Veggie Overdose - Ratatouille à la Viènna

Soms wil je maar een ding. Heel veel groente en weinig afwas. Gelukkig zijn daar éénpansgerechten voor uitgevonden. Als single kookgek zonder afwasmachine zit ik niet altijd te wachten op recepten waarin ik mijn halve keukenarsenaal (en mijn gehele keukenruimte) moet gebruiken. Stoofgerechten en soepen zijn niet voor niets favoriet. Maximale smaak en minimale afwas. Na de winter krijg ik vaak trek in recepten met heel veel groenten. Het liefst groenten die in de winter slecht en duur verkrijgbaar zijn en die langzaam aan weer volop en goedkoper in de schappen van supermarkt en marktkraam liggen. Zoekend naar inspiratie in de toko om de hoek, al in de rij staand voor afrekenen, hoorde ik achter mij het woord ratatouille vallen. Als een donderslag bij heldere hemel. Kennelijk was dat precies waar ik behoefte aan had, want voor ik het wist was ik de rij uitgestapt op zoek naar courgette, aubergine en andere groenten, onderwijl bedenkend wat ik zelf in huis had voor een succesvolle ratatouille en met water in de mond uitkijkend aan het eindresultaat. En dat was, zeg ik bescheiden, heel erg lekker!

Ratatouille à la Viènna

1 eetlepel olijfolie

1 ui, grof gesnipperd

1 winterpeen, in plakken, en deze in kwarten gesneden

1 rode paprika, in kwarten, en in de breedte in reepjes gesneden

1 courgette, in plakken en deze halve maantjes gesneden

1 aubergine, in dikke plakken en deze in kwarten gesneden

1 laurierblaadje

1 theelepel gedroogde tijm

1 theelepel gedroogde rozemarijn

1 theelepel gedroogde dragon

1 blik tomaten

250 milliliter groentebouillon

zout

peper

Verhit de olie in een grote (braad)pan op een middelhoog vuur. Sauteer de ui hierin zo'n 5 minuten glazig. Voeg dan de peen, paprika, courgette en aubergine toe. Bak deze 10 minuten, onder regelmatig roeren, tot ze wat zachter worden. Voeg dan een voor een de kruiden toe en roer deze goed door de groente. Knijp de tomaten uit blik boven de pan fijn met je handen en roer, met de sap, door de groenten en kruiden. Voeg dan de groentebouillon toe. Breng het geheel aan de kook, en zet het vuur lager en laat 20 minuten pruttelen, tot de groenten zacht zijn en je trek tot grote hoogte is gestegen. Breng op smaak met (zee)zout en versgemalen zwarte peper.

Serveer met (zilvervlies)rijst, pasta, of bij gekookte aardappelen.

Eet smakelijk!

p.s. Dit recept is ideaal voor restjes groenten. Zo'n beetje alles kan erin verwerkt worden. Denk ook aan aardappel, champignon of venkel. Je zult misschien de kook en toevoegtijden iets moeten aanpassen, maar schroom niet om te experimenteren.

Chickpea week! - Chickpea Apple Tahini salad

The Vegan Stoner is een van de grappigste en verrassend conceptuele veganblogs die ik ken. Simpel, maar doeltreffend, net als de meeste gerechten die erop staan. Zoals bijvoorbeeld een salade met groene appel, rode paprika en, jawel, kikkererwten! Sluit deze Chickpea Week! af met deze doodeenvoudige salade. Typisch zo'n salade waar je niet bij hoeft na te denken. Alleen het snijden van de appel en paprika kost enige moeite, voor de rest is het assembleren. Groente, fruit, peulvrucht, dressing, en, voilà, je kunt eten. Heerlijk voor dagen waarop koken geen prioriteit heeft. En kun je hierna geen genoeg meer krijgen van kikkererwten, blijf dan gewoon dit blog volgen. Ik weet zeker dat de laatste kikkererwt nog lang niet de revue heeft gepasseerd. 

Chickpea Apple Tahini Salad - naar recept van The Vegan Stoner (1 à 2 personen)

1 rode paprika, gewassen

1 groene appel (Granny), gewassen

1 eetlepel tahin

1 eetlepel agave siroop*

1 eetlepel balsamico azijn

1 eetlepel citroensap

1 blik kikkererwten, uitgelekt (300 gram)

Snijdt de paprika door midden. Verwijder zaad en zaadlijsten. Snijdt daarna in blokjes. Het mag grof, net wat je zelf lekker vindt. Snijdt de appel (met schil) in kwarten, die door de helft, en de helften in stukjes. 

Roer in een kom de tahin, agave, balsamico en citroensap door elkaar tot een dressing. Schep de appel en paprika er doorheen. Schep daarna de kikkererwten erdoor. Meng goed en serveer.

Eet smakelijk!

* of honing voor de niet-veganist

Chickpea Week! - Piccata

Het grappige aan af en toe Engelstalige kookboeken gebruiken is dat je veel leert over wat er in een land gebruikelijke ingrediënten of gerechten zijn. Termen worden terloops gebruikt, omdat de lezer er toch wel mee bekend is. Dat levert soms frustratie op bij mij, als niet native lezer.  Ingrediënten als 'liquid smoke', 'kosher salt', of verse 'chipotle' of 'jalapeño', zijn nu eenmaal niet een-twee-drie in Nederlandse winkels te koop. Ook al kan ik vaak wel een vervangend ingrediënt bedenken, of het gevraagde gewoon weglaten, ik heb altijd het gevoel niet het volledige gerecht te ervaren. Gelukkig leidt onbekendheid soms ook tot nieuwe weetjes, inzichten of simpelweg nieuw kookrepertoire. Zoals in het geval van piccata (of picatta, over de spelling wordt getwist). Het recept begon nog net niet met: 'Je hebt je eerste piccata waarschijnlijk met dit of dit, of daar of daar gegeten,' maar verder ging het er helemaal van uit dat ik in the know was. Na dit gerecht gemaakt te hebben, en de bescheiden wiki-entry gelezen te hebben (geen Nederlandse vertaling), weet ik wat piccata inhoud. Een vooral zeer smakelijk gerecht, in deze veganistische versie met overheerlijke kikkererwten en dus uitermate geschikt voor de Chickpea Week!

Chickpea Piccata - naar een recept van Isa Chandra Moskowitz uit Appetite for Reduction (6 personen)

 

1 theelepel olijfolie

2 sjallotjes, in dunne ringen gesneden

6 tenen knoflook, in dunne plakjes

2 eetlepels broodkruim*

1/2 liter groentenbouillon

85 milliliter droge witte wijn

versgemalen zwarte peper, naar smaak

flinke snuf gedroogde tijm

1 blik kikkererwten (groot 400 gram netto, uitgelekt

35 gram kappertjes, met een klein beetje vocht

3 eetlepels versgeperst citroensap

75 gram rucola

Verhit een grote (braad)pan op middelhoog vuur. Sauteer de sjalotjes en knoflook in de olie, ongeveer 5 minuten, tot ze goudbruin zien. Voeg de broodkruim toe en rooster dit al roerend voor zo'n 2 minuten. Het moet wat donkerder kleuren.

Voeg de groentenbouillon, wijn, zout, peper en tijm toe. Zet het vuur hoger en breng het geheel aan de kook. Laat de saus voor ongeveer de helft inkoken, door het geheel zo'n 7 minuten aan de kook te houden. 

Zet dan het vuur laag en voeg de kikkererwten toe. Warm ze zo'n 3 minuten mee, voeg de citroensap toe en zet het vuur uit. 

Serveer de piccata over een bedje van rucola, eventueel met aardappelpuree of Caulipots (recept volgt!). 

Eet smakelijk!

* dit kun je gemakkelijk zelf maken door een sneetje oud brood te drogen. Laat het een middag op de vensterbank liggen, zodat het mooi uitdroogt. Verkruimel het daarna met je handen. De kruimels mogen voor dit gerecht best grof zijn.

Chickpea week! - Moroccan Stew

Kikkererwten zijn wat mij betreft de lekkerste peulvrucht. Zo, dat is gezegd. Hoewel ze al vaker langs zijn gekomen op dit blog, worden ze deze week speciaal in het lentezonnetje gezet. Kikkererwten zijn enorm veelzijdig toepasbaar in warme en koude gerechten en salades en geven vaak beetje vlezige bite (voor wie dit mist) aan vegetarische en veganistische recepten. En, je kunt er natuurlijk ook hummus mee maken! Heb je de kikkererwteb-spinaziecurry al geprobeerd? En hoe was de gepimpte boerenkool met kikkererwten? Als je deze recepten gemaakt en ervan genoten hebt, dan heb je weinig aanmoediging nodig met de Chickpea Week! recepten aan de slag te gaan. Toch nog een beetje bang voor kikkererwten? Dan hoop ik dat de gerechten en foto's van deze week je overstag doen gaan. Viva el garbanzo!

Moroccan Chickpeas & Zucchini - naar recept van Isa Chandra Moskowitz uit Appetite for Reduction (6 personen)

1 theelepel olijfolie

1 kleine ui, in dunne (half) ringen

4 tenen knoflook, geperst

1 eetlepel verse gember, geraspt

1/2 theelepel rode chilivlokken

2 laurierblaadjes

1 theelepel gemalen komijn

1 theelepel gemalen koriander

flinke snuf kaneelpoeder

1/2 theelepel zout

500 milliliter groentebouillon

100 gram worteltjes, in stukken van 3 centimeter

2 courgettes, gehalveerd en in plakjes

2 blikken hele gepelde tomaten

2 grote blikken kikkererwten (meestal netto 400 gram) 

3 eetlepel verse munt, gehakt, plus extra als garnering

Verhit een grote (braad)pan (met deksel) op een middelhoog vuur. Sauteer de ui in de olie tot deze glazig is, zo'n 4 minuten. Gebruik eventueel wat bouillon als de ui aan de pan kleeft. Voeg de knoflook, gember en chilivlokken toe en bak 1 minuut mee.

Voeg de overige kruiden en het zout toe, bak even mee en voeg daarna alle bouillon en de wortel toe. Doe het deksel op de pan en breng aan de kook. Laat op een laag vuur zo'n 10 minuten koken. Voeg daarna de courgette en kikkererwten toe. Knijp met je handen de tomaten boven de pan fijn (zó leuk om te doen!) en voeg ook het sap uit het blik toe. Roer alles door elkaar en laat met het deksel op de pan weer aan de kook komen. Laat afgedekt 15 minuten koken. Zet daarna het deksel scheef op de pan en laat nog 15 minuten koken. Zet het vuur uit en voeg de munt toe. Laat tien minuten staan zodat de smaken goed kunnen intrekken. 

Serveer met (volkoren) couscous en garneer met extra munt.

Eet smakelijk! 

Smoke in the Water

Ik heb een vreemde voorkeur voor etenswaren met een rokerig smaakje. Gerookte amandelen, rookworst (vegetarisch!), gerookte zalm, lapsang souchong*, rookkaas en, tegenwoordig, gerookte paprikapoeder. Wat is het toch dat me altijd zo'n heerlijk vertrouwd gevoel geeft zodra ik die rokerige smaak in mijn mond proef of zelfs alleen ruik? Misschien doet het me denken aan de geur van op koude winterdagen gestookte vuren. Die je ruikt als je op weg bent, lopend of op de fiets, naar huis, naar warmte. Zou het een overblijfsel uit de oertijd zijn, toen het vuur, en dus de geur van vuur en rook, geborgenheid en veiligheid betekende? De associatie met warmte en huiselijkheid komt in ieder geval altijd terug. En, komt ook prachtig terug in deze smoky linzensoep met spinazie en olijven. Wederom van Isa Chandra Moskovitz (ik denk dat ik in een vegan-mood was de laatste weken), koningin van creatief vegan keukengeweld. Gerookte paprikapoeder is bij mij om de hoek te krijgen en hopelijk ook bij jou in de buurt. Turks/Marokaanse winkeltjes met van die bakjes kruiden voor 1 euro hebben het vaak in huis. Ook natuur- en/of delicatessenwinkels willen nog wel eens een busje pimentón verkopen. De moeite waard!

Smoky Tomato Lentil Soup with Spinach & Olives - naar een recept van Isa Chandra Moskovitz van www.theppk.com (6 tot 8 personen)

1 eetlepel olijfolie

1 ui, fijngesnipperd

3 tenen knoflook, geperst

1 theelepel gedroogde tijm

2 eetlepels gerookte paprikapoeder / pimentón

190 gram bruine of groene linzen

1,25 liter groentebouillon

1/2 theelepel zout

versgemalen zwarte peper

2 blikken gepelde tomaat (480 gram)**

300 gram spinazie, gewassen en grof gesneden

90 gram zwarte olijven, grof gehakt

Verhit een grote pan/braadpan op middelhoog vuur. Fruit hierin de ui in de olie in ongeveer 3 minuten glazig. Voeg knoflook, tijm en paprikapoeder toe en bak een paar tellen mee. Voeg de linzen, bouillon, zout en peper toe. Doe het deksel op de pan en breng het geheel aan de kook. Zet het vuur laag zodra het kookt en laat de soep 25 minuten, onder af en toe roeren, pruttelen. Voeg de tomaten toe door ze met je handen kapot te knijpen. Voeg ook het sap toe. Zet het vuur weer iets hoger, breng aan de kook, zet het vuur weer lager en laat het geheel nog 20 minuten zacht koken, tot de linzen zacht zijn. Voeg dan de spinazie en olijven toe en verwarm, al roerend, tot de spinazie fluweelzacht is. Voeg extra water toe indien nodig. 

Zet het vuur uit en laat de smaken nog even 10 minuten intrekken. Serveer, bijvoorbeeld met zelfgemaakt brood. 

Eet smakelijk!

* Boven dennenhout gerookte thee.

** Of, als het je vinden kunt, geroosterde tomaat.

I Yam What I Yam*

Winter.... er komt geen einde aan. Gelukkig heb je, klein voordeeltje, voorlopig geen excuus nodig om dikke warme soepen te maken. Verlangend naar zomerse temperaturen zocht ik een zonnig en toch winters recept. Isa Chandra Moskowitz, zonder twijfel een van de coolste vegan cooks out there, plaatste het recept voor deze soep niet lang geleden op haar blog (www.theppk.com) en het was precies waar ik behoefte aan had. Gekke smaakcombinaties die een hartverwarmende, spannende, pittige soep tot resultaat hadden. Zoete aardappel en vanille, zure limoen en pittige gember en pepers. Ideaal voor die immer durende winter.

 Sweet Potato Soup with Ginger & Vanilla - naar een recept van Isa Chandra Moskowitz van www.theppk.com (4 personen)

1 eetlepel olijfolie 

1 ui, gesnipperd

2 eetlepels fijngehakte gember

1/2 theelepel chillivlokken

1,2 kilogram zoete aardappel, geschild en in blokjes

1 liter groentebouillon

1/2 theelepel zout

1 vanillepeul, zaadjes eruit geschraapt

1 eetlepel maple syrup

2 eetlepels limoensap

limoenpartjes & extra chilivlokken ter garnering (optioneel)

Verhit de olie in een grote soep/braadpan op een middelhoog vuur. Fruit de ui met een snufje zout in zo'n 3 minuten glazig. Voeg de gember en chilivlokken toe en bak nog 1 minuut mee. Daarna doe je de aardappel, bouillon en het zout erbij. Roer even door elkaar, doe het deksel op de pan en laat aan de kook komen. Zodra het kookt, draai je het vuur lager en laat het geheel zo'n 5 minuten koken, tot de aardappel zacht is. Voeg, wanneer de aardappel zacht is, de vanille toe. 

Draai het vuur uit en pureer de soep met een staafmixer, of in een blender, tot een dikke romige massa. Als de soep te dik is, kun je wat extra water of bouillon toevoegen. 

Voeg de maple syrup en limoensap toe, warm de soep weer even door voor serveren. Om de smaken de kans te geven zich te ontwikkelen kun je de soep het beste 10 à 15 minuten laten staan voor het serveren. Na een dag zijn de smaken nog beter ontwikkeld. Serveer de soep in kommen, met eventueel extra chilivlokken en limoenpartjes.

Eet smakelijk!

* Vooruit, biologisch gezien is een zoete aardappel geen yam, maar hij wordt, grappig genoeg wel garnet yam genoemd in de V.S. Om het allemaal even extra helder te maken. 

Vrolijk Paasbrood!

Soms ben je toe aan een ander soort brood dan wit of volkoren. Mocht je weer eens zo'n bui hebben, wellicht rond de feestdagen, dan kun zelf brood maken en dit een 'smaakje' geven. Het eerder gegeven recept voor verrukkelijke geitenkaasbrood is een mooi voorbeeld. Voor een extra feestelijk tintje aan zelfgemaakt brood is dit recept voor zoet brood met saffraan en honing heel erg geschikt. Bijvoorbeeld voor het paasontbijt. Saffraan, het duurste specerij ter wereld, is ook niet iets wat je dagelijks gebruikt. Dit kostbare goed wordt geoogst uit de stampers van de saffraankrokus. Deze zeer arbeidsintensieve productie en verwerking, maar ook het feit dat deze bloem alleen geteeld kan worden en niet in het wild voortkomt, drijven de prijs nog eens extra omhoog. De smaak is bijzonder en zeer intens. Ga er spaarzaam mee om, want teveel saffraan in je gerecht geeft het een bijna chemisch smaakje. Zoals met elk brood heeft het maken even tijd nodig, maar het is, uiteraard, de moeite waard.

Saffraan & honing brood - Allerhande nr. 03 2012

1 zakje gedroogde gist (7 gram)

100 milliliter volle melk

400 gram tarwebloem + extra voor bestuiven

0,05 gram saffraan (meestal 1 verpakking)

3 eieren, op kamertemperatuur

75 gram suiker

2 theelepels zout

50 gram boter, op kamertemperatuur

6 eetlepels vloeibare honing

50 gram sukade

Meng de gist met de melk. Laat 5 minuten staan. Het mengsel gaat misschien een beetje schuimen. Voeg daarna 100 gram bloem toe, meng, en laat ongeveer een uur op kamertemperatuur staan.

Week de saffraan in 1 eetlepel heet water. Klop 2 eieren los in een kom. Meng de rest van de bloem met suiker en zout. Snijdt de boter in klontjes en voeg toe. Snijdt met twee messen het mengsel tot een kruimelig geheel. Voeg het gistmengsel, saffraan, de losgeklopte eieren, honing en sukade toe. Kneedt het geheel tot een soepel deeg. Laat het 10 minuten staan, afgedekt met een vochtige theedoek, en kneed het daarna tenminste 10 minuten tot het deeg soepel en elastisch is. Laat, wederom afgedekt, op kamertemperatuur 1 uur rusten.

Kneed, na het rusten, het deeg nogmaals een aantal minuten en vorm het tot een langgerekte rol. Vorm een S van het deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Dek het deeg losjes af door er een met bloem bestoven (thee)doek overheen te leggen en laat het nog 30 minuten rijzen.

Verwarm ondertussen de oven voor op 190 graden. Klop het laatste ei los en bestrijk het deeg ermee, zodat het mooi gaat glimmen. Bak het brood in ongeveer 20 minuten in het midden van de oven goudbruin en gaar. Klop op de onderkant om te controleren of het gaar is; klinkt het hol dan is het goed, klinkt het dof, dan moet het brood nog even in de oven. Doe dit steeds per 5 minuten tot het brood gaar is. 

Laat het brood afkoelen op een rooster. Lekker met zoet beleg of jonge geitenkaas.

Eet smakelijk!