That Pumpkin with the Skeleton Grin

Boe! Vandaag is het Halloween of 'Allerheiligenavond.' Een heidense traditie die al eeuwen terug gaat en waar door de eeuwen heen door verschillende volken en religies een eigen draai aan is gegeven. De Kelten vierden het begin van de winter, maar het was ook een gedenkdag voor de doden. Christenen gedenken hun heiligen en (een dag later) hun overleden dierbaren. Kinderen, vooral in Angelsaksische landen, vieren Halloween door van deur naar deur te gaan om mensen de stuipen op het lijf te jagen. En natuurlijk heel veel snoepgoed te verzamelen. 

Halloween symbool bij uitstek is de Jack-'o-Lantern. Grijnzende uitgeholde pompoenen die als 'licht' in het duister dienen. Daarom vandaag pompoensoep. Want wat is nu toepasselijker dan met Halloween een pompoen ontleden? Huiveringwekkend is deze soep geenszins. Maar wellicht kun je nietsvermoedende eters laten schikken door er extra stukjes groene peper in te verstoppen... mwohahahaha.

Pompoensoep met kokosmelk en verse munt 

100 gram ui, gesnipperd

1 eetlepel plantaardige olie

1/2 eetlepel verse gember, geraspt

1 theelepel gemalen koriander

1 theelepel gemalen witte peper

1/2 groene peper, zaad verwijderd en in stukjes

200 milliliter kokosmelk

500 gram (fles)pompoen, geschild en in stukken

1 liter groentebouillon

1 stengel citroengras

140 gram maïskorrels

2 eetlepels munt, gehakt

verse koriander ter garnering

1/2 groen pepertje in dunne ringen ter garnering

Verhit een grote pan of wok, voeg de olie toe en fruit de ui in de hete olie tot deze glazig wordt. Voeg gember en koriander toe en roerbak even mee. Gebruik wat bouillon als het teveel blijft kleven. 

Voeg de witte peper, groene peper, kokosmelk, pompoen, bouillon en citroengras toe en breng het geheel aan de kook. Draai het vuur laag en laat zo'n 20-25 minuten koken. Zet het vuur uit.

Verwijder de citroengras. Pureer de soep met een staafmixer of in een keukenmachine. Breng de soep weer aan de kook en voeg de maïs en munt toe. Kook een minuut mee. 

Serveer de soep in kommen met wat koriander en groene peper ringen. 

Eet smakelijk!

Wortel op je brood?!

De eerste keer dat ik humus had was een jaar of 6 geleden bij mijn toenmalige huisgenoot die het graag en vaak zelf maakte. Voor een vega of vegan kan humus een openbaring zijn. Zuivelvrij hartig broodbeleg. Eindelijk eens iets anders dan pindakaas. Meestal wordt humus met kikkererwten gemaakt, maar deze variant heeft wortel als basis. En natuurlijk tahina, de sesampasta. Onmisbaar bij het maken van humus. Erg lekkere variant waarvoor je wel even een uitstapje moet maken naar een Turks/Marokaanse supermarkt voor de juiste ingrediënten. Go explore! En binnenkort een tuinbonen variant.

Wortelhumus - Recept van Nadia Zetouali & Merijn Tol uit delicious.magazine november 2012 (4-8 personen)

400 gram worteltjes/bospeen, in stukjes

halve teen knoflook

150 milliliter witte tahina*

citroensap

frisgroene olijfolie

pul biber*

Breng de worteltjes met een laagje water aan de kook en kook tot ze gaar zijn (zo'n 10-15 minuten). Laat ze uitlekken en afkoelen. Pureer de wortel met de knoflook en tahina met een staafmixer of in een keukenmachine. Breng op smaak met zout, peper en citroensap. 

Schep om te serveren op een bord of in een kom en besprenkel met olijfolie. Strooi er wat pul biber overheen. Serveer met pita, Libanees of ander brood. 

Eet smakelijk!

* beiden te koop bij Turkse / Marokaanse supermarkten of Natuurwinkels

“Don't give me no rotten tomato, 'cause all I ever wanted was your sweet potato.”

Zoete aardappel is het spannende zoete broertje van de 'gewone' aardappel. Zoete aardappel kan onder de schil zowel wit als oranje zijn, maar beide varianten hebben dezelfde zoete smaak. Schrik dus niet (zoals ik) tijdens het schillen; de kleur maakt helemaal niets uit en creëert juist een mooi kleurenspel in je gerecht. Want zeg nu zelf, koken doe je soms ook een beetje voor het oog.

Net zo veelzijdig als de aardappel zelf leent zoete aardappel zich uitstekend voor salades (en voor curry, soep, stamppot, friet etc.). Mijn vegetarische kookheld Mark Bittman maakte deze heerlijke zoete aardappelsalade met paprikadressing. Door de witte en oranje aardappel, de groene peterselie en bosui en de vrolijke blauw-zwarte rozijnen een feest voor het oog en de tong.

Zoete aardappelsalade met paprikadressing - Recept van Mark Bittman (4 personen)

4 grote zoete aardappelen

100 milliliter olijfolie

Zout & versegemalen zwarte peper

60 milliliter rode wijn of sherry azijn

1 rode paprika, zaad verwijderd, en in kwarten

2 theelepels gemalen komijn

1 eetlepel sinaasappelrasp (optioneel)

50 gram bosui, in kleine ringen

15 gram verse peterselie, grof gehakt

1 of 2 grof gehakte verse chilli peper (rode, jalapeno, waar je maar van houdt)

40 gram rozijnen

Verwarm een oven voor op 200 graden. Schil de zoete aardappelen en snijdt ze in blokjes. Leg ze op een bakplaat en gier er 2 eetlepels olijfolie overheen. Schep even om, zodat alle stukjes met olie bedekt zijn. Strooi er wat zout en peper over en rooster de aardappelstukjes, af en toe omscheppend, in ongeveer 30 minuten tot ze bruin en knapperig van buiten, maar nog zacht van binnen zijn.

Maak ondertussen de dressing door de resterende olijfolie, azijn, rode paprika, komijnpoeder en sinaasappelrasp (als je die gebruikt) in een keukenmachine of blender te pureren. Voeg eventueel wat zout en peper toe. 

Meng de nog warme aardappel met de bosui, peterselie, pepers en rozijnen in een saladeschaal. Voeg ongeveer 125 milliliter van de dressing toe en meng deze door de salade.  Proef en voeg eventueel meer dressing of extra zout en peper toe. Serveer warm of op kamertemperatuur. 

Eet smakelijk!

Hi. My Name is ... and I'm a Potato Addict

Aardappelen. Soms kan ik er geen genoeg van krijgen. Maar hoor daar de roep van de dieetgoeroe die aardappelen in het verdomhoekje plaatsen: "Dikmaker!" Uit den boze in koolhydraat arme diëten van dokter zus en zo. En bij ieder 'wetenschappelijk' verantwoord dieet staat er lijnrecht een tegenover die precies even 'klinisch bewezen effectief' het tegenovergestelde beweerd. Arme aardappel. Al dat stigmatiseren leidt alleen maar tot gekke experimenten. Als een patatje pinda eens in de zoveel tijd een blij mens maakt, kun je het dan "slecht" noemen? Helaas, the die is cast of is er nog hoop voor de aardappel in dieetland? Wellicht kan deze salade mensen op andere gedachten brengen. Zit immers vol met andere (on)gezonde(?) producten als olijfolie en sperziebonen. Maar is buiten al die gezondheidspraat vooral lekker. Aardappelen en groente nieuwe stijl. Pittig en smaakvol.

Pittige aardappelsalade - Recept uit Het Grote Vegetarische Kookboek

500 gram krielaardappeltjes, gehalveerd (of wat grotere aardappelen in kleine stukken)*

250 gram sperziebonen, afgehaald en doormidden geknakt

0,5 deciliter olijfolie

2 rode pepers, zaadjes verwijderd en fijngehakt

1 teentje knoflook, geperst

15 gram verse koriander, gehakt

1 eetlepel rode wijn azijn

1/2 theelepel karwijzaad (die je ook weer kunt gebruiken voor dit brood)

Doe de aardappels in een pan met twee vingerkootjes water en breng aan de kook. Laat ongeveer 20 minuten koken tot je de aardappel makkelijk in kunt prikken met een vork. Ze moeten voor de salade stevig blijven, dus begin al vanaf 15 minuten te controleren. Giet de aardappelen af en laat afkoelen.

Blancheer (= kort koken) de sperziebonen door ze in een pan ruim kokend water 5 minuten mee te koken. Giet af en spoel de bonen af onder een stromende koude kraan. Dit stopt het kookproces en zorgt dat de boontjes hun heldere groene kleur behouden.

Mix voor de dressing de olijfolie, pepers, knoflook, koriander, wijn azijn en karwijzaad door elkaar. 

Doe de aardappel en boontjes in een schaal en giet de dressing eroverheen. Serveer direct.

Eet smakelijk!

* Normaal gesproken kun je van krielaardappels de schil heel goed eten. Mits goed schoongemaakt. Als je andere aardappel gebruikt kun je afhankelijk van de soort besluiten ze te schillen. 

(Got nothing) against the grain

Couscous is een handig en makkelijk te bereiden graan om in korte tijd een gezond bijgerecht mee te creëren. Ik maak er eigenlijk altijd een soort restjessalade van. Gemengd met veel gekleurde groente als paprika, wortel, bleekselderij of wat ik dan ook in huis heb. Wat 'ras-el-hanout' en verse kruiden erdoor, rozijntjes en geroosterde en gehakte noten en klaar is Viènna. Een mooie begeleider van bijvoorbeeld geroosterde groenten of heerlijke met honing gesmoorde zoete worteltjes. In dit gerecht wordt couscous gebruikt in de soep. Het resultaat is een gerecht dat zowel vol, door de couscous, als licht, door de tomatenbouillon, tegelijk aandoet. Bijzonder en zeer smakelijk.

Couscous soep - Recept van Mark Bittman in De Dikke Vegetariër 

(met gebakken champignons & toast)

 

3 eetlepels olijfolie

1 kleine rode ui, fijngehakt

50 gr fijngehakte bleekselderij of venkel (inclusief wat groen)

1 el Za'atar* of komijnpoeder

zout en versgemalen zwarte peper

175 gr couscous (volkoren of gewoon)

3 eetlepels tomatenpuree

2 liter groentebouillon

Verhit olijfolie in een grote pan (met deksel!) op een middelhoog vuur. Voeg de ui en bleekselderij/venkel toe en bak in ongeveer 3 minuten zacht. Voeg de za'atar of komijnpoeder toe en bestrooi met zout en peper.  Bak ongeveer 1 minuut mee en blijf roeren zodat de specerijen niet aanbranden. Voeg de couscous toe, en bak ongeveer 2/3 minuten, tot hij wat verkleurd. Roer de tomatenpuree erdoor en verdeel deze goed over het mengsel. Voeg eventueel een beetje water/bouillon toe om de puree wat in op te laten lossen. Bak nog ongeveer 2/3 minuten. Voeg daarna alle bouillon toe.

Breng de soep aan de kook en zet het vuur laag. Doe het deksel op de pan en laat de soep 5 tot 10 minuten doorkoken, zonder te roeren. Proef daarna, breng op smaak (mits nodig) en serveer.

Eet smakelijk!

* Za'atar is een kruidenmengsel dat ongetwijfeld in Turks-Marokaanse winkels te koop is, maar ook zelf gemaakt kan worden. Verkruimel 2 el gedroogde tijm grof met je vingers. Voeg 2 eetlepels sumak en 4 eetlepels geroosterd sesamzaad en breng op smaak met zout en versgemalen zwarte peper. Bewaar lucht en licht dicht in de koelkast.

A Meal in Two Acts - Part 2: Tofu

Er zijn mensen die bij het woord tofu een gezicht trekken alsof je ze net gevraagd hebt hun eigen ontlasting te eten. Misschien niet helemaal de juiste vergelijking om op een kook&eet-blog te maken, maar ik denk dat iedereen die tofu wel kan waarderen dat gezicht wel eens heeft gezien. Mijn moeder noemt het steevast spons en het komt nog steeds haar mond niet in. 

Ik kan het ergens begrijpen. Ook ik moest ooit aan tofu wennen. Maar ik had, en heb nog steeds, een vriendin die gelukkig heel goed wist hoe je tofu lekker kan bereiden. Tofu is nu eenmaal een product waar je je best voor moet doen. Waar je je een klein beetje voor moet uitsloven om het lekker te maken. Anders blijft het, helemaal met de voorverpakte tofu die je in Nederland koopt, een vrij smakeloos stukje sojakaas.  Iets dat je liever weglaat dan toevoegt. Zoniet in Japan, waar tofu letterlijk zijdezacht is en het meestal puur wordt gegeten met slecht een soja-zeewier bouillon als begeleiding. Onweerstaanbaar. Zelfs in Nederland kun je als je geluk hebt echt verse tofu krijgen die de smaak heeft van zachte verse kaas, vergelijkbaar met mozzarella. 

Maar vrees niet, ook met de simpele voorverpakte tofu kun je erg lekkere dingen bereiden. Vandaar dat het tijd is om het imago-probleem van tofu op te lossen met een lekker recept. Hierin krijgt de tofu de oppepper die het nodig heeft om voor de niet-tofu-aanbidder aantrekkelijk te worden. En het past ook heel goed bij het rode rijst recept van gisteren.

Red Thai Tofu - Recept van Isa Chandra Moskowitz uit Appetite for Reduction (4 personen)

1 blok stevige tofu (ongeveer 400 gram), in blokjes

1-2 theelepel plantaardige olie

1 rode paprika, zaden verwijderd en in dunne repen

80 gram sjalotjes, in dunne plakken

4 tenen knoflook, fijngehakt

1 eetlepel geraspte verse gember

1 eetlepel Thaise rode curry pasta

250 milliliter water

2 eetlepels sojasaus

1 eetlepel agave siroop

15 blaadjes Thaise basilicum*

Verhit stevige (hapjes)pan op een middelhoog vuur. Voeg de olie toe, of spray er een beetje bakspray in. Voeg de tofu toe en bak de blokjes in ongeveer 10 minuten en onder regelmatig omscheppen aan de meeste kanten bruin. Doe dit voorzichtig zodat de tofublokjes niet breken. Voeg na 5 minuten 2 theelepels sojasaus toe en schep de blokjes hierin om.

Schep de tofublokjes uit de pan en leg apart. Sauteer in dezelfde pan de rode paprika, sjalotjes, knoflook en gember in nog een theelepel olie. Spray nog een beetje bakspray in de pan als de boel aan de pan blijft plakken. Sauteer ongeveer 5 minuten.

Meng ondertussen in een kleine kom de curry pasta, water, resterende sojasaus en agave. Voeg de tofublokjes aan de pan toe met het currypasta-mengsel. Schep door elkaar en kook nog zo'n 5 minuten. Voeg de Thaise basilicum toe en bak deze 1 minuut mee. Serveer met de rode rijst van gisteren en eventueel wat gestoomde groente(n).

* Te koop bij Aziatische toko's. De smaak is anijsachtig en anders dan Italiaanse basilicum.

A Meal in Two Acts - Part 1: Red Rice

Rijst. Een staplefood voor een groot deel van de wereld. Een mooi Nederlands woord lijkt daar niet voor te bestaan (stapelvoedsel? hoofdvoedsel?). Zeer divers in gebruik, maar ook qua soorten. Dankzij het bekende merk Lassie raakte het supermarkt publiek al bekend met zilvervliesrijst, gele rijst* en wilde rijst. Een mooie ontwikkeling, want de witte Lassie rijst zelf mist het karakter van deze varianten. Helaas is Lassie ook verantwoordelijk voor een van de meest walgelijk producten in de schappen (na kant-en-klaar pannenkoeken): 1 minuut rijst. Men zegt dat gemak de mens dient, maar in dit geval kan dat alleen gelden voor mensen die hun smaakpapillen verloren hebben. Ongetwijfeld komt er ook een dag waarop rode rijst zijn intrede in de schappen doet (Supermarkt Surprise!). Tot die tijd zul je je als consument tot de exotische toko moeten wenden om kennis te kunnen maken met deze op zilvervlies lijkende rijstsoort. Een nootachtige uitgesproken smaak en daarom erg lekker in combinatie met de zoete ananas en de kruidige currypasta in dit recept. 

Morgen volgt deel twee van de maaltijd.

Bhutanese Pineapple Rice - Recept van Isa Chandra Moskowitz uit Appetite for Reduction (4 personen)

190 gram rode rijst, gekookt volgens de verpakking

1 theelepel olijf olie

1 kleine rode ui, fijn gehakt

4 tenen knoflook, geperst

1 eetlepel geraspte verse gember

 zout

2 theelepel Thaise rode curry pasta (bijvoorbeeld dit merk)

1 eetlepel water

1 eetlepel sojasaus

2 theelepels agave siroop

15 gram verse koriander, gehakt, plus extra voor garneren

220 gram (verse) ananas stukjes

Verhit een hapjespan op middelhoog vuur. Sauteer de ui, knoflook en gember in de olijfolie met een klein snufje zout, ongeveer 5 minuten, of tot de ui glazig wordt. Mix ondertussen in een kleine kom de curry pasta, water, sojasaus en agave.

Voeg de koriander toe aan de pan en roerbak mee tot deze iets krimpt, ongeveer 1 minuut. Voeg de gekookte rijst toe en giet voorzichtig het curry mengsel eroverheen. Roer het mengsel tot het alles bedekt en kook het geheel nog zo'n 3 minuten. Voeg dan de ananas toe en kook mee totdat deze net warm is. Serveer gegarneerd met extra koriander. Serveer met het gerecht van morgen en wat gestoomde groente (op de foto: broccoli met wat overgebleven pinda-limoen dressing van dit recept).

Eet smakelijk!

* zelf maken? Gewoon wat kurkuma poeder met de rijst meekoken!