Venkelgenot!

Venkel is geen allemansvriend. Volgens mij komt dat door de anijssmaak. Typerend voor de venkel, maar ook bepalend. Dus als je geen fan bent bij de eerste hap, weet ik niet of je dat ooit zult worden. Toch beweerd Anna Jones, schrijfster van het fantastische en mooie kookboek 'Een nieuwe kijk op eten,' dat je met dit recept zelfs venkel haters overstag kunt krijgen. En misschien heeft ze wel gelijk. Dit is namelijk een van de lekkerste manieren die ik ken om venkel te bereiden! De venkel wordt zacht gaar en daarbij gekaramelliseerd. Dit zoete gaat heel goed samen met de typische venkelsmaak. Een genot! Verse dille en citroen zorgen voor wat frisheid en bij elkaar is alles zo'n mooi geheel. Venkelliefhebbers, zoals ik, kunnen hun hart op. Misschien dat ik het zelfs aandurf dit eens aan een niet-liefhebber te serveren.

Superzachte langzaam-gegaarde venkel - naar een recept van Anna Jones uit Een nieuwe kijk op eten (4 personen)

4 kleine venkelknollen

4 eetlepels olijfolie*

1 theelepel venkelzaad

flinke snuf gedroogde chilivlokken

zeezout en versgemalen zwarte peper

1 eetlepel agavesiroop of ruwe rietsuiker

1 teen knoflook, gepeld, ragfijn gehakt

een bosje dille of venkelgroen, grof gehakt

geraspte schil van 1 citroen

Snijd van de venkelknollen de stelen en het groen eraf. Bewaar wat groen voor later. Snijd de wortelschijf eraf, maar zorg wel dan de bladeren aan de onderkant nog aan elkaar vast zitten. Indien nodig haal je de taaie buitenste bladeren eraf. Snijd de knollen in de lengte in plakken van 2 centimeter dik. 

Verhit de olijfolie in een grote koeken- of hapjespan op hoog vuur en leg er een aantal plakken venkel in. Maak de pan niet te vol. Bak de plakken rustig een aantal minuten tot ze goudbruin zijn en draai ze daarna om met een tang om de andere kant te bakken. Schep de plakken die klaar zijn uit de pan en voeg nieuwe toe. Voeg eventueel wat extra olie toe. Ga door tot alle plakken gaar zijn. 

Draai zodra alle venkel gaar is en uit de pan gehaald het vuur lager en doe de venkelzaadjes, chilivlokken en royaal zout en peper in de pan. Voeg de agavesiroop of suiker toe en laat 1 of 2 minuten al roerende pruttelen. Doe er zo nodig wat olie bij. Leg nu alle plakken venkel weer in de pan en laat ze op halfhoog vuur rustig karamelliseren. Draai om zodat de plakken aan beide kanten kunnen karamelliseren. Als de plakken gaar zijn (na zo'n 5 minuten) draai je het vuur uit en roer je de knoflook erdoor. 

Schep de venkel op een schaal en bestrooi met dille, venkelgroen en citroenrasp. Serveer bijvoorbeeld met een geroosterde aardappel. 

Eet smakelijk!

* soms kun je in recepten olijfolie vervangen door een neutrale en goedkopere olie, maar dat raad ik hier niet aan!

Cauliflower Crazy!

Nog een recept uit de categorie weinig werk, maar veel smaak. Bloemkool, de groente zonder sex-appeal (of toch?), verrast weer in dit oven recept. De bloemkool is eigenlijk een soort kameleon en past zich aan zijn omgeving aan. Zoet, hartig, bitter, alle smaken absorbeert hij en toch blijft er onmiskenbaar iets van de bloemkool zelf over. In dit gerecht overheerst zuur, maar de rokerige paprika geeft de bloemkool ook iets aards. Volgens de schrijver gaan zelfs bloemkoolhaters overstag met dit recept, dus wat let je? Lekkere gekookte aardappel erbij, of wat mij betreft, in de oven gebakken en smullen maar.

Gebakken bloemkool met citroen en paprikapoeder - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

1 middelgrote bloemkool (750-800 gram), zonder bladeren

2 citroenen

3 eetlepels olijfolie

1/2 theelepel gerookte paprikapoeder

zeezoutvlokken* en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 220 graden. Snijd de bloemkool in middelgrote roosjes en spoel de roosjes af. Schud het water eraf, maar zorg dat ze nog een beetje vochtig blijven. Doe de roosjes in een grote braadslee, knijp het sap van 1 citroen er overheen, besprenkel met olijfolie, voeg het paprikapoeder toe en wat zout en peper en schep alles om.

Snijd de andere citroen in 6/8 partjes en leg deze tussen de bloemkoolroosjes. Zet alles 25-30 minuten in de oven tot de roosjes licht beginnen te karameliseren. Schep halverwege een keer om.

Knijp de partjes meegebakken citroen uit over de bloemkool en dien meteen op, bestrooid met wat zoutvlokken.

Eet smakelijk!

* grof zeezout werkt ook

Holle Bolle Paprika

Ik blijf gefascineerd door de smaken van het Midden-Oosten en kook momenteel graag gerechten uit de verscheidene keukens uit de regio. Wat is toch de aantrekkingskracht van deze keukens? Voor mij persoonlijk zijn de ingrediënten en de smaken gewoon goed aan mij besteed. Het feit dat je dingen zowel warm als koud kunt eten. Vaak in ieder geval. En dus ook mee kunt nemen als lunch naar je werk. Verschillende granen als couscous, bulgur, maar ook rijst en vele peulvruchten. Het overmatig gebruik van kikkererwten. Omdat ik gewoon gek ben op kikkererwten. Maar ook van citrussmaken en specerijen als komijn, karwij of kardemom, die frisse en spannende accenten toevoegen. Het durven gebruiken van zoete accenten van kaneel of gedroogde vruchten trekt me ook aan in de gerechten. Ook in dit vrolijke gerecht komen een aantal van deze elementen terug. Dit is zo'n ideaal gerecht vol smaken dat warm of koud kan worden gegeten. Het originele recept vraagt om 8 grote paprika's, maar ik zou middelgroot nemen, want degene die ik gebruikte waren te groot en ik kwam niet helemaal uit met de vulling. Mocht je te kort vulling hebben, dan zou je als extraatje gewelde, gehakte gedroogde vruchten kunnen toevoegen (rozijnen of abrikozen) of geroosterde noten of zaden voor extra bite. 

Gevulde paprika's - naar een recept van Sally Butcher uit Veggiestan (8 stuks)

8 middelgrote paprika's

200 gram parelcouscous*

olijf- of andere olie, om te bakken

1 rode paprika, in kleine blokjes

2 stengels bleekselderij, in dunne plakjes

3 tenen knoflook, fijn gehakt

2 theelepel paprikapoeder

1/2 theelepel cayennepeper

1 theelepel kaneelpoeder

1/4 theelepel gemalen saffraan, geweld in kokend water of kurkuma

500 milliliter groentebouillon

ruime handvol verse koriander, gehakt

ruime handvol verse peterselie, gehakt

1 eetlepel verse dille, gehakt

zout en peper

150 milliliter tomatensap of passata

wat Parmezaanse kaas, eventueel

Zet een ruime pan water op het vuur en breng aan de kook. Snijd, indien nodig, een klein stukje van de onderkant van de paprika's, zodat ze overeind blijven staan. Snijdt de bovenkant eraf, zodat je een hoedje hebt. Haal de zaadjes plus zaadlijsten weg, maar bewaar de rest! Blancheer de paprika's en de hoedjes een zo'n 3 minuten, giet ze af en schik ze dicht op elkaar in een ovenschaal of braadslede. 

Verhit wat olie in een koekenpan en bak er de rode paprika, ui en selderij in. Voeg, als die zacht zijn, de specerijen toe, gevolgd door de couscous en roer goed om. Doe de saffraan door de groentebouillon en voeg deze, beetje bij beetje, toe aan de couscous. Je maakt nu de couscous klaar zoals een risotto. Voeg steeds wat bouillon toe tot het is geabsorbeerd en voeg weer een beetje toe tot de couscous beetgaar is. Dit duurt zo'n 20 minuten. Neem van het vuur als de couscous gaar is en roer de gehakte kruiden erdoor. Verwarm in de laatste 5 minuten de oven voor op 190 graden.

Verdeel het mengsel over de paprika's en dek af met de hoedjes. Giet het tomatensap of de passata rond de paprika's, bedek de schaal met aluminiumfolie en bak zo'n 30 minuten. 

Strooi, voor het serveren, eventueel wat parmezaan over de warme paprika's. Serveer met warm brood en yoghurt. De paprika's zijn ook heel geschikt om koud te eten.

Eet smakelijk!

* het recept vraagt oorspronkelijk om moghrabieh, een ronde pasta-vorm uit Noord-Afrika. Gebruik dit als je het kunt vinden. Blancheer de moghrabieh 5 minuten in kokend water en giet af voor gebruik.

All Roads Lead to Hummus

Hummus is zo'n heerlijk veelzijdig goedje. Dat maakt het waarschijnlijk de nummer 1 spread onder vegetariërs en veganisten. Je kunt er allerlei smaken en kleuren aan geven en daar eindeloos in variëren. Er zijn talloze recepten online te vinden; van supersnel tot geheime en eeuwenoude familierecepten.  En dat is leuk! Niet alleen omdat je wekelijks je broodbeleg kunt aanpassen, maar ook wanneer je een Midden-Oosters thema geeft aan een zondagse lunch en de platbroden immers wel belegd moeten worden. Door alle vrolijke kleuren die je hummus kunt geven staat het ook nog heel gezellig op een gedekte tafel. Ik had paars, oranje, en die niet-nader-te-bepalen-kleur van normale hummus in petto voor mijn gasten. Zie het vrolijke en smakelijke resultaat!

Wortelhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

1 theelepel komijnzaad

1 theelepel korianderzaad

6 eetlepels olijfolie

1 theelepel heldere honing

500 gram wortels, geschild

3 grote tenen knoflook, geplet

sap van 1/2 citroen

sap van 1 sinaasappel

3 eetlepels tahini (of pindakaas zonder stukjes)

zeezout-vlokken en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 200 graden. Rooster de komijn- en korianderzaadjes een minuut in een droge koekenpan tot ze beginnen te geuren. Stamp in de vijzel tot een vrij fijn poeder. Roer in een grote kom 4 eetlepels van de olie met de honing en geroosterde specerijen door elkaar. 

Snijd de wortel in stukjes van 4-5 centimeter en voeg met de knoflook aan de dressing toe. Schep om zodat alles goed bedekt is en breng op smaak met zout en peper. Schep in een kleine braadslede en zet in de oven tot de wortels gaar zijn en net bruine randjes beginnen te krijgen. Dit duurt ongeveer 35 minuten. Halverwege even omscheppen.

Laat de wortels iets afkoelen en schep alles in een foodprocessor. Knijp hierbij de knoflook uit hun velletjes. Voeg het citroen- en sinaasappelsap toe, de tahini (of pindakaas) en de rest van de olie en pureer. Voeg extra zout en peper toe als dat nodig is. 

Bietenhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

 

50 gram walnoten

1 theelepel komijnzaad

15 gram oud brood zonder korstjes, in stukken gescheurd

200 gram gare bietjes (niet in het zuur), in blokjes

1 eetlepel tahini (of pindakaas zonder stukjes)

1 grote teen knoflook, geperst

sap van 1 citroen

wat olijfolie 

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 180 graden. Rooster de walnoten 5-7 minuten op een bakplaat in de oven tot ze geuren. Laat afkoelen.

Verwarm een kleine droge koekenpan op middelhoog vuur en rooster de komijnzaadjes terwijl je de pan schudt, tot ze donkerder worden en gaan geuren. Dit gebeurt heel snel, dus laat ze niet verbranden. Doe ze in een vijzel en stamp ze fijn. 

Doe het brood en de geroosterde noten in een foodprocessor of blender. Maal ze tot je fijn kruimels hebt. Voeg de bietjes, tahini (of pindakaas), het grootste deel van de knoflook en komijn, het sap van 1/2 citroen, 1/2 eetlepel olie en wat zout en peper toe. Pureer tot je een dikke pasta hebt. Proef en breng op smaak met nog wat komijn, knoflook, citroensap, zout en/of peper. Pureer nogmaals. Roer er wat olie door als je de hummus wat smeuïger wilt hebben. Zet in de koelkast tot je de hummus nodig hebt. Dien op kamertemperatuur op. 

Eet smakelijk!

Not so Lean, but Mean Beans

"Ik bid niet voor bruine bonen" zei ooit een bekend Nederlands literair personage. Maar geloof mij, wie eenmaal deze boontjes gegeten heeft gaat vanzelf op de knieën en bidt voor meer. Boontjes op z'n Frans noemt meneer Bittman het. Waarom zijn het uitgerekend de Fransen die met dit briljante recept komen? Bonen warmen in slagroom. Het idee is zo simpel dat je het zelf had kunnen verzinnen. Maar gelukkig, voor degenen die dat niet gedaan hebben, zijn er koks als Mark die het voor je doen. Gebruik het liefst gedroogde bonen voor dit recept. Hoewel ik helemaal niets tegen bonen uit blik heb, vind ik de smaak van 'verse' net iets lekkerder. Ik gebruikte krombekken, maar 'gewone' witte bonen of flageolets kunnen ook. Als je de tijd hebt voor het weken en het ruime half uurtje koken, neem die dan. En geloof mij, bonenhaters zullen bekeren. 

Witte bonen op z'n Frans - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4 personen)

225 gram gedroogde witte bonen of flageolets*, uitgezocht en geweekt zolang nodig

1 middelgrote ui, ongepeld

1 laurierblad

1 kruidnagel

1 winterwortel, in grove stukken

4 takjes verse tijm of 1/2 theelepel gedroogde tijm

zout en versgemalen zwarte peper

2 eetlepels boter

1 eetlepel gesnipperde sjalot

2,35 deciliter slagroom

verse peterselie, dragon of kervel, gehakt, ter garnering

Zet de bonen onder water in een grote pan. Zet het vuur hoog en breng ze aan de kook. Maak een snee in de ui en schuif hier het laurierblad in. Steek ook de kruidnagel in het ui en doe de ui in de pan. Voeg de wortel en tijm toe. Zet het vuur iets lager, zodat de bonen zachtjes koken. Leg het deksel schuin op de pan. 

Strooi pas na zo'n 30 minuten zout en peper in de pan. De bonen beginnen dan zacht te worden. Laat ze ongeveer 45 minuten koken, of tot ze gaar zijn. Dit zal per merk/soort verschillen, dus blijf erbij. De bonen moet gaar zijn, maar wel heel. Voeg eventueel extra water toe als ze bij droog staan.

Giet de bonen af als ze gaar zijn en gooi de ui en wortel weg. Doe de boter en sjalot in een koekenpan of hapjespan. Fruit de sjalot in 5 minuten glazig, onder af en toe roeren. Voeg de slagroom en de bonen toe en roer regelmatig tot de bonen heet zijn en een deel van de room hebben opgenomen (zo'n 10 minuten). Breng op smaak met zout en peper en bestrooi bij het serveren met peterselie of andere kruiden. 

Eet smalijk!

 

* cannellinibonen of limabonen zijn ook geschikt

GeRaapt zooitje!

Koolrapen kunnen best groot zijn, dus na het maken van de spelt/gort-totto heb je, zoals ik, waarschijnlijk nog een stuk over. Altijd fijn, want dan kan ik nog even verder ontdekken. Kijken wat de andere mogelijkheden met koolraap zijn. Het kookboek vol groente-recepten dat ik met kerst gekregen heb, stond nog vrijwel onaangeroerd in de kast, dus dit leek mij een mooie gelegenheid om die eens te raadplegen. En dat blijkt er best veel mogelijk! Dit vond ik zelf erg lekker door de pasta met wat Parmezaanse kaas erover. Misschien is wat fijngehakte peterselie of basilicum ook een smakelijke toevoeging. Een andere optie is geroosterde aardappel erbij. Altijd lekker.

 

Geroosterde koolraap - naar een recept van Mari Maris uit Groentebijbel (4 personen)

800 gram koolraap, in frieten gesneden*

olijfolie

1 à 2 tenen knoflook, fijngehakt

5 takjes tijm, alleen de blaadjes, gehakt

1 takje rozemarijn, alleen de blaadjes, gehakt

grof zeezout en versgemalen zwarte peper

200 gram cherrytomaatjes

1 à 2 eetlepels kappertjes

paar druppels citroensap

Verwarm een oven voor op 200 graden. Meng de koolraap in een lage ovenschaal met olijfolie, knoflook, tijm, rozemarijn, peper en grof zeezout. Rooster in ongeveer 20 minuten bijna gaar. 

Meng de cherrytomaatjes en kappertjes erdoor. Doe nogmaals in de oven en rooster nog eens 5 tot 10 minuten tot de groenten net gaar zijn. De tomaatjes mogen zacht zijn, maar niet geknapt. 

Druppel er wat citroensap over en breng verder op smaak met zout en peper. Roer eventueel door pasta of serveer apart. 

Eet smakelijk!

* Mijn koolraap was wat ouder en bleef vrij hard, zelfs na een half uur roosteren in de oven. Je kunt de koolraap daarom ook heel even blancheren (2 minuten), uit laten lekken en dan verder gaan met het recept.

Oh My Pumpkin...

Het blijft een beetje pompoentijd in mijn keuken. Die dingen zijn ook zo groot. En ik eet vaak alleen, dus halve porties. Wat wel weer betekent dat ik vaak twee (soms zelfs drie!) verschillende  gerechten kan maken met één pompoen. Extra veel experimenteren dus. Nu ik dit schrijf krijg ik zelfs visioenen van een pompoen-challenge, waarin ik iedere week 2 pompoen-gerechten maak. Moet makkelijk lukken. Recepten genoeg. Maar ik vermoed dat ik na een maand al geen pompoen meer kan zien. Geef mij maar variatie. Dit keer pompoen in een lekker knoflookige tomatensaus. Voor over de pasta, of lekker met een stuk goed brood. Met extra gesmolten mozzarella erover, aldus Mark Bittman. Wat is die man toch geniaal!

Gebakken pompoen in tomatensaus - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4-6 personen)

60 milliliter neutrale olie, zoals maiskiem, of eventueel olijfolie

900 gram pompoen, geschild, zaadlijsten verwijderd, in grove stukken

zout en versgemalen peper

1 grote ui, gesnipperd

2 eetlepels fijngehakte knoflook

2 eetlepels Spaanse peper, fijngehakt, of 1/2 theelepel chilivlokken

1,2 deciliter rode wijn, groentebouillon of water

+/- 550 gram rijpe tomaten, grof gehakt (of uit blik met sap)

120 gram geraspte Parmezaanse kaas

handvol basilicum, gehakt, voor de garnering

Verhit de olie in een diepe pan (met deksel) op middelhoog vuur. Voeg de pompoenstukken toe. Begin met de helft, dus niet alles tegelijk. Bestrooi de stukken met zout en peper. Bak de pompoen tot hij bruin is en van de pan loslaat, draai de stukken om en bak ze aan de andere kant op dezelfde wijze. Haal uit de pan en voeg de nieuwe stukken toe. Voeg eventueel extra olie toe. 

Als alle pompoen gaar is, schenk dan, op 2-3 eetlepels na, de olie uit de pan. Voeg ui, knoflook en Spaanse peper of chilivlokken toe en fruit deze al roerende zo'n 3 minuten.

Schenk de wijn, bouillon of water erbij en schraap eventueel aanbaksel los. Laat de vloeistof een paar minuten inkoken. Roer de tomaten erdoor. Breng de saus aan de kook, draai het vuur dan lager en laat ongeveer 10 minuten zachtjes koken. Roer af en toe en laat de saus dikker worden. 

Roer de pompoen door de dikker geworden saus en breng alles opnieuw aan de kook. Doe het deksel op de pan en zet het vuur laag. Laat alles 10 minuten pruttelen, tot de pompoen zacht is, maar nog beet heeft. Breng eventueel op smaak met zout en peper. 

Verdeel de pompoen over aparte borden of serveer op een schaal. Garneer met wat Parmezaanse kaas en basilicum, maar roer dit niet door. Zet de rest van de kaas op tafel.

 

Eet smakelijk!

Mark en ik...

Met al die fraai uitgegeven kookboeken in mijn boekenkast en in de boekwinkel; smakelijk vormgegeven, goed gevuld met gelikte, met instagram filtertjes bewerkte foto's van op robuust houten borden geserveerd, want extra-ambachtelijk uitziend, eten; vergeet ik bijna dat ik de bijbel der vegetarische kookboeken allang in huis heb. Met slechts wat handgetekende illustraties over hoe een mango te snijden of deeg te kneden, maar met vooral veel tekst en informatie. En meer dan 2000 recepten waar je jarenlang een blog mee zou kunnen vullen. Het oog wil ook wat, maar deze kok weet, dat ze zonder aarzelen kan vertrouwen op die vele recepten waarmee Mark Bittman zijn vegetarische magnum opus gevuld heeft. Misschien leer je beter, of zelfverzekerder koken als je alleen op de tekst hoeft af te gaan, zonder al die plaatjes van hoe het er dan uit moet zien als het klaar is. Want uiteindelijk gaat het om de smaak. Dat weet ik, dat weet Mark, en daarom zit het altijd goed tussen ons. Zijn recepten zijn soms zo simpel dat je wilde dat je eerder naar bladzijde 419 was gebladerd, om daar te ontdekken dat appelmoes maken zo simpel is. Of deze salade, die je doordeweeks zo in elkaar flanst en je smaakpapillen doet tintelen. 

Warme kikkererwtensalade met rucola - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (2-4 personen)

3 eetlepels olijfolie

1 eetlepel geschilde fijngeraspte gember

1 eetlepel fijngehakte knoflook

1 kleine rode ui, in dunne halve ringen*

1/2 theelepel komijnzaad

zout en versgemalen zwarte peper

430 gram gekookte kikkererwten (eventueel uit blik, uitgelekt)

1 eetlepel rijst(wijn)azijn

1 theelepel honing

80 gram rucola

4 hardgekookte eieren (naar wens)

Verhit de olijfolie in een pan. Bak hierin de gember, knoflook, ui en komijn een minuut of 2 tot de ui zacht is. Blijf de pan roeren, zodat de knoflook en gember niet aanbranden. Bestrooi met zout en peper en voeg daarna de uitgelekte kikkererwten toe. Roer erdoor en bak no 3 minuten. 

Haal van het vuur en roer met een vork de azijn, honing en 1 eetlepel water erdoor. Prak tijdens het roeren een paar kikkererwten fijn. Verdeel de rucola over de borden en schep de kikkererwten erover heen. Proef en breng eventueel verder op smaak met zout en peper. Garneer met de gekookte eieren (naar wens).

Eet smakelijk!

* in het originele recept wordt de ui rauw door de salade gedaan, maar daar ben ik niet zo dol op, dus ik bak de ui mee.

Ik zat eens in de trein...

Een kleine gebeurtenis leent zich mooi als intro voor het recept van vandaag. Ik zat eens in de trein naast een jongen. Nu zit ik wel vaker in de trein ook wel eens naast een jongen (of man), daar is dus niets vreemds aan. Maar nu ik zat naast iemand terwijl ik bezig was mijn tanden te zetten in mijn lunch voor die dag: Een boterham met pindakaas. Terwijl ik mijn eerste happen aan het nemen was, zag ik vanuit mijn ooghoek langzaam de hand van mijn buurman omhoog gaan, richting zijn gezicht. Het leek of hij verstoppertje wilde spelen, wat natuurlijk niet kan als je naast iemand zit. Ik vond het daarom een best grappig. Het leek namelijk ook of de jongen iets verder van me af probeerde te gaan zitten. Wat niet echt goed lukt als je naast elkaar in de bankjes van de NS zit. En hij, arme stakker, zat aan de raamkant, dus veel speelruimte had hij niet. Ik at mijn broodje verder op, ondertussen in mijn hoofd bedenkend waarom de jongen een beetje vreemd deed. Stonk ik soms? Echter, nadat ik mijn boterham op had, werd de positie van de jongen naast mij weer normaal. En wij vervolgde onze reis gewoon, rechtop zittend. Conclusie, van dit niet heel boeiende, maar in de context wel heel bruikbare verhaaltje: Niet iedereen houdt van pindakaas. Ik wel! Vooral pindakaas met stukjes pinda. Niet dat je me ervoor wakker kan maken, maar als ik geen voordeelpot in huis heb, voelt dat aan als een gemis. Een voordeelpot is geen overbodige luxe, want ik maak ook wel eens pindasaus van pindakaas bijvoorbeeld. En ik vond dit gekke recept in Veg! Zo'n op het oog vreemde combinatie wil ik vaak wel proberen. Het resultaat was heerlijk! Een geslaagde variant op aardappel-gratin en een goed excuus om zoete aardappel te eten (alsof je een excuus nodig hebt). Eén ding: Je moet wel echt van pindakaas houden.

Gratin met zoete aardappel en pinda's - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

ongeveer 1 kilo zoete aardappel

2 eetlepels zonnebloem-, of maïskiem-olie, plus extra voor invetten

1 rode chilipeper, van zaad ontdaan en fijngesneden

of 1 theelepel gedroogde chilivlokken

3 teentjes knoflook, fijngesneden

250 milliliter slagroom

150 gram knapperige pindakaas (liefst zonder suiker)

fijn geraspte schil van 1 limoen, plus ongeveer 2 theelepels limoensap

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verhit een oven voor op 190 graden. Vet een grote ovenschaal in met olie. Schil de aardappels en snijd ze in plakjes van 2 mm dik. Doe in een grote schaal/kom, samen met 1 eetlepel olie, de chilipeper, knoflook, slagroom en wat zout en peper. Roer goed om. Verdeel de helft van de plakken zoete aardappel gelijkmatig over de bodem van de ovenschaal. Zorg dat de meeste schijfjes plat liggen. Roer de pindakaas los met de andere eetlepel olie, de limoenschil en het sap. Verdeel dit mengsel in hoopjes over de zoete aardappel in de ovenschaal. Leg de overige plakjes zoete aardappel erop. Als er slagroom in de schaal/kom overblijft giet je dit erover. 

Bedek de ovenschaal met aluminiumfolie en zet 20 minuten in de oven. Verwijder de folie en zet nog eens 30 minuten in de oven. De zoete aardappel moet aan de bovenkant bruin en knapperig zijn. Zet eventueel de schaal nog even onder de hete grill om een extra knapperige bovenlaag te krijgen, maar pas op voor verbranden. Dien de gratin warm op met een salade als tegenhanger voor de zoete, zware smaken. 

Eet smakelijk!

There's something about grilled eggplant

Geen zin in tofuburger of groenteschijf? Mag ik je dan voorstellen aan de aubergine. De redder in nood als je behoefte voelt aan een vleesvervanger. Laat die fantasieloze pogingen op hamburgers te lijken eens lekker in de schappen liggen. Maak zelf een groenteschijf, of creëer iets wat je als een pièce-de-resistance op een bord kunt presenteren, maar geen vergelijking kent in de wereld van steaks en burgers. Aubergine leent zich hier geweldig voor. Deze 'bootjes' zien er mooi uit en ze smaken fantastisch dankzij de ovenbehandeling. Serveer bijvoorbeeld met de couscoussalade van zaterdag.

Auberginebootjes uit de oven - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (2-4 personen)

2 grote aubergines

3 teentjes knoflook, fijngesneden

2-3 snufjes chilivlokken of 1/2-1 rode chilipeper, van zaden ontdaan, fijngesneden
4-5 eetlepels olijfolie

zeezout en versgemalen zwarte peper

4-6 eetlepels dikke volle yoghurt

8 blaadjes fijngesneden munt

of 2-3 eetlepels pesto

Verwarm een oven voor op 190 graden. Snijd de aubergine in de lengte doormidden. Maak met een scherp mes diepe sneden in de lengte in het vruchtvlees. Pas op dat je niet door de schil snijd. Maak ongeveer 6 tot 10 sneden met 1-2 centimeter tussenruimte.

Meng de knoflook en chilivlokken met 2 eetlepels olijfolie. Houd de aubergine helften in je hand en knijp een beetje zodat de sneden open staan. Verdeel de knoflook-chiliolie over de helften. Gebruik een theelepel om het mengsel in de sneden te drukken. 

Leg de aubergines met de snijkant naar boven in een braadslede. Besprenkel met zout en peper en verdeel de rest van de olijfolie erover. De hele bovenkant van de aubergine moet bedekt zijn met een laagje olie. Zet 50 minuten in de oven, tot ze diepbruin gekleurd en geslonken zijn. 

Laat de aubergines iets afkoelen. Dien ze heet of warm op met een lepel yoghurt en wat gesneden munt, of besmeerd met pesto. 

Eet smakelijk!

Courgette... and go!

Restje courgette in de koelkast? Ergens nog een zwervende paprika? Niet zoveel tijd? Of zin? Dan kun je dit proberen. Binnen no-time klaar, vol groenten en met pasta of rijst een prima eind-van-de-week receptje. Vlees of vis of een vegaburger is zo toegevoegd. Gebruik ook gerust restjes sperzieboon of peultjes. Ook lekker. En nu wil ik niet meer horen dat koken zoveel tijd kost!

Snel geroerbakte courgette & paprika

1 eetlepel maïskiemolie, zonnebloem of archideolie

1/2 of hele kleine ui of 1 sjalot, fijn gesnipperd

1 teentje knoflook, fijngesneden

1/2 of hele courgette

1/2 of hele paprika (rood of geel)

1/4 theelepel gedroogde tijm (eventueel)

Verhit de olie in een wok of koekenpan. Bak de ui of sjalot in een paar minuten glazig. Bak de knoflook 1 minuut mee. Voeg de courgette en paprika toe en roerbak een aantal minuten tot de groenten bruine randje krijgen. Ondertussen kun je de tijm toevoegen. De groenten zijn klaar als ze beetgaar en mooie goudbruine randjes hebben. 

Eet smakelijk!

Ovenmaatjes!

A is van Aardappel en Aubergine. A is ook van Aparte combinaties. Hoewel, nu is het misschien niet zo gek om deze twee samen in een ovengerecht te verwerken. Maar bedenk je eens dat hier ruim 500 jaar 'Columbian Exchange' aan het werk is: De kruisbestuivingen van voedsel en goederen die na de zogenaamde 'ontdekking' van Amerika heeft plaatsgevonden over alle continenten. Aardappel uit Zuid-Amerika komt samen met aubergine uit Azië. Oost ontmoet west. Voor een geschiedenisgek al ik is dit dus wel degelijk een bijzonder gerecht. Serveer het samen met de venkel van vorige week. Oorspronkelijk ook uit Azië afkomstig, overigens.

Aardappels en aubergines uit de oven - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

4 eetlepels olijfolie

500 gram aubergines

500 gram aardappels met schil, soort maakt niet uit

2 teentjes knoflook, in plakjes

citroensap

zeezout en versgemalen zwarte peper

opties ter garnering:

citroenschil

gerookte paprikapoeder

fijngesneden kruiden (koriander, peterselie)

Verwarm een oven voor op 200 graden. Schenk de olie in een grote braadslede en zet de ruim 10 minuten in de oven, tot de olie heet is.

Snijd intussen de aubergines en aardappel in blokjes van 2 centimeter. Doe ze in en schaal en breng op smaak met zout en peper*. Haal de braadslede uit de oven en zet op een hittebestendig oppervlak. Doe de aubergine en aardappel erin en schep om, zodat alles met olie bedekt is. Pas op voor de hete olie! Zet 30 minuten in de oven en schep halverwege een keer om.

Haal uit de oven en roer de knoflook erdoor. Zet alles nog eens 10-15 minuten in de oven, tot de groenten goudbruin zijn. De aubergine moet dan zacht zijn en de aardappel gaar. Knijp er wat citroensap over en voeg extra zout en peper toe als dat nodig is. Garneer verder met wat je lekker vindt of in huis hebt. Dien warm of op kamertemperatuur op. 

Eet smakelijk! 

* je kunt hier ook al gerookte paprikapoeder toevoegen.

Fenecchiedde of fijne venkel!

Ik schreef het al eerder, maar blijf het herhalen: Venkel is een groente die niet veel nodig heeft. De zachte anijs-achtige smaak maakt venkel al af en er is weinig gegoochel nodig om venkel lekker te maken. Deze gesmoorde venkel is boterzacht. Zelfs de harde, draderige stelen! Timing is alles, dus wees vooral niet te gehaast. Ansjovis, chilipeper en knoflook zorgen voor zout en pittige contrasten, zonder te overheersen. Want de venkel blijft de koning in dit gerecht.  

Gesmoorde venkel met ansjovis - naar een recept van Sander Overeinder uit delicious. magazine, juni 2012 (4 personen)

4 venkelknollen in kwarten, of 8 babyvenkelknollen

200 milliliter olijfolie*

3 teentjes knoflook, fijngesneden

6 ansjovisfilets

1/2 theelepel chilivlokken

Breng een pan met ruim water aan de kook en kook de venkel hierin in ongeveer 10 minuten gaar. Giet af en laat de venkel goed uitlekken. 

Verhit in een ruime pan (hapjespan of koekenpan met hoge rand) de olijfolie. Voeg de knoflook, ansjovis en chilivlokken toe en laat de ansjovis op een laag vuur 'smelten' in de olie en de knoflook goudbruin worden. Voeg de venkel parten toe en gaar deze zachtjes (konfijten) zo'n 10 minuten op laag vuur. De venkel mag boterzacht worden. 

Eet smakelijk!

* Ik vond dit wat overdreven en heb veel minder gebruikt. Het smaakte evengoed heerlijk, dus volg je instinct hier.

Pompoenpracht!

Als er zoiets als gezond snacken bestaat, dan wil ik dit recept daarvoor nomineren. Pompoen in een krokant kaas-kruiden-broodjasje benadert dat chipje waar je je 's avonds bij de film of een goed boek wel eens aan tegoed doet. Finger lickin' good, zoals de Amerikanen zeggen. Na een portie wil je meer. De pompoen bereiden is hier ook nog eens heel simpel, want schillen is overbodig. Eh... pompoenschil eten? Ja! En dat is echt lekker. De zachte schil eet ongehinderd weg. Frisse zure room zorgt voor een lekker dipje. Tijd voor een avondje anders snacken!

Knapperige pompoenparten met zure room - naar een recept van Yotam Ottolenghi uit Plenty (4 personen)

700 gram pompoen (met schil)

50 gram Parmezaanse kaas, geraspt

20 gram gedroogd wit broodkruim

6 eetlepels bladpeterselie, fijngesneden

2 1/2 theelepel tijm

geraspte schil van 2 citroenen

2 tenen knoflook, fijngehakt

4 eetlepels olijfolie

1 eetlepel fijngehakte dille

120 gram zure room

zout en versgemalen witte peper

Verhit een oven op 190 graden. Snijd de pompoen in plakken van ongeveer 1 centimeter dik. Bedek een bakplaat met bakpapier en leg de pompoen hier met de snijkant op.

Meng de kaas, broodkruim, peterselie, tijm, de helft van de citroenrasp, knoflook en een beetje zout en peper door elkaar.

Bestrijk de pompoenplakken met olie en bestrooi ze met het parmezaanmengsel. Creëer een mooi laagje. Gebruik je vingertoppen om het mengsel goed aan te drukken.

Zet de bakplaat in de oven en rooster de pompoen ongeveer 30 minuten. Kijk of de plakken gaar zijn door de punt van een mes in de plakken te steken. Gaat dit makkelijk, dan zijn de plakken gaar. Als de kruimellaag snel verkleurd dek je de plakken af met wat aluminiumfolie en bak je verder tot de plakken gaar zijn.

Meng de dille, zout en peper door de zure room en maak hier een sausje van. Bestrooi de gare plakken met de rest van de citroenrasp en geef de zure room er apart bij.

Eet smakelijk!

Appel in kwadraat

Je wist dat ik een aardappelliefhebber ben, maar ook met appels kook ik graag. Eerder kwamen ze samen in deze heerlijk herfstige curry, maar vandaag schijnen ze alleen-met-z'n-twee in de spotlight. Frisse appel biedt een mooie balans met de aardse, meer romige aardappel. Wees niet zuinig met nootmuskaat en peper om het gerecht een beetje pit te geven. Kaas en room maken het af. Je aardappelverslaving heeft er weer een nieuwe held bij. Gratin nieuwe stijl!

Aardappel-Appel schotel - naar een recept uit Het grote vegetarische kookboek (4 personen)

2-4 grote aardappelen 

3 groene of stevige rode appels

1 ui

60 gram geraspte belegen kaas

2,5 deciliter room

1/4 - 1/2 theelepel nootmuskaat

versgemalen zwarte peper

Zet een pan water op en breng aan de kook. Schil de aardappel en snijd in een paar stukken, zo, dat je er later makkelijk plakken van kunt snijden/raspen. Kook de aardappel in 5 minuten. Ze hoeven niet gaar te worden. Giet af en laat even afkoelen.

Verwarm een oven voor op 180 graden. Bestrijk een grote, ondiepe ovenschaal* met olie of spray met bakspray. Snijd of rasp de aardappel in de dunne plakken. Schil de appels, verwijder de klokhuizen en snijd of rasp ook deze in dunne plakken. Pel de ui, en snijd deze in dunne ringen.

Leg de aardappel, de appel en de ui in laagjes in de ovenschaal. Eindig met een laagje aardappel. Strooi de kaas er over en giet de room in de schaal. Bestrooi met nootmuskaat en zwarte peper.

Bak de schotel in ongeveer 45 minuten in de oven goudbruin. Laat hem voor het serveren 5 minuten staan. 

Eet smakelijk!

* Bijvoorbeeld een lasagne-schaal. Er moet ruimte zijn voor een aantal laagjes appel, aardappel, ui.