Colorful Creation

Goh... die zomer duurde wel heel kort. Wij klagend volkje hebben het heel slecht deze dagen, want het is niets anders dan wolken en regen. Gelukkig betekend dat wel dat de keuken heerlijk koel is en je weer wat meer tijd erin kunt spenderen. En dan hoef je helemaal niet gelijk aan de stoofpot of soep. Je kunt de rijke overvloed aan groenten in de zomer gebruiken voor een gerecht dat vol is, maar niet vol aanvoelt. Toch een beetje dat lichte, zomerse gevoel bewaren. Daarnaast is dit recept een vrolijk kleurenpallet op je bord waar je ondanks de bewolking buiten van binnen van opkikkert. Ik heb waarschijnlijk al vaker geschreven dat groenten roosteren een unieke smaak naar boven brengt. Dat blijkt ook in dit recept weer. Het heerlijke is dat je de smaken met roosteren zo verrijkt dat je verder weinig toe hoeft te voegen. Wat kruiden, zout en peper en een goede olijfolie doen het werk. De couscous die bij het gerecht past wordt op smaak gebracht met frisse citroen en munt en bosui (die ik persoonlijk weg laat, want de smaak van rauwe ui blijft zo lang hangen). Geschikt voor een grote groep eters, want het laat zich makkelijk vermenigvuldigen. Ah... soms zijn die druilerige zomerdagen zo slecht nog niet.

Munt-couscous met geroosterde groenten - naar een recept van Linda McCartney uit Linda McCartney's beste vegetarische gerechten (4 personen)

Voor de geroosterde groenten

1 grote aubergine, in langwerpige stukjes gesneden

450 gram courgette, in langwerpige stukjes gesneden

1 rode ui, in 8 puntjes gesneden

12 tenen knoflook, ongepeld

10 basilicumblaadjes, grof gescheurd

1 twijgje verse rozemarijn of 1/2 theelepel gedroogde rozemarijn

4-6 eetlepels olijfolie

1 rode en 1 gele paprika, gegrild en gepeld, in vieren gesneden en van zaadjes ontdaan*

4 grote kastanjechampignons, in plakken

15-20 zwarte olijven, ontpit

Doe de aubergine, courgette, rode ui, knoflook basilicum en rozemarijn in een kom of braadslee. Sprenkel zo'n 3 eetlepels olijfolie erover en meng alles door elkaar. Zet ongeveer 3-4 uur weg. 

Verwarm de oven voor op 220 graden. Indien de groenten in een kom gemarineerd hebben, leg deze dan op een ingevette bakplaat. Besprenkel met een extra eetlepel olijfolie en rooster de groenten 15 minuten. 

Voeg de paprika, champignons en olijven toe en bak nog 15-20 minuten tot de groenten zacht en toch nog knapperig zijn. Schep in de tussentijd één keer om. Breng eventueel op smaak met zout en peper.

Voor de munt-couscous

225 gram couscous

600 milliliter kokend water

150 milliliter olijfolie

rasp en sap van 2 citroenen

1 gele paprika, zaad en zaadlijsten verwijderd en fijngehakt

4 lente-uitjes, fijngehakt

4-6 eetlepels munt, fijngehakt

zeezout en zwarte peper

Doe de couscous in een kom en giet het kokende water erover heen. Dek af en laat zo'n 6-7 minuten wellen tot de couscous zacht is. Eventueel kun je af en toe roeren. 

Voeg de olijfolie, citroenrasp en sap toe en roer goed door. Roer de gehakte paprika, lente-uitjes en munt erdoor. Strooi er flink wat zout en peper over en serveer met de geroosterde groenten. 

Eet smakelijk!

* als je hier wilt smokkelen kun je ook gegrilde paprika uit pot nemen. Je kunt de paprika's ook rauw gebruiken. Voeg ze dan toe bij de aubergine en courgette in de eerste stap.

Venkelgenot!

Venkel is geen allemansvriend. Volgens mij komt dat door de anijssmaak. Typerend voor de venkel, maar ook bepalend. Dus als je geen fan bent bij de eerste hap, weet ik niet of je dat ooit zult worden. Toch beweerd Anna Jones, schrijfster van het fantastische en mooie kookboek 'Een nieuwe kijk op eten,' dat je met dit recept zelfs venkel haters overstag kunt krijgen. En misschien heeft ze wel gelijk. Dit is namelijk een van de lekkerste manieren die ik ken om venkel te bereiden! De venkel wordt zacht gaar en daarbij gekaramelliseerd. Dit zoete gaat heel goed samen met de typische venkelsmaak. Een genot! Verse dille en citroen zorgen voor wat frisheid en bij elkaar is alles zo'n mooi geheel. Venkelliefhebbers, zoals ik, kunnen hun hart op. Misschien dat ik het zelfs aandurf dit eens aan een niet-liefhebber te serveren.

Superzachte langzaam-gegaarde venkel - naar een recept van Anna Jones uit Een nieuwe kijk op eten (4 personen)

4 kleine venkelknollen

4 eetlepels olijfolie*

1 theelepel venkelzaad

flinke snuf gedroogde chilivlokken

zeezout en versgemalen zwarte peper

1 eetlepel agavesiroop of ruwe rietsuiker

1 teen knoflook, gepeld, ragfijn gehakt

een bosje dille of venkelgroen, grof gehakt

geraspte schil van 1 citroen

Snijd van de venkelknollen de stelen en het groen eraf. Bewaar wat groen voor later. Snijd de wortelschijf eraf, maar zorg wel dan de bladeren aan de onderkant nog aan elkaar vast zitten. Indien nodig haal je de taaie buitenste bladeren eraf. Snijd de knollen in de lengte in plakken van 2 centimeter dik. 

Verhit de olijfolie in een grote koeken- of hapjespan op hoog vuur en leg er een aantal plakken venkel in. Maak de pan niet te vol. Bak de plakken rustig een aantal minuten tot ze goudbruin zijn en draai ze daarna om met een tang om de andere kant te bakken. Schep de plakken die klaar zijn uit de pan en voeg nieuwe toe. Voeg eventueel wat extra olie toe. Ga door tot alle plakken gaar zijn. 

Draai zodra alle venkel gaar is en uit de pan gehaald het vuur lager en doe de venkelzaadjes, chilivlokken en royaal zout en peper in de pan. Voeg de agavesiroop of suiker toe en laat 1 of 2 minuten al roerende pruttelen. Doe er zo nodig wat olie bij. Leg nu alle plakken venkel weer in de pan en laat ze op halfhoog vuur rustig karamelliseren. Draai om zodat de plakken aan beide kanten kunnen karamelliseren. Als de plakken gaar zijn (na zo'n 5 minuten) draai je het vuur uit en roer je de knoflook erdoor. 

Schep de venkel op een schaal en bestrooi met dille, venkelgroen en citroenrasp. Serveer bijvoorbeeld met een geroosterde aardappel. 

Eet smakelijk!

* soms kun je in recepten olijfolie vervangen door een neutrale en goedkopere olie, maar dat raad ik hier niet aan!

Cauliflower Crazy!

Nog een recept uit de categorie weinig werk, maar veel smaak. Bloemkool, de groente zonder sex-appeal (of toch?), verrast weer in dit oven recept. De bloemkool is eigenlijk een soort kameleon en past zich aan zijn omgeving aan. Zoet, hartig, bitter, alle smaken absorbeert hij en toch blijft er onmiskenbaar iets van de bloemkool zelf over. In dit gerecht overheerst zuur, maar de rokerige paprika geeft de bloemkool ook iets aards. Volgens de schrijver gaan zelfs bloemkoolhaters overstag met dit recept, dus wat let je? Lekkere gekookte aardappel erbij, of wat mij betreft, in de oven gebakken en smullen maar.

Gebakken bloemkool met citroen en paprikapoeder - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

1 middelgrote bloemkool (750-800 gram), zonder bladeren

2 citroenen

3 eetlepels olijfolie

1/2 theelepel gerookte paprikapoeder

zeezoutvlokken* en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 220 graden. Snijd de bloemkool in middelgrote roosjes en spoel de roosjes af. Schud het water eraf, maar zorg dat ze nog een beetje vochtig blijven. Doe de roosjes in een grote braadslee, knijp het sap van 1 citroen er overheen, besprenkel met olijfolie, voeg het paprikapoeder toe en wat zout en peper en schep alles om.

Snijd de andere citroen in 6/8 partjes en leg deze tussen de bloemkoolroosjes. Zet alles 25-30 minuten in de oven tot de roosjes licht beginnen te karameliseren. Schep halverwege een keer om.

Knijp de partjes meegebakken citroen uit over de bloemkool en dien meteen op, bestrooid met wat zoutvlokken.

Eet smakelijk!

* grof zeezout werkt ook

Raspen, bakken & klaar: Courgette & pasta

De tijd voor lichte en makkelijke recepten komt er weer aan. Met een paar ingrediënten lekker en, toch ook wel, gezond eten. Dit recept is ideaal voor als de zon nog schijnt wanneer je uit je werk thuis komt. In een mum van tijd heb je dit op tafel, of in een bord op schoot, zodat je nog even de laatste zonnestralen kunt meepakken. Deze pasta heeft niet een saus in de traditionele zin van het woord, maar de geraspte courgette, die je bakt tot hij zacht is, plakt toch op een saus-achtige wijze aan de pasta. Feta zorgt voor wat zuivel en zout en de citroenschil voor een fris accent. Hoewel je courgette en tomaten het hele jaar door wel kunt krijgen, is de zomer traditioneel de tijd voor courgettes en smaakvolle tomaten. Extra reden om dit eens te proberen. 

Pasta met courgette, tomaat en feta - eigen recept (1 persoon)

1 eetlepel olijfolie

1/2 courgette, geraspt

1 teentje knoflook, in plakjes gesneden

75 - 100 gram spaghetti

3/4 smaaktomaatjes

25 gram feta

1 citroen

zout en versgemalen zwarte peper

Zet voor de pasta een grote pan water op met wat zout en breng aan de kook. Verhit een flinke scheut olijfolie in een koekenpan op middelhoog vuur. Voeg de courgette en knoflook toe zodra de olie heet is en roerbak deze ongeveer 8-10 minuten tot de courgette begint te kleuren. Breng op smaak met zout en peper.

Kook ondertussen de pasta al dente volgens de verpakking (afhankelijk van het merk). Snijd de tomaatjes in achten. Giet de pasta af en daarna in de koekenpan. Roer door de courgette heen. Haal de pan van het vuur en giet de pasta in een diep bord. Meng de tomaten er door. Verkruimel de feta erover en rasp wat van de schil van de citroen erover. Breng eventueel nog verder op smaak met zout en peper.

Eet smakelijk!

All Roads Lead to Hummus

Hummus is zo'n heerlijk veelzijdig goedje. Dat maakt het waarschijnlijk de nummer 1 spread onder vegetariërs en veganisten. Je kunt er allerlei smaken en kleuren aan geven en daar eindeloos in variëren. Er zijn talloze recepten online te vinden; van supersnel tot geheime en eeuwenoude familierecepten.  En dat is leuk! Niet alleen omdat je wekelijks je broodbeleg kunt aanpassen, maar ook wanneer je een Midden-Oosters thema geeft aan een zondagse lunch en de platbroden immers wel belegd moeten worden. Door alle vrolijke kleuren die je hummus kunt geven staat het ook nog heel gezellig op een gedekte tafel. Ik had paars, oranje, en die niet-nader-te-bepalen-kleur van normale hummus in petto voor mijn gasten. Zie het vrolijke en smakelijke resultaat!

Wortelhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

1 theelepel komijnzaad

1 theelepel korianderzaad

6 eetlepels olijfolie

1 theelepel heldere honing

500 gram wortels, geschild

3 grote tenen knoflook, geplet

sap van 1/2 citroen

sap van 1 sinaasappel

3 eetlepels tahini (of pindakaas zonder stukjes)

zeezout-vlokken en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 200 graden. Rooster de komijn- en korianderzaadjes een minuut in een droge koekenpan tot ze beginnen te geuren. Stamp in de vijzel tot een vrij fijn poeder. Roer in een grote kom 4 eetlepels van de olie met de honing en geroosterde specerijen door elkaar. 

Snijd de wortel in stukjes van 4-5 centimeter en voeg met de knoflook aan de dressing toe. Schep om zodat alles goed bedekt is en breng op smaak met zout en peper. Schep in een kleine braadslede en zet in de oven tot de wortels gaar zijn en net bruine randjes beginnen te krijgen. Dit duurt ongeveer 35 minuten. Halverwege even omscheppen.

Laat de wortels iets afkoelen en schep alles in een foodprocessor. Knijp hierbij de knoflook uit hun velletjes. Voeg het citroen- en sinaasappelsap toe, de tahini (of pindakaas) en de rest van de olie en pureer. Voeg extra zout en peper toe als dat nodig is. 

Bietenhummus - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg!

 

50 gram walnoten

1 theelepel komijnzaad

15 gram oud brood zonder korstjes, in stukken gescheurd

200 gram gare bietjes (niet in het zuur), in blokjes

1 eetlepel tahini (of pindakaas zonder stukjes)

1 grote teen knoflook, geperst

sap van 1 citroen

wat olijfolie 

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm een oven voor op 180 graden. Rooster de walnoten 5-7 minuten op een bakplaat in de oven tot ze geuren. Laat afkoelen.

Verwarm een kleine droge koekenpan op middelhoog vuur en rooster de komijnzaadjes terwijl je de pan schudt, tot ze donkerder worden en gaan geuren. Dit gebeurt heel snel, dus laat ze niet verbranden. Doe ze in een vijzel en stamp ze fijn. 

Doe het brood en de geroosterde noten in een foodprocessor of blender. Maal ze tot je fijn kruimels hebt. Voeg de bietjes, tahini (of pindakaas), het grootste deel van de knoflook en komijn, het sap van 1/2 citroen, 1/2 eetlepel olie en wat zout en peper toe. Pureer tot je een dikke pasta hebt. Proef en breng op smaak met nog wat komijn, knoflook, citroensap, zout en/of peper. Pureer nogmaals. Roer er wat olie door als je de hummus wat smeuïger wilt hebben. Zet in de koelkast tot je de hummus nodig hebt. Dien op kamertemperatuur op. 

Eet smakelijk!

Smaken van het Midden-Oosten

In het Midden-Oosten zijn ze niet bang voor flink wat kruiden en citroen in het eten. Dat is één van de openbaringen van het boek Veggiestan. Een kleurrijke en smakelijke reis door de keukens van het Midden-Oosten (inclusief Noord-Afrika en de verschillende "-Stannen" die de wereld rijk is). Ik krijg gelijk zin om een ticket te boeken naar een van die oorden en de lokale keukens aldaar te proeven. Maar gelukkig kan dat, dankzij dit soort fantastische kookboeken, ook thuis. Sally is een grappige schrijfster. Haar boek staat vol anekdotes, grappige verhalen en legenden. Zij deelt met veel vegetariërs een liefde voor peulvruchten. En die liefde komt niet alleen voort uit het besef dat die dingen onmisbaar zijn in een vegetarisch dieet. Deze stoofpot is een fantastische combinatie van bonen, groenten en eventueel een willekeurig graanproduct of rijst. En veel kruiden dus, maar vooral veel citroen. Wees niet bang dat het te zuur wordt, want de groentebouillon en de andere smaken heffen het meeste zuur op. Ik droom lekker weg van verre oorden, terwijl ik dit aan mijn eigen (eindelijk) zonnige eettafel eet. 

Stoofpot met zwartoogbonen en citroen - naar een recept van Sally Butcher uit Veggiestan (4 personen)

5 stengels bleekselderij, gewassen

3 wortels, geschild of geschrapt

75 gram boter

een scheutje olijfolie

2 uien, in ringen

1 theelepel kurkuma

1 1/2 theelepel gedroogde basilicum

1 eetlepel gedroogde dille

sap en geraspte schil van 2 citroenen

200 gram zwartoogbonen, een nacht geweekt, uitgelekt

600 milliliter groentebouillon

2 middelgrote aardappels, geschild en in vieren

zout en versgemalen zwarte peper

flinke hand peterselie, gehakt

Snijd de bleekselderij en wortel in smalle staafjes van zo'n 6 centimeter lang. Verhit de boter en olijfolie in een flinke pan. Voeg de bleekselderij, wortel en ui toe en bak alles tot het zachter wordt, zo'n 10 minuten. Doe de kurkuma, kruiden (behalve de peterselie) en citroenrasp erbij. Vervolgens de bonen, citroensap en bouillon. 

Breng aan de kook. Laat de stoofpot 10 minuten sudderen en voeg de aardappel toe. Kook het geheel 30 minuten, tot de aardappel zacht is en de bonen gaar zijn.

Proef en breng eventueel op smaak met zout en peper. Schep in een diepe schaal en bestrooi royaal met peterselie. Serveer met warm brood, rijst of kleine pasta (bijvoorbeeld orzo). 

Eet smakelijk!

The super food!

Persoonlijk wordt ik erg moe van termen als superfood, oergraan, of 'rijk aan anti-oxidanten'. Eten als het nieuwe medicijn. Eet maar voldoende van 'neem hier willekeurig 'superfood'' en je zult niet ziek worden, dunner worden, meer energie krijgen, je sex-leven een boost geven, enzovoorts, enzovoorts. Het gaat mij aan het hart. Mag eten niet meer gewoon lekker zijn? Moeten granen, groenten en fruit een soort magische krachten toegewezen krijgen om überhaupt op tafel te mogen komen? Wat is er gebeurt met eet gevarieerd en niet teveel (en voornamelijk plantaardig, volgens Michael Polan)? De simpelste manier om zowel gezond als lekker te eten. Vandaar dat ik bij het woord quinoa soms kromme tenen krijg. Gaan mensen onderstaande recept alleen maar eten omdat quinoa nu eenmaal trending is in gezond-eten-land? Of laten ze zich verrassen bij ieder hap door de grappige, springerige textuur van de korrels? Genieten ze van de zoete, zachte smaken van gesmoorde prei en pompoen? Van de onverwachte crunch van pijnboompitten. Ik hoop het. Laat quinoa uit het (verdom?) hoekje van de supergranen komen en vooral een spannende, leuke variatie worden op rijst of couscous. En dat het vooral mag smaken.

Quinoa met prei en pompoen - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

500-600 gram pompoen

3 preien

klontje boter

2 eetlepel olijfolie

3 uien, gehalveerd en in dunne plakken

paar takjes tijm, alleen de blaadjes

3 teentjes knoflook, fijngesneden

200 gram quinoa

flinke hand bladpeterselie, grof gesneden

kneep citroensap

50 gram pijnboompitten, licht geroosterd

zeezout en versgemalen zwarte peper

Schil de pompoen, verwijder het zaad en snijd in blokjes van 1 centimeter. Snijd de preien, tot en met het lichte groen, in ringen van 1 centimeter. 

Verhit de boter en olie in een grote pan. Voeg de pompoen, prei, tijm en wat zout en peper toe en doe het deksel op de pan. Bak alles zo'n 20-25 minuten zachtjes tot de groenten gaar zijn. Roer af en toe. 

Spoel ondertussen de quinoa een paar keer af met water dat je steeds verschoont. Doe de quinoa in een pan met een snufje zout en schenk er ruim water overheen. Breng aan de kook, draai het vuur laag en laat ongeveer 12 minuten zachtjes koken, of tot de quinoa gaar is. Dit zal misschien verschillen per merk. Als de quinoa gaar is komen de lange witte vliesjes los van de zaadjes. Schenk in een zeef en laat de quinoa uitlekken. 

Voeg de uitgelekte quinoa toe aan de pompoen en prei. Roer de peterselie en het citroensap erdoor. Proef en voeg eventueel extra zout en peper toe. Dien op met de pijnboompitten eroverheen gestrooid. 

Eet smakelijk!

Zomersaladefeest!

Zomer is saladetijd. Je wilt fris eten en niet teveel moeite doen, want het is zo warm dat je arm optillen al zweetdruppels kost. Maar om nu iedere dag alleen met simpel sla, tomaat, komkommer en (feta) kaas salade te bereiden, daarvoor ben ik teveel kookgek. Dus zelfs voor de salade sloof ik me graag een beetje uit. Meestal met erg lekker resultaat, dus dan wordt het gezweet in de keuken in ieder geval beloond. Als koks die je waardeert gaan dwepen met andere koks die je waardeert, krijg je de onderstaande salade. Hugh Fearnley-Whittingstall prijst de druiperige dikke dressings van Yotam Ottolenghi en dat inspireerde hem tot dit recept. Het resultaat is om van te watertanden. Kijk of je twee kleuren courgette kunt vinden, dan ziet het geheel er ook nog eens zeer kleurrijk uit op je bord.

Haricots verts en courgettesalade met tahinidressing - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall (4 personen)

Dressing

1/2 teentje knoflook, tot pasta gestampt, met een snufje zout

2 eetlepel lichte tahini

fijngeraspte schil en sap van een 1/2 citroen

sap van 1/2 sinaasappel

1/2 theelepel heldere honing

2 eetlepels olijfolie

zeezout en versgemalen zwarte peper

Salade

2 eetlepels olijfolie

3 middelgrote courgettes (+/- 400 gram) in dunne plakjes

sap van 1/2 citroen

1 rode chilipeper, van zaden ontdaan en fijngesneden

ongeveer 125 gram haricots verts, puntjes eraf gesneden

4 volle handen gemengde sla

10 zongedroogde tomaten, eventueel uit olie, in reepjes

10 kerstomaten, gehalveerd

handvol munt, fijngesneden

Maak eerst de dressing. Doe de knoflook in een schaaltje met de tahini, citroenschil en sap, sinaasappelsap, honing en wat versgemalen zwarte peper. Roer goed door elkaar. Als de dressing te dik wordt, kun je wat water erdoorheen roeren. Het resultaat moet een romige druipende dressing worden. Roer dan de olijfolie erdoor. Proef en breng eventueel extra op smaak met zout en peper.

Verhit voor de salade de olijfolie in een grote koekenpan met antiaanbaklaag op vrij hoog vuur. Bak hierin de plakjes courgette in gedeelten een paar minuten aan elke kant, totdat ze zacht en bruin zijn. Schep ze in een schaal en ga door tot alle plakjes gebakken zijn. 

Meng dan zout, peper, citroensap en chilipeper over de courgette en schep goed door elkaar. 

Breng ondertussen een pan water aan de kook. Doe de haricots verts erin, breng het water weer aan de kook en blancheer ze 1 minuut. Giet af en dompel ze in, of spoel ze af met, koud water. Giet weer af en dep ze droog met een schone theedoek. Voeg ze toe aan de courgette. 

Stel de salade samen door eerst de slabladeren op een schaal of op apart borden te verdelen. Schep daarop de courgette en haricots verts, de tomaten en munt. Besprenkel het geheel met tahinidressing en dien op. 

Eet smakelijk!

Ovenmaatjes!

A is van Aardappel en Aubergine. A is ook van Aparte combinaties. Hoewel, nu is het misschien niet zo gek om deze twee samen in een ovengerecht te verwerken. Maar bedenk je eens dat hier ruim 500 jaar 'Columbian Exchange' aan het werk is: De kruisbestuivingen van voedsel en goederen die na de zogenaamde 'ontdekking' van Amerika heeft plaatsgevonden over alle continenten. Aardappel uit Zuid-Amerika komt samen met aubergine uit Azië. Oost ontmoet west. Voor een geschiedenisgek al ik is dit dus wel degelijk een bijzonder gerecht. Serveer het samen met de venkel van vorige week. Oorspronkelijk ook uit Azië afkomstig, overigens.

Aardappels en aubergines uit de oven - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

4 eetlepels olijfolie

500 gram aubergines

500 gram aardappels met schil, soort maakt niet uit

2 teentjes knoflook, in plakjes

citroensap

zeezout en versgemalen zwarte peper

opties ter garnering:

citroenschil

gerookte paprikapoeder

fijngesneden kruiden (koriander, peterselie)

Verwarm een oven voor op 200 graden. Schenk de olie in een grote braadslede en zet de ruim 10 minuten in de oven, tot de olie heet is.

Snijd intussen de aubergines en aardappel in blokjes van 2 centimeter. Doe ze in en schaal en breng op smaak met zout en peper*. Haal de braadslede uit de oven en zet op een hittebestendig oppervlak. Doe de aubergine en aardappel erin en schep om, zodat alles met olie bedekt is. Pas op voor de hete olie! Zet 30 minuten in de oven en schep halverwege een keer om.

Haal uit de oven en roer de knoflook erdoor. Zet alles nog eens 10-15 minuten in de oven, tot de groenten goudbruin zijn. De aubergine moet dan zacht zijn en de aardappel gaar. Knijp er wat citroensap over en voeg extra zout en peper toe als dat nodig is. Garneer verder met wat je lekker vindt of in huis hebt. Dien warm of op kamertemperatuur op. 

Eet smakelijk! 

* je kunt hier ook al gerookte paprikapoeder toevoegen.

Glamoureuze Soep

Clam chowder is niet een gerecht dat meteen een belletje doet rinkelen in Nederland. In de V.S., vooral Boston en New York, is dit een klassieker, die een zich al jarenlang voortslepende vete met zich meedraagt over waar nu de originele clam chowder vandaan komt. Deze romige soep (hoeft overigens niet altijd) met stukken venusschelp-vlees (dat is clam), smaakt naar de zee en wordt wel eens geserveerd in een uitgehold brood. Typisch een gerecht dat in iedere stad of streek net even anders gemaakt wordt. Culinaire ontdekkingsreizigers zullen een kluif hebben aan het oplossen van de vete, want kun je met alle varianten die er tegenwoordig zijn, nog een duidelijk pad trekken naar de allereerste chowder? Om het de voedselcultuurgeschiedkundigen nog een beetje lastiger te maken is er door de fantastisch Isa Chandra Moskowitz ook een veganistische variant (of eigenlijk twee) op dit heerlijke gerecht bedacht. Zonder de venusschelp, maar die wonderlijk genoeg toch de smaak van de zee in zich heeft. Probeer het op een avond dat je zin hebt in romig, in hartverwarmend, en deze soep zal je precies geven waar je behoefte aan hebt. 

New England Glam Chowder - naar een recept van Isa Chandra Moskowitz van www.theppk.com (6 - 8 personen)

1 eetlepel olijfolie

1 grote ui, gesnipperd

2 winterpenen, geschild en in dunne halve maantjes gesneden

120 gram ongebrande cashewnoten, 2 uur geweekt

500 milliliter groentebouillon

4 eetlepels maïzena

3 stelen bleekselderij, in dunne plakjes gesneden

100-120 gram shiitake paddenstoelen

200 gram kastanjechampignons*

2 grote vastkokende aardappelen, geschild en in grove stukken gesneden

3/4 theelepel zout

versgemalen zwarte peper

1 à 2 vellen nori zeewier**, zeer fijn gesneden of verkruimeld

750 milliliter groentebouillon

2 eetlepel tomatenpuree

2 eetlepel citroensap
`

peterselie of bieslook, grof gehakt, ter garnering

toastjes/(zoute) crackers, verkruimeld, ter garnering

Verhit een grote (soep/braad) pan op een middelhoog vuur. Fruit de ui en wortel in de olijfolie met een snufje zout, zo'n 10 minuten, tot de wortel zachter is.

Intussen maak je een room van de cashewnoten. Giet deze af, en doe ze met de groentebouillon en maïzena in een blender of keukenmachine. Pureer tot het een mooie room wordt zonder stukjes, zo glad mogelijk. Gebruik eventueel een spatel voor de randen en pureer nog extra zodat alles meegenomen wordt. Zet apart.

Voeg de paddenstoelen en bleekselderij toe aan de wortel. Bak zo'n 3 minuten mee, tot de paddenstoelen zachter zijn. Voeg dan de aardappel, zout, peper, nori en groentebouillon toe. Doe het deksel op de pan en breng aan de kook. Laat dan zo'n 10 tot 15 minuten koken, tot de aardappel gaar is. Laat ze niet te veel doorkoken, dan worden ze papperig.

Roer de cashewroom door de soep, en laat alles op een laag vuur zo'n 7 minuten langer koken. De soep dikt mooi in. Voeg de tomatenpuree en citroensap toe en proef voor zout, peper of extra nori. Voeg wat extra water toe als je de soep te dik vindt. 

Serveer met eventueel peterselie of bieslook en de verkruimelde crackertjes, voor een traditioneel effect. 

Eet smakelijk!

* Mocht je veel geld hebben, dan kun je ook voor alleen shiitake gaan.

** Dit is de zeewier die je gebruikt om sushi mee te rollen. Je kunt ook norivlokken gebruiken.

Tomaten uit Abessinië

Na een bezoekje aan Lalibela, een Ethiopisch restaurant vlakbij de Overtoom in Amsterdam, was ik benieuwd wat ik aan Ethiopische recepten in mijn kookboeken zou vinden. Helaas leverde de zoektocht niet, zoals ik stiekem hoopte, het recept voor injera op. Sterker nog, kwantitatief gezien was het zoekresultaat erg mager. Wat het wel opleverde was deze simpele, zure tomatensalade. Zo'n recept waarvoor je gelukkig niet te veel in huis hoeft te hebben en wat je nodig hebt eigenlijk altijd wel in huis hebt (ik dan). Geweldig. En zo werd deze salade een klein voorproefje op het zomer (lees tomaten) seizoen. Nu dat injera recept nog ergens vinden.

Ethiopische Tomatensalade - naar recept van Mark Bittman uit de Dikke Vegetariër (4 personen)

3 eetlepels versgeperst citroensap

40 gram rode ui, fijngehakt (optioneel)

1 eetlepel fijngehakte jalapeñopeper, of naar smaak*

1 theelepel kurkumapoeder

zout en versgemalen zwarte peper

4 grote tomaten, zonder harde kern, grof gehakt

Mix het citroensap, de ui, jalapeñopeper en kurkuma in een slakom door elkaar. Bestrooi met zout en peper naar smaak en roer door. Voeg de tomaten toe en meng goed. Zet de kom in de koelkast en laat de smaken zo'n 30 minuten intrekken. Proef, breng mits nodig verder op smaak en serveer.

Eet smakelijk!

* Ik heb vrijwel altijd een potje rode jalapeñopepers in de koelkast. Lekker tussen tosti's!

Avontuur op de maan(zaad)

Deze kok lijkt heel avontuurlijk, maar er zijn genoeg culinaire uitdagingen waar ik me slechts voorzichtig aan wil wagen. Niets is vervelender dan een mislukt recept (zo bleek uit mijn nogal heftige reactie na een kasha experiment dat hopeloos faalde). Maar, zoals in het 'echte' leven, moet je soms risico's durven nemen als kok. Niet durven, toch doen. Daarom waagde ik mij aan deze cake. Eiwit kloppen is iets waar ik altijd als een berg tegenop zag. Iedereen komt altijd met uitgebreide lijst voorzorgsmaatregelen om het maar niet te doen mislukken. Vetvrije kom, goed afgewassen gereedschap, geen eigeel bij het eiwit... alles lijkt het eiwit kloppen tot mislukken te kunnen doemen. Zoveel gedoe, en met mislukking op de loer, waagde ik me er niet aan, want die biologische eieren zijn kostbaar en wat doe je met al die halfgeklopte eiwitten? 

Het was, denk ik, de lemoncurd in dit recept met maar liefst 6 eiwitten, die me over de streep trok. Cake met citroen is een hemelse combinatie. Misschien was het ook wel dat ik nooit eerder maanzaad in een recept had gebruikt en het alleen kende van de witte bolletjes van vroeger. It was a day of many firsts. Uiterst zorgvuldig scheidde ik de eieren (er mislukte er niet een) en wist ze tot een lobbig schuim te kloppen. Mijn vreugde was groot. Nog groter omdat de cake zelf alle moeite zeer waard bleek. Kleine 'crunchy' maanzaadjes, zoete cake en het zure van de lemoncurd gaan geweldig samen. Lang leve de stoute schoenen!

Maanzaadcake - Naar recept van ZTRDG.nl

150 gram zachte boter

1/2 citroen

1/2 vanillestokje

60 gram poedersuiker

6 eidooiers

6 eiwitten*

110 gram fijne kristalsuiker

100 gram cakemeel

90 gram maanzaad

1 potje lemoncurd

45 gram geschaafde amandelen

Vet een cakevorm van 25 cm in met boter, olie of bakspray en bestuif licht met wat cakemeel. Verwarm een oven voor op 175 graden. Maal het maanzaad in een vijzel fijn (zo komt de smaak goed vrij). Was de citroen en rasp de schil (heel handig met dit gereedschap). Halveer het vanillestokje in de lengte en schraap met een mesje de zaadjes eruit. Klop met een mixer de boter met het poedersuiker en het vanillezaad luchtig tot het bijna wit van kleur ziet. Voeg tijdens het kloppen het citroenrasp en één voor één de eidooiers toe. 

Klop met een schone mixer de eiwitten stijf in een vetvrije kom en voeg al kloppende beetje bij beetje de kristalsuiker toe. Ga door tot de suiker is opgelost en het eiwit mooi taai is. Schep een beetje van het eiwitmengsel door het botermengsel en roer dit glad. Schep met een spatel vervolgens de rest door het mengsel. Zeef ondertussen het cakemeel boven het mengsel en spatel dit mee. Schep als laatste het maanzaad door het mengsel. Spatel niet te lang. Het mengsel moet enigzins luchtig blijven, maar zorg in ieder geval dat alles door elkaar gemengd is. 

Schep het geheel in de cakevorm. Bak de cake zo'n 45 minuten. Controleer na 40 minuten of de cake gaar is door er zachtjes op te duwen. De cake is gaar als deze wat veerkrachtig aanvoelt. Laat de cake afkoelen op een rooster. Rooster ondertussen het amandelschaafsel in een droge koekenpan op laag vuur tot dit bruin kleurt. Smeer de bovenkant van de cake in met lemoncurd en strooi het amandelschaafsel erover. 

Eet smakelijk!

* Er zijn diverse handige filmpjes op Youtube waarop je kunt zien hoe je makkelijk eiwit van eigeel scheidt. Bijvoorbeeld dit filmpje (in het Nederlands) of deze (in het Engels). Deze wil ik je ook niet onthouden (niet zelf geprobeerd).