoor tot de korrels glanzen. Giet de bouillon erbij en breng alles aan de kook. Laat de bulgur afgedekt ongeveer 20 minuten op een laag vuur garen. Controleer af en toe dat er nog genoeg vocht in de pan zit en de bulgur niet aanbrand. 

Verhit intussen de olie voor de spruitjes. Roerbak hierin de spruitjes, ui, knoflook, gember en rode peper 2-3 minuten. Voeg het specerijenmengsel en de laurier toe, giet de bouillon erbij en laat alles 12-15 minuten stoven op laag vuur tot de spruitjes beetgaar zijn. 

Breng de bulgur op smaak met zout en peper en serveer met de spruitjes.

Eet smakelijk!

* bijvoorbeeld met deze methode.

I love you, Pumpkin

Ik denk aan een weekje pompoen. Voordeel van pompoenen, althans, de pompoenen die mijn tante wel eens voor me mee neemt, is dat je er gelijk een week lang van kunt eten. Dat lijkt saai, maar pluis je kookboeken eens uit of speur het internet af en een scala aan pompoengerechten openbaart zich. Van puree tot soep, van geroosterd tot gebakken, in stoofpot of taart. Pompoen is een alleskunner. In de winkel vind je vooral flespompoen (of butternut) of de vaak kleine en schattige oranje Hokkaido.  Beide hebben een eigen smaak, dus variëren wordt van harte aanbevolen. Onderstaande gerecht is, naast een heerlijke manier om pompoen te verwerken, ook zo'n fijne aanslag op je specerijen voorraad en dus op meerdere fronten de moeite waard. Als je dit iets sneller klaar wilt hebben, gebruik dan kikkererwten uit blik en sla de kookinstructies voor de kikkererwten over. Maar aangezien de pompoen vrij lang in de oven gaat, is de kikkererwten gelijktijdig koken een kleine moeite (en echt heel lekker!).

In de oven gebakken pompoen en sjalotten met merguez-kikkererwten - naar een recept van Hugh Fearnley Whittinstall uit Veg! (4 personen)

Voor de gebakken pompoen en sjalot

ongeveer 1 kilo pompoen

ongeveer 300 gram sjalotjes of kleine uien, gepeld

4-5 tenen knoflook, geplet

3 eetlepels olijfolie

zeezout en versgemalen zwarte peper

Voor de merguez-kikkererwten

200 gram gedroogde kikkererwten, en nacht in ruim koud water geweekt

2 laurierblaadjes

1 theelepel komijnzaadjes

1 theelepel venkelzaadjes

1 theelepel korianderzaadjes

1 theelepel karwijzaadjes

10-12 zwarte peperkorrels

1 teentje knoflook, fijngesneden

1 theelepel rozemarijn, fijngesneden

1 theelepel gerookte paprikapoeder, zoet

flinke snuf cayennepeper

1/4 theelepel fijn zeezout

4 eetlepels extra vergine olijfolie

handjevol bladpeterselie, grof gehakt

Giet de kikkererwten af en doe ze in een grote pan. Schenk er ruim koud water over, breng aan de kook en laat 10 minuten flink doorkoken. Draai het vuur laag tot het water zacht borrelt. Schep er met een schuimspaan het schuim af en voeg de laurierblaadjes toe. Laat 1 - 1 1/4 uur zacht sudderen, tot de kikkerwten gaar en zacht zijn. Check af en toe om te kijken of er extra kokend water bijgevoegd moet worden.  

Verwarm intussen de oven voor op 190 graden. Schil de pompoen, verwijder zaadjes en snijd in stukken van ongeveer 4 centimeter. Halveer de sjalotjes of uien of snijd ze in vieren als ze erg groot zijn. Doe de pompoen, sjalot en teentjes knoflook in een grote braadslede. Besprenkel met olijfolie en flink wat zout en peper. Schep om en zet zo'n 50-60 minuten in de oven tot de pompoen en sjalot zacht en gekarameliseerd zijn. Schep 1 of 2 keer om in de tussentijd.

Maak, terwijl de kikkererwten koken en pompoen in de oven gaat, de merguez-dressing. Rooster alle specerijen en de zwarte peperkorrels een paar minuten in een droge koekenpan tot ze beginnen te geuren. Stamp alles fijn in een vijzel. Roer de specerijen in een klein pannetje door de knoflook, rozemarijn, het paprikapoeder, de cayennepeper, zout en olijfolie. Verwarm 1 minuut heel zachtjes (de olie mag niet bruisen); haal van het vuur en zet weg. 

Als de kikkererwten gaar zijn, giet je ze af, doe je ze terug in de hete pan en terwijl ze nog heet zijn, schep je ze om met de merguez-dressing. Mocht je kikkererwten uit blik gebruiken, verwarm deze dan al roerende in de olie. 

Verdeel de gare pompoen en sjalot op een (voorverwarmd) bord. Schep de warme kikkererwten eroverheen en schep wat achtergebleven olie uit de pan over de borden. Bestrooi met peterselie.

Eet smakelijk!