Budget: Aubergine laat zich zien!

Er komt mij een uitdagende tijd tegemoet, want ondanks dat ik een nieuwe baan heb en leuk werk ga doen, ga ik minder verdienen. Dat brengt hier en daar wat uitdaging met zich mee op het kookvlak. Minder etentjes, nog veel meer zelf koken bijvoorbeeld. Daar heb ik niet zo'n moeite mee. Uitdagender wordt het portemonnee-vriendelijk en toch divers, gezond en lekker vega koken. Voorheen wilde ik nog wel geld neerleggen voor gedroogde porcini, talloze noten, azijnen en oliën en andere delicatessen en kocht ik rustig een ingrediënt voor één recept om het daarna niet meer te gebruiken. Daar ga ik meer op letten nu. Bewust kopen en koken. De kook-mijn-voorraad-kastje-leeg uitdaging staat gepland en de basis-boodschappenlijst (en waar ik die het goedkoopst haal) is in de maak. Of ik me aan mijn doelen zal kunnen houden is de vraag, maar lekker wordt het wel. Hier alvast een voorproefje van een budget recept. 

Pasta met aubergine-tomatensaus - 2 personen

150-200 gram pasta*, bijvoorbeeld spaghetti of fusilli

2 eetlepels neutrale olie, bijvoorbeeld maïskiem

1 kleine ui of halve grote ui, gesnipperd

1 teen knoflook, fijngehakt

1 aubergine, in blokjes

1 blik gepelde tomaten

1/4 theelepel kaneel

1/4 theelepel paprikapoeder

scheutje balsamico azijn 

zout en versgemalen zwarte peper

paar takjes verse koriander, gehakt, ter garnering

Zet een pan water op voor de pasta. Breng het water aan de kook en kook daarin de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Bewaar bij het afgieten een klein beetje kookvocht.

Maak ondertussen de saus. Verhit de olie in een grote koekenpan op middelhoog en fruit hierin de ui zo'n 5 minuten tot deze zacht is. Voeg de knoflook toe en bak 1 minuut mee. 

Voeg de aubergine blokjes toe. Bak deze, regelmatig roerend, in zo'n 10-15 minuten zacht en een beetje gekleurd. De aubergine ziet er dan zacht en vochtig uit en geeft ook vocht af in de pan.

Open het blik tomaten en knijp de tomaten met je handen fijn boven de pan. Voeg ook het sap toe. Laat de saus zo'n 10 minuten inkoken en dikker worden. Voeg ondertussen de kaneel, paprikapoeder en een vleugje balsamico azijn toe. Proef de saus na 10 minuten en breng verder op smaak met zout en peper. 

Meng de saus door de pasta en gebruik hierbij een beetje kookvocht, zodat de saus beter aan de pasta hecht. Serveer in diepe borden en garneer met koriander. 

Eet smakelijk!

* ga uit van 75 tot 100 gram per persoon. Ben je een grote eter, ga dan voor meer.

Colorful Creation

Goh... die zomer duurde wel heel kort. Wij klagend volkje hebben het heel slecht deze dagen, want het is niets anders dan wolken en regen. Gelukkig betekend dat wel dat de keuken heerlijk koel is en je weer wat meer tijd erin kunt spenderen. En dan hoef je helemaal niet gelijk aan de stoofpot of soep. Je kunt de rijke overvloed aan groenten in de zomer gebruiken voor een gerecht dat vol is, maar niet vol aanvoelt. Toch een beetje dat lichte, zomerse gevoel bewaren. Daarnaast is dit recept een vrolijk kleurenpallet op je bord waar je ondanks de bewolking buiten van binnen van opkikkert. Ik heb waarschijnlijk al vaker geschreven dat groenten roosteren een unieke smaak naar boven brengt. Dat blijkt ook in dit recept weer. Het heerlijke is dat je de smaken met roosteren zo verrijkt dat je verder weinig toe hoeft te voegen. Wat kruiden, zout en peper en een goede olijfolie doen het werk. De couscous die bij het gerecht past wordt op smaak gebracht met frisse citroen en munt en bosui (die ik persoonlijk weg laat, want de smaak van rauwe ui blijft zo lang hangen). Geschikt voor een grote groep eters, want het laat zich makkelijk vermenigvuldigen. Ah... soms zijn die druilerige zomerdagen zo slecht nog niet.

Munt-couscous met geroosterde groenten - naar een recept van Linda McCartney uit Linda McCartney's beste vegetarische gerechten (4 personen)

Voor de geroosterde groenten

1 grote aubergine, in langwerpige stukjes gesneden

450 gram courgette, in langwerpige stukjes gesneden

1 rode ui, in 8 puntjes gesneden

12 tenen knoflook, ongepeld

10 basilicumblaadjes, grof gescheurd

1 twijgje verse rozemarijn of 1/2 theelepel gedroogde rozemarijn

4-6 eetlepels olijfolie

1 rode en 1 gele paprika, gegrild en gepeld, in vieren gesneden en van zaadjes ontdaan*

4 grote kastanjechampignons, in plakken

15-20 zwarte olijven, ontpit

Doe de aubergine, courgette, rode ui, knoflook basilicum en rozemarijn in een kom of braadslee. Sprenkel zo'n 3 eetlepels olijfolie erover en meng alles door elkaar. Zet ongeveer 3-4 uur weg. 

Verwarm de oven voor op 220 graden. Indien de groenten in een kom gemarineerd hebben, leg deze dan op een ingevette bakplaat. Besprenkel met een extra eetlepel olijfolie en rooster de groenten 15 minuten. 

Voeg de paprika, champignons en olijven toe en bak nog 15-20 minuten tot de groenten zacht en toch nog knapperig zijn. Schep in de tussentijd één keer om. Breng eventueel op smaak met zout en peper.

Voor de munt-couscous

225 gram couscous

600 milliliter kokend water

150 milliliter olijfolie

rasp en sap van 2 citroenen

1 gele paprika, zaad en zaadlijsten verwijderd en fijngehakt

4 lente-uitjes, fijngehakt

4-6 eetlepels munt, fijngehakt

zeezout en zwarte peper

Doe de couscous in een kom en giet het kokende water erover heen. Dek af en laat zo'n 6-7 minuten wellen tot de couscous zacht is. Eventueel kun je af en toe roeren. 

Voeg de olijfolie, citroenrasp en sap toe en roer goed door. Roer de gehakte paprika, lente-uitjes en munt erdoor. Strooi er flink wat zout en peper over en serveer met de geroosterde groenten. 

Eet smakelijk!

* als je hier wilt smokkelen kun je ook gegrilde paprika uit pot nemen. Je kunt de paprika's ook rauw gebruiken. Voeg ze dan toe bij de aubergine en courgette in de eerste stap.

Help! M'n soep is koud!

Geen weer voor warm? Dan is een koude soep echt lekker. In mediterrane landen is een koude soep geen vreemde, maar als 'Hollander' moest ik toch heel even wennen aan het idee. Mijn vuurdoop heb ik echter jaren geleden al gehad bij mijn eerste vakantie, in Barcelona, waar ik voor het eerst gazpacho at. Eigenlijk wel lekker, vond ik toen, zo'n koude hap waar je toch de nodige vitaminen en smaak uit haalt. Deze soep van Linda McCartney kun je als een variant op gazpacho zien, maar is nog veel simpeler. Binnen een mum van tijd heb je deze paprika en tomatensoep gemaakt en kun je de warme keuken weer uit. De koelkast doet verder het werk, want de soep moet tenminste 2 uur koelen voor het serveren. Vergeet alleen niet van te voren wat ijsklontjes in te vriezen voor het ijswater, want daar wordt de soep echt lekker koud van. 

Koude paprika en tomatensoep met limoen - naar een recept van Linda McCartney uit Linda McCartney's beste vegetarische gerechten (4 personen)

225 gram gegrilde rode paprika's uit blik of pot, uitgelekt

sap van 2 limoenen

2 eetlepels olijfolie

400 gram gehakte tomaten uit blik met sap

75 gram crème fraîche of sojaroom

1 theelepel ruwe zeker

1/2 theelepel cayennepeper

ijswater (zoveel als nodig)

crème fraîche of sojaroom ter garnering

verse rozemarijn ter garnering 

Doe de paprika's, het limoensap, de olijfolie en de gehakte tomaten met sap in een blender en meng tot een zachte puree. Roer de crème fraîche erdoor en voeg de suiker en cayenne peper toe. Meng alles goed door elkaar en zet de soep daarna tenminste 2 uur in de koelkast.

Roer de soep nog eens goed door en verdun het met ijswater tot de massa vloeibaar is. Garneer elk soepbord met een scheutje crème fraîche en wat gehakte rozemarijn. 

Eet smakelijk!

Noodles in Green

Ah... de zomer. Toch wel tijd voor een beetje lui zijn. Dus ik ben niet heel actief geweest op het blog, maar met luiheid had dat niet veel te maken. Want ik heb wel 100 kilometer in een week gelopen, ben van de ene baan naar de andere overgegaan met alle spanning die dat mee brengt en een grote reis naar China aan het voorbereiden. Plus veel leuke sociale connecties aan het onderhouden, want ik geloof niet zo in het 'vriendschap is een illusie.' Het bloggen was er bij ingeschoten, maar het koken ging gelukkig gewoon door, dus de komende weken kun je lekkere recepten voor de zomer verwachten. Ook voor de wat regenachtigere zomerdagen. Deze salade met komkommer en sperziebonen is heerlijk fris en een beetje pittig. Hij vult lekker door de noedles en heeft die perfecte combinatie van Aziatische smaken als koriander, rode peper, limoen en pinda's.

Kruidige, pinda-achtige noedelsalade - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

75 gram rauwe of geroosterde ongezouten pinda's

200 gram fijne eiernoedels of Thaise rijstnoedles

150 gram sperziebonen of peultjes, of een combinatie

1/2 komkommer

6 lente-uitjes, onder en bovenkant eraf

ongeveer 12 basilicumblaadjes (bij voorkeur Thaise), in grove stukken gescheurd

klein bosje munt, grof gesneden

klein bosje koriander, grof gesneden (indien gewenst)

Voor de dressing

2 eetlepels rijstazijn

geraspte schil en sap van 1 limoen, of 1/2 citroen

1/2 - 1 kleine rode chilipeper, fijngeneden

1 teentje knoflook, fijngesneden

1 theelepel zachte bruine suiker

1 theelepel sesamolie

1/2 theelepel sojasaus, plus extra voor erbij

Als je rauwe pinda's gebruikt, rooster deze dan 8-10 minuten op een bakplaat in de oven op 180 graden tot ze goudbruin zijn. Laat afkoelen en hak ze in grove stukken (doe dit ook als je geroosterde ongezoute pinda's gebruikt). Roer voor de dressing alle ingrediënten door elkaar in een grote schaal. 

Kook de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet af en spoel af onder de koude kraan. Voeg toe aan de dressing en vermeng goed zodat alle noedels met dressing bedekt zijn. Laat de noedels in de dressing afkoelen. 

Blancheer de sperziebonen of peultjes in een pan met licht gezouten water tot ze net gaar zijn en nog steeds knapperig. 2-4 minuten voor de sperziebonen, 2-3 minuten voor de peultjes. Giet af, spoel af met koud water en laat goed uitlekken. 

Halveer de komkommer in de lengte en snijd in dunne plakjes. Snijd de lente-uitjes diagonaal in dunne ringen. Vermeng de afgekoelde noedels met de pinda's, komkommer, lente-ui, sperzieboon/peultjes en kruiden. Zet de sojasaus op tafel, zodat je zelf (en je gasten) nog bij kunt (kunnen) schenken.

Eet smakelijk!

Venkelgenot!

Venkel is geen allemansvriend. Volgens mij komt dat door de anijssmaak. Typerend voor de venkel, maar ook bepalend. Dus als je geen fan bent bij de eerste hap, weet ik niet of je dat ooit zult worden. Toch beweerd Anna Jones, schrijfster van het fantastische en mooie kookboek 'Een nieuwe kijk op eten,' dat je met dit recept zelfs venkel haters overstag kunt krijgen. En misschien heeft ze wel gelijk. Dit is namelijk een van de lekkerste manieren die ik ken om venkel te bereiden! De venkel wordt zacht gaar en daarbij gekaramelliseerd. Dit zoete gaat heel goed samen met de typische venkelsmaak. Een genot! Verse dille en citroen zorgen voor wat frisheid en bij elkaar is alles zo'n mooi geheel. Venkelliefhebbers, zoals ik, kunnen hun hart op. Misschien dat ik het zelfs aandurf dit eens aan een niet-liefhebber te serveren.

Superzachte langzaam-gegaarde venkel - naar een recept van Anna Jones uit Een nieuwe kijk op eten (4 personen)

4 kleine venkelknollen

4 eetlepels olijfolie*

1 theelepel venkelzaad

flinke snuf gedroogde chilivlokken

zeezout en versgemalen zwarte peper

1 eetlepel agavesiroop of ruwe rietsuiker

1 teen knoflook, gepeld, ragfijn gehakt

een bosje dille of venkelgroen, grof gehakt

geraspte schil van 1 citroen

Snijd van de venkelknollen de stelen en het groen eraf. Bewaar wat groen voor later. Snijd de wortelschijf eraf, maar zorg wel dan de bladeren aan de onderkant nog aan elkaar vast zitten. Indien nodig haal je de taaie buitenste bladeren eraf. Snijd de knollen in de lengte in plakken van 2 centimeter dik. 

Verhit de olijfolie in een grote koeken- of hapjespan op hoog vuur en leg er een aantal plakken venkel in. Maak de pan niet te vol. Bak de plakken rustig een aantal minuten tot ze goudbruin zijn en draai ze daarna om met een tang om de andere kant te bakken. Schep de plakken die klaar zijn uit de pan en voeg nieuwe toe. Voeg eventueel wat extra olie toe. Ga door tot alle plakken gaar zijn. 

Draai zodra alle venkel gaar is en uit de pan gehaald het vuur lager en doe de venkelzaadjes, chilivlokken en royaal zout en peper in de pan. Voeg de agavesiroop of suiker toe en laat 1 of 2 minuten al roerende pruttelen. Doe er zo nodig wat olie bij. Leg nu alle plakken venkel weer in de pan en laat ze op halfhoog vuur rustig karamelliseren. Draai om zodat de plakken aan beide kanten kunnen karamelliseren. Als de plakken gaar zijn (na zo'n 5 minuten) draai je het vuur uit en roer je de knoflook erdoor. 

Schep de venkel op een schaal en bestrooi met dille, venkelgroen en citroenrasp. Serveer bijvoorbeeld met een geroosterde aardappel. 

Eet smakelijk!

* soms kun je in recepten olijfolie vervangen door een neutrale en goedkopere olie, maar dat raad ik hier niet aan!

Aspergetijd!

Het is aspergetijd! Het liefst zou ik dagelijks van dit witte goud eten, echter ik houd wel van variatie. Maar ik probeer, waar ik kan, toch een aantal keer asperges in het menu op te nemen. Groen of wit, ik vind het allebei lekker. Groene kun je tegenwoordig het hele jaar rond kopen. Witte alleen in potjes. Wat ik nog niet heb aangedurfd. Dus ieder jaar is het geduldig wachten tot, pak 'em beet, begin mei en dan kan ik mijn favoriete asperge recepten erbij pakken of op zoek gaan naar nieuwe manieren om ze te bereiden. Dit recept, van Linda McCartney, is zo verrassend lekker. Tot nu heb ik nog geen van mijn gasten die ik dit heb voorgezet teleurgesteld zien kijken na een hap. Sterker nog. Meestal wil men meer. En terecht. De zure en frisse citroen, zoute geitenkaas en verschillende kruiden in combinatie met romige risotto en natuurlijk die asperges passen zo goed bij elkaar. Alsof de natuur het op deze manier heeft bedoeld.

Asperge-citroen risotto - naar een recept van Linda McCartney uit Linda McCartney's beste vegetarische gerechten (4 personen)

1 bundel asperges, schoongemaakt, harde onderkant verwijderd en in stukjes van 5 centimeter gesneden

1 liter groentebouillon

2 eetlepels olijfolie of boter

2 sjalotjes, fijngesnipperd

1 selderijstengel, klein gehakt

1 teen knoflook, fijngehakt

1,2 deciliter droge witte wijn*

280 gram arborio-, of risottorijst

6 verse salieblaadjes, fijngehakt

1 takje rozemarijnblaadjes, fijngehakt

sap en geraspte schil van 1/2 citroen

50 gram geitenkaas of 4 eetlepels sojaroom**

zeezout en vers gemalen zwarte peper naar smaak

handje bladpeterselie, gehakt voor de garnering

Parmezaanse kaas, geraspt, ter garnering

Zet een grote pan water op het vuur voor de asperges en breng aan de kook. Blancheer de asperges hier 2 à 3 minuten in (afhankelijk van de dikte). Giet af en spoel de asperges af met koud water. Verwarm de groentebouillon in een pan en houd deze warm. 

Verwarm de olie of boter in een pan en bak hierin zachtjes de sjalotjes en selderij tot ze zacht zijn, in ongeveer 4 minuten. Voeg de knoflook toe en bak ongeveer 1 minuut mee. Als je wijn gebruikt, voeg je die toe en laat deze tot 2/3 inkoken. Doe de rijst erbij en roer deze goed om, zodat de korrels gaan glimmen. Voeg daarna steeds een soeplepel bouillon toe en roer tot de rijst het vocht bijna helemaal heeft opgenomen. Herhaal dit zo'n 10 minuten terwijl je blijft roeren. 

Doe de asperges, kruiden en citroenschil door de risotto. Laat deze nog eens 10 minuten pruttelen, terwijl je steeds bouillon blijft toevoegen en af en toe roert. Na 20 minuten zou de rijst gaar moeten zijn. Zorg dat het mengsel nooit te droog wordt. Voeg zo nodig meer bouillon of water toe als dat nodig is.

Als de rijst gaar is, meng je de geitenkaas of sojaroom, het citroensap en zout en peper naar smaak erdoor. Haal de pan van het vuur en laat de risotto enkele minuten rusten. Garneer met peterselie en eventueel Parmezaanse kaas. 

Eet smakelijk!

* optioneel

** voor de veganisten

Cauliflower Crazy!

Nog een recept uit de categorie weinig werk, maar veel smaak. Bloemkool, de groente zonder sex-appeal (of toch?), verrast weer in dit oven recept. De bloemkool is eigenlijk een soort kameleon en past zich aan zijn omgeving aan. Zoet, hartig, bitter, alle smaken absorbeert hij en toch blijft er onmiskenbaar iets van de bloemkool zelf over. In dit gerecht overheerst zuur, maar de rokerige paprika geeft de bloemkool ook iets aards. Volgens de schrijver gaan zelfs bloemkoolhaters overstag met dit recept, dus wat let je? Lekkere gekookte aardappel erbij, of wat mij betreft, in de oven gebakken en smullen maar.

Gebakken bloemkool met citroen en paprikapoeder - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

1 middelgrote bloemkool (750-800 gram), zonder bladeren

2 citroenen

3 eetlepels olijfolie

1/2 theelepel gerookte paprikapoeder

zeezoutvlokken* en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 220 graden. Snijd de bloemkool in middelgrote roosjes en spoel de roosjes af. Schud het water eraf, maar zorg dat ze nog een beetje vochtig blijven. Doe de roosjes in een grote braadslee, knijp het sap van 1 citroen er overheen, besprenkel met olijfolie, voeg het paprikapoeder toe en wat zout en peper en schep alles om.

Snijd de andere citroen in 6/8 partjes en leg deze tussen de bloemkoolroosjes. Zet alles 25-30 minuten in de oven tot de roosjes licht beginnen te karameliseren. Schep halverwege een keer om.

Knijp de partjes meegebakken citroen uit over de bloemkool en dien meteen op, bestrooid met wat zoutvlokken.

Eet smakelijk!

* grof zeezout werkt ook

Holle Bolle Paprika

Ik blijf gefascineerd door de smaken van het Midden-Oosten en kook momenteel graag gerechten uit de verscheidene keukens uit de regio. Wat is toch de aantrekkingskracht van deze keukens? Voor mij persoonlijk zijn de ingrediënten en de smaken gewoon goed aan mij besteed. Het feit dat je dingen zowel warm als koud kunt eten. Vaak in ieder geval. En dus ook mee kunt nemen als lunch naar je werk. Verschillende granen als couscous, bulgur, maar ook rijst en vele peulvruchten. Het overmatig gebruik van kikkererwten. Omdat ik gewoon gek ben op kikkererwten. Maar ook van citrussmaken en specerijen als komijn, karwij of kardemom, die frisse en spannende accenten toevoegen. Het durven gebruiken van zoete accenten van kaneel of gedroogde vruchten trekt me ook aan in de gerechten. Ook in dit vrolijke gerecht komen een aantal van deze elementen terug. Dit is zo'n ideaal gerecht vol smaken dat warm of koud kan worden gegeten. Het originele recept vraagt om 8 grote paprika's, maar ik zou middelgroot nemen, want degene die ik gebruikte waren te groot en ik kwam niet helemaal uit met de vulling. Mocht je te kort vulling hebben, dan zou je als extraatje gewelde, gehakte gedroogde vruchten kunnen toevoegen (rozijnen of abrikozen) of geroosterde noten of zaden voor extra bite. 

Gevulde paprika's - naar een recept van Sally Butcher uit Veggiestan (8 stuks)

8 middelgrote paprika's

200 gram parelcouscous*

olijf- of andere olie, om te bakken

1 rode paprika, in kleine blokjes

2 stengels bleekselderij, in dunne plakjes

3 tenen knoflook, fijn gehakt

2 theelepel paprikapoeder

1/2 theelepel cayennepeper

1 theelepel kaneelpoeder

1/4 theelepel gemalen saffraan, geweld in kokend water of kurkuma

500 milliliter groentebouillon

ruime handvol verse koriander, gehakt

ruime handvol verse peterselie, gehakt

1 eetlepel verse dille, gehakt

zout en peper

150 milliliter tomatensap of passata

wat Parmezaanse kaas, eventueel

Zet een ruime pan water op het vuur en breng aan de kook. Snijd, indien nodig, een klein stukje van de onderkant van de paprika's, zodat ze overeind blijven staan. Snijdt de bovenkant eraf, zodat je een hoedje hebt. Haal de zaadjes plus zaadlijsten weg, maar bewaar de rest! Blancheer de paprika's en de hoedjes een zo'n 3 minuten, giet ze af en schik ze dicht op elkaar in een ovenschaal of braadslede. 

Verhit wat olie in een koekenpan en bak er de rode paprika, ui en selderij in. Voeg, als die zacht zijn, de specerijen toe, gevolgd door de couscous en roer goed om. Doe de saffraan door de groentebouillon en voeg deze, beetje bij beetje, toe aan de couscous. Je maakt nu de couscous klaar zoals een risotto. Voeg steeds wat bouillon toe tot het is geabsorbeerd en voeg weer een beetje toe tot de couscous beetgaar is. Dit duurt zo'n 20 minuten. Neem van het vuur als de couscous gaar is en roer de gehakte kruiden erdoor. Verwarm in de laatste 5 minuten de oven voor op 190 graden.

Verdeel het mengsel over de paprika's en dek af met de hoedjes. Giet het tomatensap of de passata rond de paprika's, bedek de schaal met aluminiumfolie en bak zo'n 30 minuten. 

Strooi, voor het serveren, eventueel wat parmezaan over de warme paprika's. Serveer met warm brood en yoghurt. De paprika's zijn ook heel geschikt om koud te eten.

Eet smakelijk!

* het recept vraagt oorspronkelijk om moghrabieh, een ronde pasta-vorm uit Noord-Afrika. Gebruik dit als je het kunt vinden. Blancheer de moghrabieh 5 minuten in kokend water en giet af voor gebruik.

Down with Dhal

Kennen jullie dhal, of dal? Het bekende vegetarische Indiase gerecht met linzen? Zoniet, dan wordt het, zeker als je vegetariër bent, echt tijd het eens te proberen. Linzen waren vroeger zo'n beetje het enige wat je in vegetarische restaurants gereserveerd kreeg. Ooit, in ik meen 2001, was ik op zoek naar een vegetarisch restaurant in Utrecht met mijn toenmalige omnivoor-vriendje. Ergens bij de Oude Gracht, tussen menig ander restaurant, lag een vega-restaurant verscholen. Ik blij, maar bij één blik op de kaart vroeg het vriendje of we niet toch ergens anders konden eten. Linzen, bonen, linzen, en nog meer linzen. De wereld is sindsdien, voor de vegetarische culi, een stuk beter geworden. Maar linzen zijn echt wel 'tha bomb' ookal hebben ze een 'bad rep' gekregen door de vroege jaren van het toen steeds gewoner wordend vegetariër-schap. Ze zijn rijk aan vitaminen en mineralen zoals ijzer. Best essentieel voor de niet vlees-eter. En dhal, van linzen, is oh zo fijn. Eet een 'simple and clean'-versie met een stuk naan of platbrood of voeg er extra kruiden, groenten of een lekkere chutney aan toe. Je hebt gegarandeerd een voedzame, smakelijke maaltijd. Deze versie van Anna Jones is om van te watertanden. Ideaal voor de beginnende linzen- of dhal-eter, maar ook erg lekker voor de gevorderden onder ons.

 

Dhal met knapperige zoete aardappel en snelle kokoschutney -  naar een recept van Anna Jones uit Een nieuwe kijk op eten (3 personen)

2 zoete aardappels, gewassen, eventueel geschild, in blokjes

zeezout en versgemalen zwarte peper

1 theelepel komijnzaad

1/2 theelepel venkelzaad

olijfolie

2 tenen knoflook, gepeld en fijngehakt

duimgroot stuk gemberwortel, geschild en grof gehakt

1 groene chilipeper, fijngehakt

1 rode ui, gepeld en grof gesneden

1 theelepel komijnzaad

1 theelepel korianderzaad

1 theelepel gemalen geelwortel

1 theelepel kaneel

200 gram rode linzen

1 blik van 400 gram kokosmelk

4 deciliter groentebouillon

2 handenvol spinazie

een bosje koriander, met steeltjes fijngesneden

sap van 1 citroen

Voor de chutney

50 gram geraspte kokos

1 theelepel zwart of geel mosterdzaad

10 kerrieblaadjes (vers of gedroogd)

een beetje plantaardige olie of kokosolie

20 gram gemberwortel, geraspt

1 rode chilipeper, fijngehakt

Verhit een oven op 220 graden. Giet 1 1/2 deciliter kokend water over de kokos en laat het zwellen.

Doe de zoete aardappels in een braadslee met een flinke snuf zout en peper, het komijn- en venkelzaad en sprenkel er olie over. Rooster de aardappel 20-25 minuten in de oven tot ze gaar en zacht in het midden en van buiten krokant zijn.

Smoor voor de dhal knoflook, gember, chilipeper en rode ui een minuut of 10 in een grote pan tot de uien zacht en glazig zijn.

Wrijf komijn- en korianderzaad in een vijzel fijn en doe ze in de pan met ui samen met de overige specerijen. Bak alles een paar minuten mee tot het flink begint te geuren. Roer de linzen, kokosmelk en bouillon door het ui-specerij-mengsel en breng het tegen de kook. Draai het vuur laag en laat de linzen 25-30 minuten zachtjes pruttelen. Ze hoeven niet heel te blijven. 

Terwijl de linzen koken kun je de chutney maken. Laat de kokos uitlekken en doe het in een kom. Bak het mosterdzaad en de kerrieblaadjes in een beetje olie in een koekenpan tot het zaad gaat springen. Giet het mengsel over de kokos. Voeg zout en peper naar smaak toe en roer tot slot de gember en chilipeper erdoor. 

Neem de dhal van het vuur, roer de spinazie erdoor en laat hem iets slinken, roer dan de helft van de gesneden koriander en het citroensap door de dal. Schep een portie in diepe borden. Doe daarop een flinke schep zoete aardappel, een paar lepels kokoschutney en de overgebleven koriander. Geef er Indiaas platbrood of naan bij, of eventueel gekookte basmati rijst. 

Eet smakelijk!

Smaken van het Midden-Oosten

In het Midden-Oosten zijn ze niet bang voor flink wat kruiden en citroen in het eten. Dat is één van de openbaringen van het boek Veggiestan. Een kleurrijke en smakelijke reis door de keukens van het Midden-Oosten (inclusief Noord-Afrika en de verschillende "-Stannen" die de wereld rijk is). Ik krijg gelijk zin om een ticket te boeken naar een van die oorden en de lokale keukens aldaar te proeven. Maar gelukkig kan dat, dankzij dit soort fantastische kookboeken, ook thuis. Sally is een grappige schrijfster. Haar boek staat vol anekdotes, grappige verhalen en legenden. Zij deelt met veel vegetariërs een liefde voor peulvruchten. En die liefde komt niet alleen voort uit het besef dat die dingen onmisbaar zijn in een vegetarisch dieet. Deze stoofpot is een fantastische combinatie van bonen, groenten en eventueel een willekeurig graanproduct of rijst. En veel kruiden dus, maar vooral veel citroen. Wees niet bang dat het te zuur wordt, want de groentebouillon en de andere smaken heffen het meeste zuur op. Ik droom lekker weg van verre oorden, terwijl ik dit aan mijn eigen (eindelijk) zonnige eettafel eet. 

Stoofpot met zwartoogbonen en citroen - naar een recept van Sally Butcher uit Veggiestan (4 personen)

5 stengels bleekselderij, gewassen

3 wortels, geschild of geschrapt

75 gram boter

een scheutje olijfolie

2 uien, in ringen

1 theelepel kurkuma

1 1/2 theelepel gedroogde basilicum

1 eetlepel gedroogde dille

sap en geraspte schil van 2 citroenen

200 gram zwartoogbonen, een nacht geweekt, uitgelekt

600 milliliter groentebouillon

2 middelgrote aardappels, geschild en in vieren

zout en versgemalen zwarte peper

flinke hand peterselie, gehakt

Snijd de bleekselderij en wortel in smalle staafjes van zo'n 6 centimeter lang. Verhit de boter en olijfolie in een flinke pan. Voeg de bleekselderij, wortel en ui toe en bak alles tot het zachter wordt, zo'n 10 minuten. Doe de kurkuma, kruiden (behalve de peterselie) en citroenrasp erbij. Vervolgens de bonen, citroensap en bouillon. 

Breng aan de kook. Laat de stoofpot 10 minuten sudderen en voeg de aardappel toe. Kook het geheel 30 minuten, tot de aardappel zacht is en de bonen gaar zijn.

Proef en breng eventueel op smaak met zout en peper. Schep in een diepe schaal en bestrooi royaal met peterselie. Serveer met warm brood, rijst of kleine pasta (bijvoorbeeld orzo). 

Eet smakelijk!

Vergeten salade

Okay, ik weet dat ik lang heb geklaagd over het koude weer en de schijnbaar nooit eindigende winter. Het is niet iets dat ik graag doe, klagen, maar het is zo'n makkelijk onderwerp voor blogposts. Het weer en wat dat je dan doet eten. Nu het weer eindelijk de warme kant op laat te gaan, wil ik op de valreep dit toch nog winterse recept delen. Winters vanwege de rode kool, de sinaasappel (straks komt die tijd weer dat je de droge knoesten beter kunt laten liggen) en de pastinaak of winterpeen (maar bospeen mag ook, als je die al kunt vinden). Het is een salade, dus alsnog geschikt voor de warmer wordende dagen. Voor mij is dit een vergeten recept, omdat ik het vergat te maken toen ik een Sunday Lunch bij mij thuis organiseerde. Ik was zo in de ban van alle andere dingen die ik ging maken, dat ik pardoes vergat waarom ik die rode kool ook al weer gekocht had. Deze salade heb ik dan ook niet gedeeld die dag, maar ik heb er in mijn eentje van gesmikkeld later die week.

Rauwe rode kool salade - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (2 personen)

1 grote of 2 kleine sinaasappels

1/4 kleine rode kool, hart verwijderd, fijngesneden

1 kleine tot middelgrote pastinaak of winterwortel, geschild en grof geraspt of julienne gesneden

2 eetlepels olijfolie

2 Medjool-dadels* zonder pit, of 4-6 kleine dadels, zonder pit, in plakjes

klein handje vol kervel of peterselie, gehakt

zeezout en versgemalen zwarte peper

Snijd de boven- en onderkant van de sinaasappel. Zet de vrucht rechtop op een snijplank en snijd met een scherp mes de schil rondom af, inclusief het wit, zodat je uiteindelijk een bol vruchtvlees en tussenvliesjes overhoudt. Snijd de partjes uit de vliezen. Doe dit boven een kom en vang de partjes en het sap op. Knijp als je klaar bent het membraan uit boven de kom. 

Doe de fijngesneden kool en geraspte pastinaak of wortel in een salade schaal. Voeg het grootste deel van het sinaasappelsap toe en sprenkel de olijfolie eroverheen. Voeg wat zout en peper toe, schep met de handen door elkaar en verdeel over twee borden. 

Leg de sinaasappel partjes en de plakjes dadel erbovenop en strooi de kervel of peterselie erover, met de rest van het sap. Dien meteen op.

Eet smakelijk!

* Grotere en duurdere dadel-soort. Om eerlijk te zijn heb ik ze nog nooit geprobeerd, dus ik weet niet hoe anders of beter de smaak is in vergelijking met gewone dadels. Staat nog op mijn probeer-lijstje.

Zure soep?

Laat het maar aan Mark Bittman over om je te verrassen met ongewone recepten als je op zoek bent naar inspiratie. Naar iets anders met geijkte ingrediënten. En dan valt mijn oog op zuurkoolsoep. Begrijp me goed, ik houd van zuurkool, maar ik kon me hierbij niet veel anders voorstellen dan iets heel zuurs. Gooit ie er ook nog zure Granny Smith appels in. Hmm... Maar zoals wel vaker overwon mijn nieuwsgierigheid het van mijn, kennelijke, voorzichtigheid. Het resultaat is verrassend. De zure zuurkool wordt ineens mild. De specerijen kruiden het licht en de appel maakt de smaak ineens zoet in plaats van het verwachte zuur. Wil je dus een keer iets anders met zuurkool, dan is dit heel spannend om te proberen.  

Zuurkoolsoep - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4 personen)

2 eetlepels neutrale olie, zoals maïskiemolie

1 ui, gehakt

2 granny smiths of andere zure appels, geschild, zonder klokhuis, in blokjes

zout en versgemalen zwarte peper

500 gram zuurkool (naturel, liefst met alleen zout), uitgelekt, afgespoeld

1,5 liter groentebouillon

2 eetlepels bulgur of gierst

2 laurierblaadjes

6 kruidnagels

5 tot 6 jeneverbessen

Verhit de olie in een diepe koekenpan of middelgrote kookpan op matig tot hoog vuur. Voeg de ui toe bak deze onder af en toe roeren in zo'n 3 minuten glazig. Voeg de appel toe, bestrooi met een beetje zout en veel peper en bak al roerend nog zo'n 3 minuten, tot het sap van de appel vrijkomt. Zet het vuur laag en bak onder af en toe roeren 15 tot 20 minuten, tot de ui en appel zeer zacht en goudbruin zijn. 

Zet het vuur matig tot hoog en voeg de zuurkool toe. Bak al roerend 10 tot 15 minuten, tot het mengsel droog is en aan de pan gaat plakken. Roer de bouillon erdoor en schraap het aanbaksel van de bodem. 

Voeg de bulgur of gierst, het laurierbald, de kruidnagels en de jeneverbessen toe en breng aan de kook. Zet het vuur laag en laat de soep sudderen. Doe het deksel op de pan en laat de zuurkool en granen in 20 tot 25 minuten zeer zacht worden. Haal de specerijen eruit. Proef en breng eventueel op smaak. 

Eet smakelijk!

Mr. Beans

Porotos granados is een prachtig klinkend naam, maar vertaald uit het Spaans betekent het gewoon bonenstoofpot. Een perfect gekozen naam als je het mij vraagt. Nu vraagt dit recept om sperziebonen (en ik beloofde hier over te schrijven, dus waarom niet nu). Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met sperziebonen. Dat komt doordat ik vroeger te veel verwend ben met sperziebonen uit eigen tuin. Het was een van de weinige groenten die ik als kind superlekker vond. En terecht, want de smaak van bonen uit de tuin haalt het in de verste verte niet bij die uit de supermarkt. Helemaal niet bij de bonen die je in de winter vindt, maar ook elders in het jaar ben ik altijd een beetje teleurgesteld. Het groene, het knapperige van de sperzieboon van vroeger heb ik nooit meer echt teruggevonden in de supermarkt boon. Ai! Dus in de winter probeer ik ze vooral te vermijden, maar dan kom ik een recept tegen waar ze in gaan en wint mijn kooklust het van mijn verstand. Toch maar weer aan de supermarkt boon. Tja, eerlijk is eerlijk: Het was niet het meest smakelijke onderdeel van de stoofpot. Dus weglaten kan ook. Of deze soep maar eens in de zomer maken en de buurt doorfietsen op zoek naar een boer die ze langs de weg verkoopt...

Porotos Grandados - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (6 personen)

2 eetlepels olijfolie

1 middelgrote ui, fijngesnipperd

2 teentjes knoflook, fijngesneden

1 theelepel gerookte paprikapoeder

handvol oregano of marjolein, gehakt

400 gram bonen uit blik, bijvoorbeeld pinto-, witte of cannellinibonen,* uitgelekt en afgespoeld

1 liter groentebouillon

1 laurierblad

750 gram pompoen, bijvoorbeeld flespompoen of Hokaido, geschild, van zaad en draden ontdaan en in blokjes van 2 centimeter

200 gram sperziebonen, in stukjes van 2 centimeter gesneden

1 blikje maïskorrels (165 gram uitgelekt)**

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote pan of braadpan op middelhoog vuur. Fruit de ui 10 minuten zachtjes in de olie tot deze zacht en glazig is. Voeg de knoflook, het paprikapoeder en 1 theelepel van de oregano toe en bak een minuutje mee. 

Voeg de uitgelekte bonen, de pompoen, laurierblad en de bouillon tegelijkertijd toe. Laat het geheel sudderen tot de pompoen net gaar is, zo'n 10 - 15 minuten. Voeg dan de sperziebonen en maïskorrels toe en laat nog 5 minuten zacht koken. 

Breng goed op smaak met zout en peper (advies van Hugh is 1 theelepel zout en flink wat peper uit de molen). Roer de rest van de oregano erdoor, laat een paar minuten rusten en dien dan op.

Eet smakelijk!

* alternatief is 100 gram kleine gedroogde bonen, bijvoorbeeld pinto-, witte of cannellinibonen, een nacht geweekt in koud water en uitgelekt. Voeg deze na het bakken van de ui etc. toe en laat de soep 45 minuten tot 1 uur sudderen tot de bonen gaar zijn. Voeg dan de pompoen toe.

** alternatief is de maïskorrels van 2 verse maïskolven.

GeRaapt zooitje!

Koolrapen kunnen best groot zijn, dus na het maken van de spelt/gort-totto heb je, zoals ik, waarschijnlijk nog een stuk over. Altijd fijn, want dan kan ik nog even verder ontdekken. Kijken wat de andere mogelijkheden met koolraap zijn. Het kookboek vol groente-recepten dat ik met kerst gekregen heb, stond nog vrijwel onaangeroerd in de kast, dus dit leek mij een mooie gelegenheid om die eens te raadplegen. En dat blijkt er best veel mogelijk! Dit vond ik zelf erg lekker door de pasta met wat Parmezaanse kaas erover. Misschien is wat fijngehakte peterselie of basilicum ook een smakelijke toevoeging. Een andere optie is geroosterde aardappel erbij. Altijd lekker.

 

Geroosterde koolraap - naar een recept van Mari Maris uit Groentebijbel (4 personen)

800 gram koolraap, in frieten gesneden*

olijfolie

1 à 2 tenen knoflook, fijngehakt

5 takjes tijm, alleen de blaadjes, gehakt

1 takje rozemarijn, alleen de blaadjes, gehakt

grof zeezout en versgemalen zwarte peper

200 gram cherrytomaatjes

1 à 2 eetlepels kappertjes

paar druppels citroensap

Verwarm een oven voor op 200 graden. Meng de koolraap in een lage ovenschaal met olijfolie, knoflook, tijm, rozemarijn, peper en grof zeezout. Rooster in ongeveer 20 minuten bijna gaar. 

Meng de cherrytomaatjes en kappertjes erdoor. Doe nogmaals in de oven en rooster nog eens 5 tot 10 minuten tot de groenten net gaar zijn. De tomaatjes mogen zacht zijn, maar niet geknapt. 

Druppel er wat citroensap over en breng verder op smaak met zout en peper. Roer eventueel door pasta of serveer apart. 

Eet smakelijk!

* Mijn koolraap was wat ouder en bleef vrij hard, zelfs na een half uur roosteren in de oven. Je kunt de koolraap daarom ook heel even blancheren (2 minuten), uit laten lekken en dan verder gaan met het recept.