Rond, rood, robuust

Het is weer smakelijke tomaten tijd. Plus warm weer tijd. Kortom, echt tomatensalade tijd. In deze salade heeft die lekkere tomaat een hoofdrol. Met veel frisse en zoetzure ingrediënten. Gebruik het recept als basis. Voordeel van deze salade is dat hij overal wel bij past. Bij pasta, of een barbecue, of het recept dat voor zaterdag in de planning staat. Voeg de dingen toe die je lekker vindt, en laat weg wat je niet lust of niet in huis hebt. Een blik artisjokhart kan ik altijd aanraden voor de voorraadkast. Het geeft iets luxueus aan een salade (of een zelf belegde pizza, zoals deze). En probeer de kappertjes een keer, want ze zijn echt lekker in combinatie met de andere zure ingrediënten (hoewel niet zo lekker op zichzelf geef ik toe). Enjoy your tomatoes this summer!

Robuuste Tomatensalade - naar een recept van Sarah Brown uit Atrium Vegetarisch Kookboek (4 personen)

4 tomaten, in grove stukken

1/4 komkommer, in halve maantje, of kwarten

8 kleine zoetzure augurken, in plakjes

1 kleine zoete ui, fijngesnipperd

2-3 artisjokharten, in kwarten

50 gram zwarte olijven, zonder pit, desnoods grof gehakt

75 milliliter olijfolie

1-2 eetlepels rode wijnazijn

1 eetlepel verse peterselie, gehakt

1 eetlepel kappertjes

4 theelepels (grove) mosterd

2 theelepels verse oregano gehakt (gebruik gedroogd als je geen vers hebt)

zout en versgemalen zwarte peper

Schep de tomaten, komkommer, augurk, ui, artisjok en olijven in een grote salade-kom door elkaar. 

Klop voor de dressing de olijfolie, wijnazijn, peterselie, kappertjes, mosterd en oregano door elkaar. Voeg eventueel zout en peper toe om het op smaak te brengen. 

Schep de dressing door de salade en laat deze minstens 30 minuten staan om de smaken te laten intrekken. Serveer als bijgerecht of bij bijvoorbeeld een barbecue. 

Eet smakelijk!

Tip: de salade is de eerste dag het lekkerst, want het zout onttrekt vocht aan de groenten.

Witte verleidster!

Bloemkool leent zich uitstekend voor curry's. Dat bedacht Jamie Oliver al, maar ook Hugh Fearnley-Whittingstall van Veg! vindt bloemkool prachtig samengaan met de kruidige smaken van de Indiase keuken. Wat is het geheim van deze maagdelijk witte roosjes? Of is de bloemkool niet zo onschuldig als ze lijkt? Partner haar met saffraan, of kokosmelk, en het muurbloempje verandert in een verleidelijke vamp. Smaken en kleuren absorbeert ze en ze wordt één met het gerecht. Van romig en wit, naar rood en pittig, of geel en verwarmend. Bloemkool mag vandaag weer in de spotlight!

   

Curry van bloemkool en kikkererwten - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4-6 personen)

1 middelgrote bloemkool (ongeveer 800 gram), zonder blad of stronk

2 eetlepels zonnebloemolie

3 uien, gesneden

4 teentjes knoflook, gesneden

1 theelepel versgeraspte gember

2 theelepels korianderpoeder

2 theelepels komijnpoeder

flinke snuf gedroogd chilivlokken

2 steranijs

400 gram pruimtomaten uit blik, gesneden, steelaanzet en vel verwijderd

400 gram kikkererwten uit blik, uitgelekt en afgespoeld

100-200 milliliter water of groentebouillon

2 theelepel garam masala

flinke handvol koriander, gesneden

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verdeel de bloemkool in middelgrote roosjes. Doe ze in een grote pan, bedek met koud water, voeg zout toe en breng aan de kook. Hiervan wordt de bloemkool halfgaar. Zodra het kookt haal je de pan van het vuur, giet de bloemkool af en houd de roosjes warm in de pan.

Verhit de olie op middelhoog vuur in een grote (braad)pan. Voeg de uien, knoflook en gember toe en fruit 10 minuten. Roer regelmatig om aanbranden te voorkomen. 

Voeg korianderpoeder, komijnpoeder, chilivlokken, steranijs en wat zout en peper toe en bak 5 minuten mee. 

Doe de tomaten en hun sap erbij, en de kikkererwten. Roer goed, en voeg dan de gekookte bloemkool toe. Schenk ongeveer 100-200 milliliter water of groentebouillon in de pan en breng aan de kook. Laat 5-10 minuten zachtjes koken, roer een paar keer, tot de bloemkool gaar is. 

Roer de garam masala en de helft van de gesneden koriander erdoor en kijk of er nog zout en peper nodig is. Dien op met de rest van de koriander eroverheen gestrooid. Serveer met rijst, naan of platbrood. 

Eet smakelijk!

Post-dansvloer-voer

Ik dans. En af en toe mag ik optreden. Als je dan op een zomerse dag onder bloedhete lampen hebt geprobeerd het beste uit jezelf te halen, heb je daarna trek. Vooral in licht doch voedend voedsel. Vooral niet te ingewikkeld, maar wel gezond en lekker, want je voelt je heerlijk na al het draaien en rollen over de vloer en dat gevoel wil je nog even vasthouden. Ik heb zo'n recept gevonden. Voer voor na een middag dansen (of zwemmen, fietsen of wandelen). "Popeye-sla", tomaat, pasta en bonen. En natuurlijk een vleugje aandacht en liefde. Lekker!

Pasta & bonen met spinazie - naar een recept van Isa Chandra Moskowitz uit Appetite for Reduction (4 personen)

1 theelepel olijfolie

6 teentjes knoflook, geperst

900 gram pruimtomaten, grof gehakt

65 milliliter droge witte wijn of groentebouillon

1 theelepel gedroogde oregano

1 theelepel gedroogde tijm

versgemalen zwarte peper

1 theelepel zout

1 blik witte bonen, uitgelekt en afgespoeld

225 gram kleine (volkoren) pasta, bijvoorbeeld orecchiette

450 gram spinazie, gewassen en uitgelekt

Breng een pan water aan de kook voor de pasta. 
Verhit een grote koekenpan op middelhoog vuur. Bak hierin de knoflook in de olie voor ongeveer 1 minuut, tot de knoflook begint te geuren. Voeg de tomaten toe, de wijn, oregano en tijm, en het zout. Breng aan de kook. Voeg zodra het geheel kookt de bonen toe en zet het vuur lager. Kook ongeveer 15 minuten, tot de tomaten uit elkaar vallen en de saus geslonken is en dikker is geworden. Proef af en toe (voorzichtig = heet!) en voeg wat peper en zout toe.

Kook ondertussen de pasta gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zodra de saus dikker is zet je het vuur helemaal laag en laat je de saus rustig doorpruttelen. 

Giet de pasta af. Doe in een kom (of in de kookpan) steeds een schep pasta, dan saus en een flinke hand spinazie en roer alles goed door elkaar. Herhaal en blijf roeren tot de spinazieblaadjes verleppen (maar wel fris groen blijven zien). Serveer!

Eet smakelijk!

The Purple Potato!

Je ziet het goed. Deze aardappel is paars. Of iets wat voor blauw moet doorgaan, want hij draagt de naam 'Bleue d'artois.' Een beetje noot-achtiger dan de 'gewone' aardappel en met een kek kleurtje. Overigens hebben we het over 'gewone' aardappel, maar kijk eens naar de namen in de supermarkt en je beseft dat er niet één, maar vele soorten bestaan. Kruimig, vast of er tussen in, een rode schil of bruin: Heel voorzichtig wagen supermarkten zich aan zoete aardappel, aan de beter verkrijgbare opperdoezer en verschillende 'culinaire' soorten (alsof niet alle aardappelen dat zijn). Ik ben benieuwd wanneer ze met kleur gaan experimenteren en je  niet op ontdekkingsreis lang het internet hoeft te gaan om een paars/blauwe soort te vinden. 

Dit recept vergt erg veel culinaire speurtochterij. Een scavenger hunt langs internet, webshops en afgelegen boerendorpen. Sommige foodies zijn er gek op. Ik ook, hoewel ik met de aardappels gesmokkeld heb, want die kreeg ik van een vriendin. Om iedereen een handje op weg te helpen heb ik wat linkjes in het recept gezet met bekende adressen. Alleen voor uitslovers dus!

Pittige paarse aardappel en maïs salade - naar een recept van Isa Chandra Moskowitz uit Appetite for Reduction (4 personen)

3 maïskolven, blad verwijderd, of 1 blik maïs (à 300 gram), uitgelekt

900 gram paarse/blauwe aardappel (vastkokend), geschild en in blokjes*

3 eetlepels rode wijnazijn

2 chipotle-pepers uit blik, in adobesaus, zaden verwijderd, tot puree gestampt

2 eetlepels van de adobesaus

2 theelepels neutrale olie (maïskiem, druivenpit)

1 theelepel agave siroop

2 eetlepels water

1/4 theelepel zout

1 theelepel geraspte knoflook

1 blik pintobonen (400 gram), uitgelekt en afgespoeld

2 theelepels fijngehakte rode ui

35 gram verse koriander, gehakt

gemengde salade, voor het serveren

gerookte paprikapoeder (optioneel)

Als je verse maïs gebruikt, begin je met de maïs te stomen. Doe een stoommand in een ruime pan met een laagje water. Leg de maïskolven hierin, breng aan de kook en stoof de maïs 5 minuten. Haal van het vuur en laat afkoelen. 

Doe de aardappelen in de stoommand en stoom tot ze gaar zijn (afhankelijk van de soort). De aardappel is gaar als je er makkelijk met een vork in kunt prikken. Pas op de ze niet te kruimelig worden. Haal uit de stoommand en zet apart tot gebruik.

Maak ondertussen de dressing. Mix de azijn, chipotles, adobe, olie, agave, water en zout. Rasp de knoflook erin en meng goed.

Als de maïs is afgekoeld snijd je met een scherp mes de korrels van de kolf. Doe dit gelijk boven een salade kom, zodat je alle korrels opvangt. Haal de korrels in de kom los van elkaar met je vingers. Gebruik je maïs uit blik, doe die dan hier in de kom. 

Voeg voorzichtig de aardappel stukjes toe, dan de bonen en de rode ui. Doe de dressing erover en schep even door elkaar. Meng de koriander erdoor en proef voor zout. Als je de salade niet rokerig genoeg vindt smaken kun je eventueel extra gerookte paprikapoeder toevoegen. Laat afkoelen en serveer over de gemengde sla in diepe borden.

Eet smakelijk!

* kijk even of de kookaanwijzingen in het recept overeenkomen met die van de aardappel die je hebt gevonden. Pas het recept hierop aan.

There's something about grilled eggplant

Geen zin in tofuburger of groenteschijf? Mag ik je dan voorstellen aan de aubergine. De redder in nood als je behoefte voelt aan een vleesvervanger. Laat die fantasieloze pogingen op hamburgers te lijken eens lekker in de schappen liggen. Maak zelf een groenteschijf, of creëer iets wat je als een pièce-de-resistance op een bord kunt presenteren, maar geen vergelijking kent in de wereld van steaks en burgers. Aubergine leent zich hier geweldig voor. Deze 'bootjes' zien er mooi uit en ze smaken fantastisch dankzij de ovenbehandeling. Serveer bijvoorbeeld met de couscoussalade van zaterdag.

Auberginebootjes uit de oven - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (2-4 personen)

2 grote aubergines

3 teentjes knoflook, fijngesneden

2-3 snufjes chilivlokken of 1/2-1 rode chilipeper, van zaden ontdaan, fijngesneden
4-5 eetlepels olijfolie

zeezout en versgemalen zwarte peper

4-6 eetlepels dikke volle yoghurt

8 blaadjes fijngesneden munt

of 2-3 eetlepels pesto

Verwarm een oven voor op 190 graden. Snijd de aubergine in de lengte doormidden. Maak met een scherp mes diepe sneden in de lengte in het vruchtvlees. Pas op dat je niet door de schil snijd. Maak ongeveer 6 tot 10 sneden met 1-2 centimeter tussenruimte.

Meng de knoflook en chilivlokken met 2 eetlepels olijfolie. Houd de aubergine helften in je hand en knijp een beetje zodat de sneden open staan. Verdeel de knoflook-chiliolie over de helften. Gebruik een theelepel om het mengsel in de sneden te drukken. 

Leg de aubergines met de snijkant naar boven in een braadslede. Besprenkel met zout en peper en verdeel de rest van de olijfolie erover. De hele bovenkant van de aubergine moet bedekt zijn met een laagje olie. Zet 50 minuten in de oven, tot ze diepbruin gekleurd en geslonken zijn. 

Laat de aubergines iets afkoelen. Dien ze heet of warm op met een lepel yoghurt en wat gesneden munt, of besmeerd met pesto. 

Eet smakelijk!

Couscous met een grote C

Alsof de wereld nog niet vol genoeg is met al die 'vreemde' supergranen, blijken sommige granen ook nog eens in aparte variaties te komen. Verschillende kleuren, soms vormen en ook groottes. De parelcouscous die je voor deze salade gebruikt wil ik je niet onthouden. Qua textuur heeft ie meer weg van pasta en is steviger dan de kleine couscous. Je salade krijgt daardoor meer bite en dat is erg fijn. Gewone couscous kun je ook prima op deze manier bereiden. Het enige dat daarmee verandert is het kookproces. De hoeveelheden zijn een beetje natte vinger werk. Voeg gerust meer of minder van iets toe, maar probeer wel een mooie balans te vinden tussen de verschillende frisse (tomaat, peterselie), zoete (rozijnen), zure (citroen) en bittere smaken (pijnboompitten, kappertjes).

Parelcouscoussalade - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4 tot 6 personen)

zout

400 gram parelcouscous*

60 milliliter olijfolie 

Versgeperst citroensap van 1/2 citroen (+ extra)

1/2 theelepel komijnpoeder

1/8 theelepel kaneelpoeder

1 ingemaakte citroen, alleen de schil, zo fijn mogelijk gesneden of 1 eetlepel fijngehakte citroenschil

1/2 kleine rode ui, in dunne ringen

40 gram krenten of gele rozijnen

140 gram gekookte of uitgelekte kikkererwten uit blik

2 eetlepels kappertjes

65 gram pijnboompitten, geroosterd in een droge koekenpan

300 gram cherrytomaten, grote gehalveerd

30 gram peterselie, gehakt

Breng in een grote pan water aan de kook en voeg een flinke snuf zout toe. Kook de couscous hierin onder af en toe roeren beetgaar (volg de aanwijzingen op de verpakking, en proef af en toe). Giet de couscous af en spoel kort onder koud water. Giet weer af en doe in een grote saladekom.

Meng de couscous goed met olijfolie en citroensap, de specerijen en een snufje zout toe. Proef en voeg zo nodig meer zout of zuur toe. 

Voeg de citroen, ui, krenten, kikkererwten, kappertjes, pijnboompitten, tomaten en peterselie toe en schep een paar keer goed door, tot alles gemengd is. Proef nogmaals en breng eventueel verder op smaak. Laat de salade minsten 1 uur op kamertemperatuur intrekken.

Eet smakelijk!

* soms ook reuzencouscous of Israëlische couscous genoemd

Rabarber-speurtocht...

Tijd voor een uitgebreider en zoet recept. Het is rabarber tijd en zelfs rabarber week (of was dat vorige week?). Er zijn volgens mij best veel mensen die geen idee hebben wat ze met rabarber aanmoeten. Behalve het maken van moes, kwam ik ook nooit heel ver. Maar, omdat ik rabarber heel bijzonder en lekker vind ben ik gaan zoeken naar meer toepassingen. Bijvoorbeeld in zoet gebak, maar dankzij Mark Bittman weet ik ook een lekkere hartige toepassing. De zoektocht is nog lang niet voorbij, maar een van de vondsten wil ik graag delen. Deze taart is heerlijk zoet en de rabarber zorgt voor een prettig zuurtje. Door de hazelnoot en amandel smaakt het lekker noot-achtig. Feestelijke afsluiting van de maaltijd en altijd lekker bij koffie of thee.

Rabarber-hazelnoten-kruimelcake - naar een recept van Sophia Young uit delicious. magazine, maart 2009

40 gram fijne kristalsuiker

60 gram bloem

40 gram zachte ongezouten boter

60 gram amandelschaafsel

rasp van 1 sinaasappel

550 gram jonge rabarber

240 gram poedersuiker

50 gram bloem

1 1/2 theelepel kaneel

125 gram blank hazelnoten, gemalen*

185 gram ongezouten boter, gesmolten

6 eiwitten

1 1/2 eetlepel donkere basterdsuiker

Maak eerst het kruimeldeeg. Meng de suiker en bloem in een kom en wrijf de boter er met je vingertoppen door, zodat een kruimelig mengsel ontstaat (zie afbeelding). Wrijf het amandelschaafsel en de sinaasappelrasp erdoor. 

Snijd de uiteinden en eventueel blad van de rabarberstelen. Snijd de stengel in stukjes van ongeveer 2 centimeter. Je hebt zo'n 325 gram rabarber nodig. 

Verwarm een oven voor op 190 graden. Vet een vierkant (24x24 cm) of rechthoekige (20x30 cm) bakvorm in met olie en bekleed met bakpapier. Zeef de poedersuiker, bloem en kaneel in een kom en voeg de gemalen hazelnoten toe. Spatel de boter en eiwitten er losjes door. Schep het beslag in de bakvorm en verdeel hierover de helft van het kruimelmengsel, dan de stukjes rabarber en vervolgens de rest van het kruimelmengsel. Strooi de basterdsuiker erover en bak de cake 40 minuten, of tot deze stevig is**. Laat 10 minuten afkoelen in de vorm. Serveer warm of op kamertemperatuur. 

Eet smakelijk!

* je kunt blanke hele hazelnoten malen in de keukenmachine. Niet te lang, want dan komt teveel olie vrij. Als er een paar grotere stukken achterblijven is het niet erg. 

** doordat de rabarber vocht verliest blijft de taart een beetje plakkerig. Niets van aantrekken, want aan de smaak boet hij niet in!