Easy Morning Pancakes

Pannenkoeken: Een lekkerder ontbijt bestaat niet. 's Morgens vroeg, nog maar half ontwaakt, sta ik in de keuken beslag te roeren. Pan op het vuur, beslag erin, even wachten, omdraaien, klaar. Zoete geuren dwarrelen door mijn kleine keuken de woonkamer in en vullen al snel mijn hele huis. Ideaal voor een luie vrije dag, maar als je een beetje beslag overhoudt kun je, à la minute, voor het werk nog een pannenkoek bakken. Stroop erop, en eten maar. Geen decoratie is te gek; hagelslag, vers fruit, honing, of als nagerecht, een bolletje ijs. Iedere dag feest.

Amerikaanse Pannenkoeken - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4 tot 6 personen)

220 gram bloem

2 theelepels bakpoeder

1/4 theelepel zout

1 eetlepel suiker (naar wens)

2 eieren

3,8 tot 5 deciliter melk

snufje kaneel (naar wens)

2 eetlepels boter, gesmolten en afgekoeld

Boter of neutrale olie om in te bakken

Meng, voor het beslag, eerst de droge ingrediënten door elkaar. Klop, in een apart kom, het ei door 3,8 deciliter melk en roer er de gesmolten, afgekoelde boter door. Maak een kuiltje in de droge ingrediënten en voeg iets van de melk toe. Roer voorzichtig met een garde en voeg weer wat melk toe. Als je dit geleidelijk doet krijg je minder klontjes in het beslag.  Roer tot alle bloem vochtig is. Het beslag moet schenkbaar zijn. Voeg zo nodig nog een beetje melk toe.

Verhit een koekenpan op middelhoog vuur. Controleer of de pan heet genoeg door er een paar druppel water in te druppelen. Als ze door de pan dansen voor ze verdampen is de pan op temperatuur. Voeg een beetje boter of olie aan de pan toe. Wacht even tot het schuim verdwijnt of de olie glimt en voeg dan een schep beslag aan de pan toe.* Bak de pannenkoek aan een kant bruin, keer hem om als er gaatjes in het oppervlak komen (ongeveer 2 tot 4 minuten), om de andere kant te bakken.  Bak ook deze kant lichtbruin (je kunt af en toe spieken).

Eet ze meteen op, of leg er een aantal in een op 100 graden verwarmde oven, of onder een bord. Serveer met stukjes fruit, poedersuiker, en/of maple syrup.

Eet smakelijk!

* Je kunt de pannenkoek zo groot maken als je zelf wilt, maar voor dit recept maakte ik kleine rond pannenkoekjes. Je kunt best een grote koekenpan gebruiken hiervoor, want het beslag stolt redelijk snel. Je kunt ook een speciale blinipan aanschaffen (ik heb het ooit overwogen...)

Vrolijk Paasbrood!

Soms ben je toe aan een ander soort brood dan wit of volkoren. Mocht je weer eens zo'n bui hebben, wellicht rond de feestdagen, dan kun zelf brood maken en dit een 'smaakje' geven. Het eerder gegeven recept voor verrukkelijke geitenkaasbrood is een mooi voorbeeld. Voor een extra feestelijk tintje aan zelfgemaakt brood is dit recept voor zoet brood met saffraan en honing heel erg geschikt. Bijvoorbeeld voor het paasontbijt. Saffraan, het duurste specerij ter wereld, is ook niet iets wat je dagelijks gebruikt. Dit kostbare goed wordt geoogst uit de stampers van de saffraankrokus. Deze zeer arbeidsintensieve productie en verwerking, maar ook het feit dat deze bloem alleen geteeld kan worden en niet in het wild voortkomt, drijven de prijs nog eens extra omhoog. De smaak is bijzonder en zeer intens. Ga er spaarzaam mee om, want teveel saffraan in je gerecht geeft het een bijna chemisch smaakje. Zoals met elk brood heeft het maken even tijd nodig, maar het is, uiteraard, de moeite waard.

Saffraan & honing brood - Allerhande nr. 03 2012

1 zakje gedroogde gist (7 gram)

100 milliliter volle melk

400 gram tarwebloem + extra voor bestuiven

0,05 gram saffraan (meestal 1 verpakking)

3 eieren, op kamertemperatuur

75 gram suiker

2 theelepels zout

50 gram boter, op kamertemperatuur

6 eetlepels vloeibare honing

50 gram sukade

Meng de gist met de melk. Laat 5 minuten staan. Het mengsel gaat misschien een beetje schuimen. Voeg daarna 100 gram bloem toe, meng, en laat ongeveer een uur op kamertemperatuur staan.

Week de saffraan in 1 eetlepel heet water. Klop 2 eieren los in een kom. Meng de rest van de bloem met suiker en zout. Snijdt de boter in klontjes en voeg toe. Snijdt met twee messen het mengsel tot een kruimelig geheel. Voeg het gistmengsel, saffraan, de losgeklopte eieren, honing en sukade toe. Kneedt het geheel tot een soepel deeg. Laat het 10 minuten staan, afgedekt met een vochtige theedoek, en kneed het daarna tenminste 10 minuten tot het deeg soepel en elastisch is. Laat, wederom afgedekt, op kamertemperatuur 1 uur rusten.

Kneed, na het rusten, het deeg nogmaals een aantal minuten en vorm het tot een langgerekte rol. Vorm een S van het deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Dek het deeg losjes af door er een met bloem bestoven (thee)doek overheen te leggen en laat het nog 30 minuten rijzen.

Verwarm ondertussen de oven voor op 190 graden. Klop het laatste ei los en bestrijk het deeg ermee, zodat het mooi gaat glimmen. Bak het brood in ongeveer 20 minuten in het midden van de oven goudbruin en gaar. Klop op de onderkant om te controleren of het gaar is; klinkt het hol dan is het goed, klinkt het dof, dan moet het brood nog even in de oven. Doe dit steeds per 5 minuten tot het brood gaar is. 

Laat het brood afkoelen op een rooster. Lekker met zoet beleg of jonge geitenkaas.

Eet smakelijk!

Bake Me a Four-Leave Clover!

Sodabrood bakken is brood bakken zonder kneden. Nouja, niet helemaal, maar in ieder geval zonder de 10 minuten massage die gistbroden normaal krijgen om de gluten actief te maken. Minder geschikt als anger management tool dus. Sodabrood kneed je niet te lang, omdat de baking soda actief wordt zodra het in aanraking komt met de natte ingrediënten. Het moet daarom zo snel mogelijk de oven in om te rijzen en garen. Sodabrood is zo makkelijk te maken, dat je je afvraagt waarom je het nooit eerder hebt gedaan. Alleen het rusten kost tijd. Tijd genoeg om de rest van het ontbijt, de lunch of avondeten op orde te maken. Of onderuit gezakt op de bank een boek te lezen. Speciaal voor St. Patrick's Day, Iers Sodabrood.

Iers Sodabrood - naar recept van Chow.com

 

270 gram volkorenmeel

185 gram bloem, plus extra voor bestuiven

1 1/2 theelepel baking soda*

1 theelepel zout

475 milliliter karnemelk (pak goed schudden voor gebruik!)

4 eetlepels boter, gesmolten

Verwarm een oven voor op 200 graden. Leg een stuk bakpapier op een bakplaat of rooster en bestuif met bloem. Meng de volkorenmeel, bloem, baking soda en zout in een kom. Doe hier de karnemelk en gesmolten boter bij en kneed met je handen door elkaar. Doe dit tot er een bal ontstaat. Het hoeft maar kort, ongeveer 1 minuut. Bestuif een werkvlak licht met bloem en kneed de bal hierop nog even kort, zodat er een vrij egaal geheel, zonder zichtbare stukjes ongemengde meel. Ook dit hoeft maar een minuut.

Leg het deeg op het met bloem bestoven bakpapier en vorm een rond, enigszins plat brood met je handen, van ongeveer 5 centimeter dik. Neem een mes en maak een kruis in de bovenkant van ongeveer 1 centimeter diep.

Bak het brood in de oven, zo'n 35 á 40 minuten. Controleer of het gaar is door het brood voorzichtig (het is erg broos) om te draaien en op de onderkant te kloppen. Klinkt het hol, dan is het brood gaar. Bak anders nog 5 minuten langer in de oven en controleer weer.

Haal het brood, zodra het gaar is, uit de oven en laat op een rooster 2 uur afkoelen. Snijdt het brood zodra het helemaal is afgekoeld, anders brokkelt het uit elkaar. 

Eet smakelijk!

* Arm & Hammer baking soda is vrij goed verkrijgbaar in (Surinaamse) toko's.

Londen, een stad in drie gangen - Ontbijt

Londen, in een woonwijk op de grens tussen Harlesden en Neasden, begint iedere ochtend, tussen 2 en 7 maart, een kleine culinaire reis naar het bijna grenzeloze aanbod eetgelegenheden dat Londen rijk is. Iedere denkbare etnische groep kan ergens in Londen gerechten uit zijn streek eten. Een rijkdom die zelfs Amsterdam of Rotterdam niet kennen. Voor een foodie een walhalla. Zonder op reis te hoeven, behalve dan een tripje met de underground of dubbeldekkerbus, kun je je overal ter wereld wanen. Vandaag in Sri-Lanka. Morgen in Tsjechië. En overmorgen? Zweden, Brazilië, Iran, Nieuw-Zeeland? 

Voor het ontbijt bleef ik echter meestal dicht bij het Engelse vasteland. English Breakfast is wereldwijd bekend. Te groot voor velen, maar een traktatie voor anderen. Zo ook voor mij. Hartig of zoet, ik eet alles 's ochtends (hoewel, vis is misschien het enige dat ik laat staan tot de middag). Het liefst eet ik een groot ontbijt, maar zolang ik iets tot me kan nemen om mijn motor aan te slingeren ben ik een tevreden mens 's ochtends.

Vriendin L., waar ik logeerde, en ik begonnen mijn Londentrip met een luie langgerekte zaterdagochtend. Moe van de week namen we de tijd (L. misschien iets teveel tijd). We aten crumpets; pannekoek-achtig deegwaar dat je na even toasten besmeert met boter, honing, jam,of nutella opeet. L. koopt vaak crumpets als ik op bezoek ben. Niet omdat ik er overdreven dol op ben, maar vooral omdat ze zo Engels zijn. Één keer heb ik ze zelfs meegenomen voor een oud-collega die een nostalgisch verlangen koesterde naar de grappige deegflapjes. Twee crumpets, één kop thee en iets teveel uur later waren we dan eindelijk gereed voor onze culinaire ontdekkingstocht door Londen. Het zou het enige ontbijt worden dat ik die week indoors at. De volgende ochtenden gingen we dan ook beduidend vroeger op pad. Soms noodgedwongen, om front-row seats voor Singin' in the Rain te bemachtigen, maar ook om niet een halve dag niets van Londen te zien. Of te proeven.

Zondagochtend, na vroeg en vergeefs richting het Pallace Theater, dat dicht bleek, te zijn afgereisd, zaten we met een luxeprobleem. Dit soort 1st world problems komen helaas voor in een stad als Londen, want waar zouden wij ons ontbijt nuttigen. Zoals voorkomt op niet helemaal uitgeslapen ochtenden liepen we eerst richting een prachtige tearoom die niet open bleek op zondag (gelukkig wel op alle andere dagen!). Bij optie twee, waar we ons stiekem verheugden op blueberry pancakes, stond een wachtrij van maar liefst één uur. Zolang wilden we nu ook weer niet wachten om onze maagjes te vullen. Gelukkig hoef je, in een stad die overloopt van eetgelegenheden (die ook op zondag open zijn) nooit ver te zoeken naar een volgend alternatief. En zo kwamen bij het charmante Bill's. Café met klein winkeltje waar Bill's eigen marmelades en chutney's verkocht werden. Veel gezellige tafeltjes en geroezemoes. Our kind of place! We aten allebei French Toast (zeg maar wentelteefjes), met vers fruit en walnootyoghurt en natuurlijk maple syrup. Iets wat ik nodig eens thuis moet maken. En het smaakte goed & zoet genoeg om Bill's te vergeven dat ze slechts simpele Twinings thee schenken. 

French Toast @ Bill's

Maandagochtend trokken we wederom richting Soho. Afgeschrokken door de zondagse drukte bij The Breakfast Club besloten we een minder voor de hand liggende ochtend te kiezen om daar te ontbijten. Ken je het gevoel van ergens, zij het kort of lang, naar uitkijken en toch steeds bezorgd zijn dat het uiteindelijk tegen zal vallen? Dat had ik een beetje bij The Breakfast Club. De naam, maar ook de kleine recensie die L. en ik lazen, deden vermoeden dat dit DE plek voor ontbijt in Soho was. Dit en de zondagse drukte creëren hoge verwachtingen. Maar na deze maandagochtend, zouden we zelf kunnen oordelen.  

Toegegeven, de rij was slechts vier personen lang, maar het was allerminst rustig. Zoals bij Bill's op de zondagochtend, zo druk was het op maandagochtend bij The Breakfast Club. Eenmaal binnen is het een gezellig rommeltje binnen, 80s memorabilia aan de muur en bij elkaar geraapt (van de straat geplukt?) meubilair. Erg hip(ster), maar stiekem vinden L. en ik dat heel erg leuk. Door de drukte komen we aan het communal table terecht, waar je gelukkig prima je eigen space kunt claimen. Ik was al gecharmeerd van het menu bij Bill's, maar die van The Breakfast Club stak Bill's naar de kroon. Wat mis ik plekken in Nederland (Hoorn!) waar je kunt ontbijten zoals bij The Breakfast Club. Alle klassiekers op een kaart. Pancakes? Of toch Huevos Rancheros? Scrambled Eggs of Eggs Benedict? Ik kon niet kiezen. Dus besloot ik heel strategisch voor de enorme All American Breakfast te kiezen (een Engelse variant hadden ze niet). Pannenkoeken én eieren! 

En viel het tegen? Integendeel! Dit is precies het soort ontbijt dat ik graag, vooral in het weekend, eet. Hoewel de eieren wel wat pit konden gebruiken en ik de toast miste, waren de pancakes mooi luchtig, de aardappeltjes heerlijk hartig en de falafel lekker... eh, falafelig. Het enige waar ik naar dit zeer vullende (laat ik het woord voedzaam maar niet noemen) ontbijt behoefte aan had was vers fruit. Een paar bosbessen op of in de pancakes zouden een mooie aanvulling zijn geweest. In ieder geval hadden we allebei (L. had blueberry pancakes) voldoende brandstof voor de rest van de dag. 

All American Veggie Breakfast @ The Breakfast Club

Op dag drie 'ontbeten' we bij een verse pastakraam in Borough Market. Helaas was het geen echte marktdag en stonden er slechts een handvol kraampjes, dus de pret was een klein beetje gedrukt. Maar de pompoenravioli was zo'n tongstrelende verleidelijke creatie dat we even vergaten dat het we niet in de vrieskou onder London Bridge stonden, maar ons ergens in de heuvels van Toscane waanden. Het lekkerste (en, toegegeven, enige) pasta-ontbijt ooit! Toch zelf eens een pastamachine aanschaffen?

Het ontbijt van dag vier was niet de moeite van het vertellen of fotograferen waard. Niet teveel tijd spenderend willend, zocht ik iets quick & easy, omdat ik van plan was de ochtend/middag in het Victoria & Albert Museum door te brengen en te lunchen bij Ottolenghi (waarover binnenkort meer in het lunch gedeelte van dit verhaal). Ik eindigde, L. had college, nadat ik om 10 uur 's ochtends onze front-row tickets voor Singin' in the Rain bemachtigd had, in het Café at Foyles (een verder heerlijke boekhandel) waar ik een bakje met dit* spul naar binnen werkte. Tja, ik had trek in yoghurt. Het was in ieder geval smakelijker dan het eruit zag, maar ik zag te laat dat ik ook normale yoghurt & muesli met banaan had kunnen bestellen. Haastige spoed doet een foodie zelden goed...

Passievrucht Cheesecake & Lapsang Souchong @ Bea's of Bloomsbury

Dag vijf, helaas alweer laatste dag van de trip, besloten we om 's ochtends richting Bea's te gaan. Want, als patriottisch Nederlander kun je toch niet heen om een lunchroom die de naam van onze koningin draagt? Zondagochtend deden we al een poging in de richting van Bea's, maar we kwamen er al lopende in ons restaurantgidsje bladerend, te laat achter dat Bea's helemaal niet open is op zondag. 

Gelukkig was ze dat wel op deze laatste culinaire ontdekkingsochtend. Ontbijt, daar deed Bea's echter niet aan, dus werd het, hoe oneerlijk kan het leven zijn, zelfgemaakte taart instead. Bijna wilde L. rechtsomkeert maken, maar gelukkig liet ze zich overhalen om toch een van de tentoongespreide heerlijkheden te proberen. Hoera! Want de passievrucht cheesecake die we aten was heerlijk. Een stevige kaasbasis, met licht zuur passievruchten-moes en citroen-merengue on top. De rokerige Lapsang Souchong, L.'s eerste keer, paste prachtig bij de friszoete taart. Lui achterover zittend in de kussentjes bedacht ik me hoe blij ik was dat we de trip naar Bea's alsnog gemaakt hadden. Een tearoom naar mijn hart. Stijlvol tuttig ingericht, met etalages vol cupcakes, taart & koekjes en typisch Engels gebak. Samen met de losse thee van Jing (helaas niet particulier te krijgen) de perfecte ingrediënten voor een zoete ochtend/middag.

Zo eindigde mijn Londense ontbijt avonturen. Binnenkort lezen jullie alles over onze lunches & diners. Keep coming back for more!

* Grappig genoeg doet de website aan alsof ze het ontbijt-wiel hebben uitgevonden!