Vergeten salade

Okay, ik weet dat ik lang heb geklaagd over het koude weer en de schijnbaar nooit eindigende winter. Het is niet iets dat ik graag doe, klagen, maar het is zo'n makkelijk onderwerp voor blogposts. Het weer en wat dat je dan doet eten. Nu het weer eindelijk de warme kant op laat te gaan, wil ik op de valreep dit toch nog winterse recept delen. Winters vanwege de rode kool, de sinaasappel (straks komt die tijd weer dat je de droge knoesten beter kunt laten liggen) en de pastinaak of winterpeen (maar bospeen mag ook, als je die al kunt vinden). Het is een salade, dus alsnog geschikt voor de warmer wordende dagen. Voor mij is dit een vergeten recept, omdat ik het vergat te maken toen ik een Sunday Lunch bij mij thuis organiseerde. Ik was zo in de ban van alle andere dingen die ik ging maken, dat ik pardoes vergat waarom ik die rode kool ook al weer gekocht had. Deze salade heb ik dan ook niet gedeeld die dag, maar ik heb er in mijn eentje van gesmikkeld later die week.

Rauwe rode kool salade - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (2 personen)

1 grote of 2 kleine sinaasappels

1/4 kleine rode kool, hart verwijderd, fijngesneden

1 kleine tot middelgrote pastinaak of winterwortel, geschild en grof geraspt of julienne gesneden

2 eetlepels olijfolie

2 Medjool-dadels* zonder pit, of 4-6 kleine dadels, zonder pit, in plakjes

klein handje vol kervel of peterselie, gehakt

zeezout en versgemalen zwarte peper

Snijd de boven- en onderkant van de sinaasappel. Zet de vrucht rechtop op een snijplank en snijd met een scherp mes de schil rondom af, inclusief het wit, zodat je uiteindelijk een bol vruchtvlees en tussenvliesjes overhoudt. Snijd de partjes uit de vliezen. Doe dit boven een kom en vang de partjes en het sap op. Knijp als je klaar bent het membraan uit boven de kom. 

Doe de fijngesneden kool en geraspte pastinaak of wortel in een salade schaal. Voeg het grootste deel van het sinaasappelsap toe en sprenkel de olijfolie eroverheen. Voeg wat zout en peper toe, schep met de handen door elkaar en verdeel over twee borden. 

Leg de sinaasappel partjes en de plakjes dadel erbovenop en strooi de kervel of peterselie erover, met de rest van het sap. Dien meteen op.

Eet smakelijk!

* Grotere en duurdere dadel-soort. Om eerlijk te zijn heb ik ze nog nooit geprobeerd, dus ik weet niet hoe anders of beter de smaak is in vergelijking met gewone dadels. Staat nog op mijn probeer-lijstje.

Toen de aardappel het ei ontmoette...

Dat salades niet alleen voor de lichte trek zijn bewijst deze stevige aardappelsalade. Bij aardappelsalade denk je misschien aan supermarkt bakjes met aardappelschijfje in mayonaise-achtige saus, met misschien een vleugje zwarte peper, maar het kan zoveel lekkerder. Voor een aardappelliefhebber, in al zijn varianten, is het fijn als de aardappel niet verdwijnt in een zee aan andere smaken, maar zelf ook een beetje de aandacht mag opeisen. Dan is het wel verstandig een smakelijke pieper te kopen, liefst die je in de schil kunt eten. Deze salade heeft mij overigens, moet ik tot mijn lichte schaamte bekennen, eindelijk geleerd hoe ik eieren kook die net nog zo'n heerlijk druiperige dooier hebben. Ik ken in ieder geval één iemand die ik daar blij mee maak. Hier bindt de druip-dooier de salade mooi samen, waardoor je het romige mondgevoel krijgt zonder de vette mayo. Dé aardappelsalade heb ik hiermee nog niet gevonden, maar lekker is ie zeker.

Aardappelsalade met tomaat en gekookte ei - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

ongeveer 400 gram nieuwe aardappels (ongeschild eetbaar)

4 grote eieren, op kamertemperatuur

ongeveer 250 gram kerstomaatjes, gehalveerd of andere smaaktomaten in grote stukken

flinke handvol bieslook

zeezout en versgemalen zwarte peper

6 eetlepels olijfolie

4 theelepels appelciderazijn

1 theelepel mosterd

snufje suiker

Snijd grote aardappelen in stukken. Doe ze in een pan, giet er een laagje water in (maar zet ze niet onder), voeg wat zout toe en breng aan de kook. Draai het vuur lager en kook de aardappelen in ongeveer 8-15 minuten gaar. Giet af en laat afkoelen.

Kook intussen de eieren. Zet een pannetje water op en breng aan de kook. Doe zodra het water goed kookt de eieren erin en laat deze 7 minuten koken. Giet de eieren af, breek de schil licht en overgiet met koud water om het kookproces te stoppen. Laat ze afkoelen en pel de eieren.

Maak een vinaigrette van de olijfolie, ciderazijn, mosterd, suiker en wat zout en peper. Meng de ingrediënten goed door elkaar tot het een romig geheel vormt. Proef en voeg eventueel wat extra azijn, zout of peper toe.

Snijd de gekookte eieren grof in stukken en doe ze in een grote schaal. Schenk de vinaigrette erover en meng goed. Prak de eieren hierbij een beetje fijn. Voeg de aardappel en tomaat toe en roer goed door elkaar. Proef en voeg eventueel extra zout en peper toe. Knip de bieslook erover heen en dien op.

Eet smakelijk!

Winterse Zomertijd Soep

"En na dinsdag wordt het weer kouder...." Zo klinken de woorden van de weervrouw door de huiskamer. Maar wacht eens even! De lente is toch begonnen? Rokjesdagen, zonneschijn, bloeiende bomen en bloemen? Waarom dan nog steeds kou? Zo aan het einde van de winterperiode, aan het begin van de zomertijd, ben ik het gewoon een beetje zat. Waarschijnlijk is het ieder jaar nog zo koud rond deze tijd, maar ervaar ik het ieder jaar iets meer als vervelend. Misschien ben ik het wel steeds minder gewend, die Nederlandse kou. Gelukkig was daar een kleine break in het Midden-Oosten, met temperaturen van 38 graden, maar helaas bood dat maar even soelaas. Er zitten gelukkig ook voordelen aan koud weer. Het spoort me altijd aan tot het koken van hartverwarmende, vullende maaltijden. Soepen, stoofpotten met bonen en wintergroenten, dat soort waar. En zolang het nog koud buiten is, blijf ik nog even hangen in het winterse koken. Deze lekkere, pittige soep past fantastisch bij het net-niet-warme weer buiten.

Kerriesoep met zoete aardappels - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (4 personen)

2 eetlepels olijfolie

2 uien, gesnipperd

4 teentjes knoflook, fijngesneden

4-5 gember, geschild en geraspt

1-2 rode chilipepers, naar smaak, zaadjes verwijderd en fijngesneden

1 eetlepel garam masala

2 theelepels kerriepoeder

3 zoete aardappelen, geschild en in blokjes van 2 cm

1 liter groentebouillon

400 milliliter kokosmelk uit blik

handje koriander, grof gesneden + extra als garnering

sap van 1 of 2 limoenen (1 flinke eetlepel)

zeezout en versgemalen zwarte peper

volle yoghurt, indien gewenst

Verhit de olie in een grote pan op middellaag vuur. Voeg de uien toe en fruit deze 10 minuten tot ze zacht en glazig zijn. Doe de knoflook, gember, chilipepers, garam masala en het kerriepoeder erbij en roer een minuutje door.

Voeg de zoete aardappels toe en roer tot deze bedekt zijn met de ui en specerijen.  Strooi wat zou en peper over de aardappelen en schenk de bouillon erbij. Zet het vuur hoger en breng het geheel aan de kook. Laat daarna zacht sudderen op een laag vuur tot de zoete aardappel gaar is. Zo'n 15 tot 20 minuten.

Haal de soep van het vuur en laat deze een beetje afkoelen. Pureer dan met een staafmixer of in een blender/foodprocessor tot een gladde soep. Doe de soep terug in de pan (behalve als je een staafmixer gebruikte) en warm zachtjes even op.

Roer de koriander er doorheen en voeg wat limoen sap toe. Proef en voeg dan eventueel meer limoensap toe (het kan snel overheersen, dus wees niet meteen al te gretig). Voeg eventueel extra zout en peper toe. Dien de soep op met een scheut yoghurt, als je dat lekker vindt, en strooi er extra koriander over. Maak af met een draai uit de pepermolen.

Eet smakelijk!

Zure soep?

Laat het maar aan Mark Bittman over om je te verrassen met ongewone recepten als je op zoek bent naar inspiratie. Naar iets anders met geijkte ingrediënten. En dan valt mijn oog op zuurkoolsoep. Begrijp me goed, ik houd van zuurkool, maar ik kon me hierbij niet veel anders voorstellen dan iets heel zuurs. Gooit ie er ook nog zure Granny Smith appels in. Hmm... Maar zoals wel vaker overwon mijn nieuwsgierigheid het van mijn, kennelijke, voorzichtigheid. Het resultaat is verrassend. De zure zuurkool wordt ineens mild. De specerijen kruiden het licht en de appel maakt de smaak ineens zoet in plaats van het verwachte zuur. Wil je dus een keer iets anders met zuurkool, dan is dit heel spannend om te proberen.  

Zuurkoolsoep - naar een recept van Mark Bittman uit De Dikke Vegetariër (4 personen)

2 eetlepels neutrale olie, zoals maïskiemolie

1 ui, gehakt

2 granny smiths of andere zure appels, geschild, zonder klokhuis, in blokjes

zout en versgemalen zwarte peper

500 gram zuurkool (naturel, liefst met alleen zout), uitgelekt, afgespoeld

1,5 liter groentebouillon

2 eetlepels bulgur of gierst

2 laurierblaadjes

6 kruidnagels

5 tot 6 jeneverbessen

Verhit de olie in een diepe koekenpan of middelgrote kookpan op matig tot hoog vuur. Voeg de ui toe bak deze onder af en toe roeren in zo'n 3 minuten glazig. Voeg de appel toe, bestrooi met een beetje zout en veel peper en bak al roerend nog zo'n 3 minuten, tot het sap van de appel vrijkomt. Zet het vuur laag en bak onder af en toe roeren 15 tot 20 minuten, tot de ui en appel zeer zacht en goudbruin zijn. 

Zet het vuur matig tot hoog en voeg de zuurkool toe. Bak al roerend 10 tot 15 minuten, tot het mengsel droog is en aan de pan gaat plakken. Roer de bouillon erdoor en schraap het aanbaksel van de bodem. 

Voeg de bulgur of gierst, het laurierbald, de kruidnagels en de jeneverbessen toe en breng aan de kook. Zet het vuur laag en laat de soep sudderen. Doe het deksel op de pan en laat de zuurkool en granen in 20 tot 25 minuten zeer zacht worden. Haal de specerijen eruit. Proef en breng eventueel op smaak. 

Eet smakelijk!

Thuiswerklunch

Wat heerlijk is het om af en toe thuis te kunnen werken. Het fijnste vind ik dat ik een keer iets anders voor de lunch kan eten dan boterhammen of restjes opgewarmd eten. Ik heb, of eigenlijk neem, even de tijd om wat klaar te maken. En dan kan heel snel en eenvoudig. Dit recept heeft 5 ingrediënten. En daarmee tover je een smakelijke Spaanse tortilla tevoorschijn die je, wellicht al verder werkend achter de laptop, met wat brood erbij op eet. Een traktatie op zo'n dagje dat je werkt en toch de tijd aan jezelf lijkt te hebben. Ik word er in ieder geval productiever van. Ook in de keuken!

 Tortilla met zoete aardappel - naar een recept van Chickslovefood uit Het 5 or less-kookboek (2 personen)

2 zoete aardappelen

1 kleine rode ui

1 eetlepel zonnebloem of maïskiemolie

klein handje vol bladpeterselie

6 eieren

50 gram feta, verkruimeld

zout & versgemalen zwarte peper

Mr. Beans

Porotos granados is een prachtig klinkend naam, maar vertaald uit het Spaans betekent het gewoon bonenstoofpot. Een perfect gekozen naam als je het mij vraagt. Nu vraagt dit recept om sperziebonen (en ik beloofde hier over te schrijven, dus waarom niet nu). Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met sperziebonen. Dat komt doordat ik vroeger te veel verwend ben met sperziebonen uit eigen tuin. Het was een van de weinige groenten die ik als kind superlekker vond. En terecht, want de smaak van bonen uit de tuin haalt het in de verste verte niet bij die uit de supermarkt. Helemaal niet bij de bonen die je in de winter vindt, maar ook elders in het jaar ben ik altijd een beetje teleurgesteld. Het groene, het knapperige van de sperzieboon van vroeger heb ik nooit meer echt teruggevonden in de supermarkt boon. Ai! Dus in de winter probeer ik ze vooral te vermijden, maar dan kom ik een recept tegen waar ze in gaan en wint mijn kooklust het van mijn verstand. Toch maar weer aan de supermarkt boon. Tja, eerlijk is eerlijk: Het was niet het meest smakelijke onderdeel van de stoofpot. Dus weglaten kan ook. Of deze soep maar eens in de zomer maken en de buurt doorfietsen op zoek naar een boer die ze langs de weg verkoopt...

Porotos Grandados - naar een recept van Hugh Fearnley-Whittingstall uit Veg! (6 personen)

2 eetlepels olijfolie

1 middelgrote ui, fijngesnipperd

2 teentjes knoflook, fijngesneden

1 theelepel gerookte paprikapoeder

handvol oregano of marjolein, gehakt

400 gram bonen uit blik, bijvoorbeeld pinto-, witte of cannellinibonen,* uitgelekt en afgespoeld

1 liter groentebouillon

1 laurierblad

750 gram pompoen, bijvoorbeeld flespompoen of Hokaido, geschild, van zaad en draden ontdaan en in blokjes van 2 centimeter

200 gram sperziebonen, in stukjes van 2 centimeter gesneden

1 blikje maïskorrels (165 gram uitgelekt)**

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote pan of braadpan op middelhoog vuur. Fruit de ui 10 minuten zachtjes in de olie tot deze zacht en glazig is. Voeg de knoflook, het paprikapoeder en 1 theelepel van de oregano toe en bak een minuutje mee. 

Voeg de uitgelekte bonen, de pompoen, laurierblad en de bouillon tegelijkertijd toe. Laat het geheel sudderen tot de pompoen net gaar is, zo'n 10 - 15 minuten. Voeg dan de sperziebonen en maïskorrels toe en laat nog 5 minuten zacht koken. 

Breng goed op smaak met zout en peper (advies van Hugh is 1 theelepel zout en flink wat peper uit de molen). Roer de rest van de oregano erdoor, laat een paar minuten rusten en dien dan op.

Eet smakelijk!

* alternatief is 100 gram kleine gedroogde bonen, bijvoorbeeld pinto-, witte of cannellinibonen, een nacht geweekt in koud water en uitgelekt. Voeg deze na het bakken van de ui etc. toe en laat de soep 45 minuten tot 1 uur sudderen tot de bonen gaar zijn. Voeg dan de pompoen toe.

** alternatief is de maïskorrels van 2 verse maïskolven.

GeRaapt zooitje!

Koolrapen kunnen best groot zijn, dus na het maken van de spelt/gort-totto heb je, zoals ik, waarschijnlijk nog een stuk over. Altijd fijn, want dan kan ik nog even verder ontdekken. Kijken wat de andere mogelijkheden met koolraap zijn. Het kookboek vol groente-recepten dat ik met kerst gekregen heb, stond nog vrijwel onaangeroerd in de kast, dus dit leek mij een mooie gelegenheid om die eens te raadplegen. En dat blijkt er best veel mogelijk! Dit vond ik zelf erg lekker door de pasta met wat Parmezaanse kaas erover. Misschien is wat fijngehakte peterselie of basilicum ook een smakelijke toevoeging. Een andere optie is geroosterde aardappel erbij. Altijd lekker.

 

Geroosterde koolraap - naar een recept van Mari Maris uit Groentebijbel (4 personen)

800 gram koolraap, in frieten gesneden*

olijfolie

1 à 2 tenen knoflook, fijngehakt

5 takjes tijm, alleen de blaadjes, gehakt

1 takje rozemarijn, alleen de blaadjes, gehakt

grof zeezout en versgemalen zwarte peper

200 gram cherrytomaatjes

1 à 2 eetlepels kappertjes

paar druppels citroensap

Verwarm een oven voor op 200 graden. Meng de koolraap in een lage ovenschaal met olijfolie, knoflook, tijm, rozemarijn, peper en grof zeezout. Rooster in ongeveer 20 minuten bijna gaar. 

Meng de cherrytomaatjes en kappertjes erdoor. Doe nogmaals in de oven en rooster nog eens 5 tot 10 minuten tot de groenten net gaar zijn. De tomaatjes mogen zacht zijn, maar niet geknapt. 

Druppel er wat citroensap over en breng verder op smaak met zout en peper. Roer eventueel door pasta of serveer apart. 

Eet smakelijk!

* Mijn koolraap was wat ouder en bleef vrij hard, zelfs na een half uur roosteren in de oven. Je kunt de koolraap daarom ook heel even blancheren (2 minuten), uit laten lekken en dan verder gaan met het recept.